7

PER GENERA LIB. ZVI. 295A milia iam abunde expertis poſſimus componere: quemadmodum& me ſæpe agentem in itinereK«elibi vidiſtis. Non nulla igitur, q uæ proprio marte in huiuſmodi temporũ occaſionibus condidi,poſtquã experiẽtia probaſſem, nihilo peiora vel celebratiſſimis apparuerũt. Nam primã ipſorumcompoſitionem ex coniectura artificiali molimur: poſtea vero cum non nulla per experimentumprohatiſſima viſa fuerint, non nulla a ſcopo abſint, ſecunda rurſus correctio fit,& tertia nõ nunquãqua ad perfectionem eius quod præſtare volumus, ipſa redigimus. At ſine methodo& in priori-bus& in therapeutices libris ex poſita, vti prædictis recte nemo põt, tm abeſt vt ſimilia ipſis confi-ciat. Iam igitur huiuſmodi emplaſtra exordiar. Emplaſtrum Dia Botanõ i. ex herbis, appellatũ,Prope oẽs, qui inſignia emplaſtra in vno libro vel pluribus collegerunt, tradidere, non multum inmiſturæ ſimpliciũ pharmacorũ ſymmetria diſcrepãtes. Incipiam ergo& hic a Critone, emplaſtraprius illa cõmemorans, quæ in quarto de ſimplicibus medicamẽtis, ita ad verbum literis mãdauit.75 Emplaſtrum Dia Botan mii. e herbis, Critomis. 2 CAP. au2 Aplalurum e. Herbis quo aitor. Facit ad Cartinumata, butredines. Surumds ud ſappuratiom' persAucit,& cprifnit. Lepras amoueét, Furunculos ſoluit, Poclagricis prodeſi Calloſas durities emmollit.dem, Cephhalicum, fie foratione Squamas tollit, Oſſa cducit, aliſnatenus tamem oſſ abradit. Ide ad Ner-B gorum dulucra, Call Nomads, linamicuto exceptum valet, repurgat, implet cum roſaceo cerato, uma ipſiuCsparte ad alias cerali, interdlusm tres aiel quatuor, adiecta. Cum myrteo cerato duabus partibus vel tribusCicatricem ducit. Herbarũ ex ſiccis locis mari timis, anagallidis qᷓ cęeruleum florẽ habet, papaueris 2ceratidis, marrubij, alterci foliorũ tenerorũs, ſingulorũ denariũ pondo quinquagintaſex. Hæc in pi-lam ſeu mortarium coniecta terunt᷑, quouſqʒ contuſa ſint ac diſſoluta dũtaxat, ne eorum ſuccus ab-ſumatur: poſtea iniecta in mortariũ terantur. In alio autẽ mortario habẽtur ſquamæ æris rubri denarij vigintiſex, mannæ denarij octò, reſinæ pityinæ ſiccæ denarij ſedecim, aloes totidẽ, fiſſialuminis Aliter xx.denarij quatuor, rotundi totidẽ. Hæc in Sole læuigãtur, vt ſordium craſſitudinem cum aceto ha-beant. Deinde herbæ miſtæ, donec probe coeant, terunt᷑. Poſtea ceratũ facito f ex chiæ ceræ denarijs] Aliter ĩ lau-centum, Iſecundum alios mina: olei veteris heminis duabus: radito& miſceto. Heras ita. Qui- 455 005 adam vero duas anagallidas immittunt: aliqui& chryſocollę,& terrę erethriadis,& ſalis ammonia- 85 1ci,& auripigmenti,& ſciſſilis, ſingulorum denarios quatuor. Porrò quæ Aſclepiades de hoc em- centrum.plaſtro præceperit, tum quia in pręcedẽti libro indicata, tum quia his fere ſimilia ſunt, ſuperuacuũmihi videtur denuo de ipſis ſcribere, cõem oĩbus ſermonẽ nunc aggreſſuro. Primũ ſane qui medicamentum hoc compoſuit, herbis acribus vſus eſt, vt humores prauos afflictis partibus infixosCvehementer digereret. Atq; ideo ex ſiccis& maritimis locis eſſe iubet. Cõtrarias autem ipſis aliasfrigidæ virtutis vſur pauit, ad acrium vehemẽtiam leniẽdam mitigandamq;ʒ, Quales ſunt altercũ,& papauer: habent. n. quippiam ẽt doloris mitigatorium, puta ſtupidam refrigerationem propinquis partibus inferentes. Stupor. n. mediocris dolorem ſoluit, ait Hippocrates. Appoſuit autẽ ex 5d. Aphor. 25.metallis quoqʒ æris ſquamam,& alumen ſciſſile: de quibus prius diximus, quòd ſanie vtrunqʒ me- ci 515dicamen vlceribus malignis conuenit. Aloen vero miſcuit ex ijs, quæ adſtringunt,& ſine morſu 1exiccant, medicamentis: Item mannam ex ijs, quę concoqunt, leniunt,& ad ſuppurationem per-ducunt: Pityinam ceu materiam emplaſtro conficiendo idoneam, ſicut& ceram& oleum. At ſi-aul cum hoc acrium medicaminum vehementiam ipſa mitigant: pityina tamẽ etiã ſiccare poteſt,& quo ſiccior, hoc magis, qualem iniicere præcipit. Non nullos ait miſcuiſſe pharmaco chry ſocol-lam& terram erethriadem, ambo curatu difficilium vlcerum remedia. E contrario ſalammonia-cus& quod auripigmentum vocatur, propter acrimoniam vlcera natura apta ſunt iritare: atquietiam putridis conueniunt. Proinde non admodum vtile eſt propoſitum nobis in ſermone phar-macum ad vlcera chironia. In quibus vero putredo ali qua ſubeſt, hanccomprimere idoneum eſt,faniem quæ illam facit, diſcutiens. Badem medicaminis potẽtia& ſtrumis medetur. Verum quiaD deterſoria quædam continet, ideo quoque lepras purgat: etenim conſilium in hoc affectu eſt, cutisinduratam ſummam partè, veluti deglubere: id quod ea efficiunt, quæ præterquã ꝙ ſupra modũſiccant, ẽt detergẽt. Nam ſi cutis vitium in naturalem habitum redire poſfit nemo exiccatam ſupramodũ ſiccaret: quoniam vero quod lęproſum iam eſt, curationem nullam habet, proximum fue-rit( qui in omnibus inſanabilibus ſcopus cõis eſt) incurabilem partem ex corpore excindere. Ex-einduntur autem non nunquam ferro, interdum igni, non nunquam medicamento, vel adurenti-bus, vel digerentibus ſimul& detergentibus, quale eſt modo commemoratum. Quemadmodumigitur hic ſermo omnis lepræ communis eſt, ſic& ille qui de carnis repletione tractat. Nam quiacarne explentia dicta medicamenta(ſicut in tertio libro de morbis curandis oſtenſum eſt) virtutẽhabent deterſoriam citra mordacitatem: quæ vero huius ſunt materiæ, in hoc præſens pharmacũnobis propoſitũ, abſterſorium quidem hit, mordicationis autẽ non ſunt expertia: deo humidumceratũt ex cera reſinaqʒ in oleo liquefactis confectum ipſis miſcemus. Siquidem cera& oleum, ytacrimoniam obtundunt, ita ſunt emplaſtica, eoq́; fordes producunt. Reſina vero morſus expers,emplaſticam virtutem non habet, ſed deterſoriã, vlceribus quidẽ iã mordacẽ, nõ vlceratis bladam 8& line morſu. Cæterũ miſturæ ſymmetriã coniectura quidem ante experientiam, verum ſcienti-fice poſt experientiam, deprehendemus, noſcemusq́;ʒ ſimul purũ vlcus deterſoriam vim 125 mor-* N u re-

.