DE YEN AR SEG TTION RNA

28—

re quæ lædebat euacuata, nihil negocij deinceps præſtolari:

Zuter Remedia quæ Nlultitudinem ememdamt, Nihil li emæ ſel bone præſtautius: Qua omiſſa Eraſſtra-

tum neque Iuedia neque Reli quis euacuatorcſqs præſiciſs ti potuiſſè.. t..

Ed fruſtra ego forte tãtum laboris inſumo, quò præſentem hunc ſermonem tibi in memoriamredigam. Sanè enim tu ipſe nos docuiſti in primo de ſalutaribus libro, vbi de multitudinis ge-

neratione quæ in venis conſiſtit præfatus, illius quoque remedia ordine ſcribis, euacuationem ſco-

pum quidemomnium ipſorum ſtatuens: aliud verò illius genus, alij affectui conferre inquiens

Præterea quæ exinaniant plethoran. i. repletionem(ſic enim alimenti multitudinem in venis cõge-ſtam appellandam cenſes)tum exercitia, tum lauacra copioſa, tum ipſam tenuem victus rationem

eſſe iubes. Neque idem euacuatorium auxilium cunctis conferre dicis, vt quòd neque omnes om-

nium illorum vſui ſimul aſſuefacti ſint: ſedalij lauacra, alij rurſum exercitia, non nulli item vomi-

tiones à cibo magis vſurpent. Ad hæc ꝙ non ijſdem morbis omnes obnoxij ſint: verum hic epile-plia, ille ſanguinis ſputo, alter etiam vel hepatis uel lienis affectibus, facile corripi poſſit. Nullo igi-

tur pacto epilepticum quenquam balneis euacuare attentabimus, id quod tu quoque eauendum

deris mihi ipſemet affectuum qui famis cruciatibus opus habeãt author exiſtere. Quid graue erat, E

recle putas. Etiam verò neque ficuti de vaſis in thorace ruptura timor inſtet, huic exercitia iniunge F

mus: periculum enim eſt ne illorum vehementia, etiam ſi non adſit multitudo, ob virium tamẽ imbecillitatem ipſius exercentis vena aliqua circa thoracem rumpatur. Qua ergo rõne illi ſuccurre-re debeamus, quæſo nos edoce: ſiquidem ꝙ euacuandum ſit vel tu ipſe fateris, hincq́; adeo euacua-toria illa præſidia, hoc eſt exercitia, auacraqʒ frequentia,& tenuem victus rationem abs te habe-

mus. Cæterum exercitijs ne tu ipſe quidem vti putaueris: Qusd autem ad lauacra attinet, vtendũ

ne his in rebus ſic affectis an nequaquam utendum ſit, tu planè nihil pronunciaſti. Ego vero illudquod euidenter apparet experientia corroboratum, aperte dicamꝭ tu ſi de te quoque vaticinari mi-hi licuerit, quod tibi forte viſum fuit, aperiam. Tu enim ipſe in tractatude ſanguinis reiectione,deligationibus, inedijsq́ʒ vteris, tanquam quibus ſolis plenitudinem reuellere, non autem balneiseuacuare, oporteat. Arbitror nanque te vbi vena iam rupta ſit, lauacra inhibiturum, cum interimreticueris ſi vbi futuræ rupturæ ſuſpicio adſit, vti ill velis. Porrò ut tu aliter ſentias, mihi nihilo minus euidens illud ſatisfacit, quòd vniuerſis ſanguinis fluxionibus ex balneo maxima noxa contin-gat:& cauſa huius perſpicua eſt: Sanguis ſiquidem calido lauacro in vapores reſoluitur, ac in ſpiri-tus redigitur, proptereaq;ʒ ad motum incitatur& in tumorem attollitur: ad hæc corpora calidis lo-

7

tionibus, mollia debiliaq;; efficiuntur. Qui igitur fieri poſſet, vt cum ipſa iam molliora effecta ſint, G

isqʒ qui ea rupit, motum ſimul tumoremiʒ nactus ſit, non facile afficerentur? Proinde haudqua-quam per balnea illos euacuare conabimur, quibus ne propter multitudinem ſanguinis venę rumpantur, periculum impendet. Reliquum itaque ęſt, vt ad tertium euacuatiuorum auxiliorum ge-nus, puta tenuem diætam, confugiamus. Age ſanè poſtquam hanc quoque tribus modis operatusfueris, nempe tenues paucos ue aut nihil nutrientes cibos offerens, vel nequaq; offerens, veld cœnavomitum iniungens, videamus in primis quomodo tenuiter cibabimus: nunquid ſumpta cœnavomitum prouòcantes: A tqui ſi modo quadantenus ipſis vomitionibus intrepide vti volemus, ſicex ercitiorum vehementiam nos euitare oportebiti hoc enim neque plebeium quenquam latet. Su

pereſt ergo vt uel inediam præcipiamus, aut pauca nutritionisq;; expertia alimenta exhibeamus.

Verum hæc quamuis non inſigniter, nutriunt tamen& ipſa: nos verò non addere aliquid, ſed au-

ferre potius cupimus. VItimo igitur laborioſam illam ac re vera pernicioſam, æque atque ſacram

aliquam anchoram, quæqʒ oibus affectibus opitulari poſſit, fam accerſemus, ac deinceps& Apollonium& Dexippum ea gratia maledictis inceſſemus: At hic te recordari percuperem illorũ quæipſe de hac re docueris: nam tu ipſe de inedia ſic videris ſentire, tanq́; ea ex numero euacuatiuorum

auxiliorum nequaq́; ſit. Merum ſimul ac prius quod volo demonſtrauero, tum& teſtimoniorum H

uę adducis, faciam mentionem. Nam inedia inter res exiſtẽtes nullum obtinet locum, nihiloq́; magis ſubſiſtit q; vel cæcſtas vel ſurditas, quæ oĩa rerum exiſtentium priuationes ſunt. Ipſa. n. ciporũadiectio ex rebus conſiſtentibus eſt, vnde& hanc opusq;ʒ eius, corporis nutritionem eſſe inuenies:rurſum ſubtractio eorundem, non eadem cum rebus exiſtentibus eſt. Neque etiam proferre pote-ris aliquod opus illius, qualis. C illa eſt, quæ in ſudoribus venæq́; ſectione ac clyſteribus contingiteuacuatio, nec non in edulijs nutritio. Media igitur amborum, hoc eſt euacuationis& nutritionis,inedia eſt, vt quæ neque nutriat, neque euacuet. Quamobrem ergo ille multos ob inopiã ciborumfamis tempore interijiſe dixit: Non mehercule ob inopiam ciborum rñdebimus, nam eadẽ quoqʒrõne ani mantia in latebris degentia ſine ciborum copia perdurare nequaq; poſſent. Perdurãt veròhæc, idq́; ipſomet Eraliſtrato aſſerente, qui& cauſam huius rei affert: Vniuetſa nanque aĩalia perexteriorem cutis ſuperficiem, ſecundum quod magis vel minus de raritate participant tranſpirareait ꝙ autem uel magis uel minus rara ſuperficies contingat, tum multas alias cauſas eſſe, tum illasnon minimas, quæ ſecundum caliditatem& frigiditatem, ac quietem motumq́; corporum ꝑmutationes flunt. Si. n. qui nos ambit aer calidus exiſtit,& alans exercitijs vacauerit, plurimum tunc exeo defluere contingit: At in contrario rerum ſtatu, vbi videlicet ambiens nos frigidus, inſuperq́ʒ

animal