354 DICOTYL. seu EXOGENrE.lobis linearibus, racemo conferto, calcare recto florelongiore.
D. hybridum. Willcl. sp. 2. p. 1229. * Bieb. jl. cauc. 2. p. x 3 .*iS/ei>. diss.inecl. non Gouan nec herb. Lin.
D. hirsutum. Pers. ench. 2. p. 82. non Roth. nec Mcench.
D. fissum. TValdst. et Kit. pl. rar. kung. x. p. 83 . t. 81. *
y. D. montanum Italicum subhirsutum foliis tenuiter dissectis flore vio-laceo. Mich. pl. ital. n. 53 . ic. herb. Vaill.
S. D. Orientale perenne aconiti folio flore caeruleo. Toum! cor. 3 o.
Hab. a. in Tauriil et Caucaso (Bieb.), in Sibiria (Willd.), fi. in loco lapi-doso inter frutices montis Donuglet Hungarise prope Valaehiam. (ICit.).y. in Italia herb. Vai.ll. <f\ in montibus Galloprovincioe herb. Juss. inArmenii. Toum. 'If. (v. S. sp. et c.).
Herba inferne glabra superne pube tenui molli omnino ut in D. penta-gyno velutina ; caulis teres erectus striatus; petioli basi dilatato-vagi-nantes , medii basi glabrati; limbi foliorum omnino ut in D. punieeo ,subpeltati ad petioium usque 5 -partiti, partitionibus in lobos linearesmultifidis , sed villosi subtus pallide hirsuti; racemus brevis confertusvelutinus ; bracteae lineari-subulatse pedicello saepius breviores , infe-riores tamen interdum longiores; flores cterulei; calcar rectum pedicellofloreve longius; sepala ovali-oblonga margine glabra dorso fascia velu-tin& instructa; petala calycis longitudine, 2 superiora deorsum calcaratasuperni apice bidentata , 2 inferiora unguiculata, limbo ungue brevioriovato intus pilis albis barbato bifido, lobis inaequalibus , alio obtuso,altero acuto interdum bidentato; capsula; 3 hirsutas.
Var. f. differt petalorum inferiorum lobis angustioribus longioribus , ra-cemo magis elongato , floribus intensius caeruleis; in speciminibus cultisfoliorum lobi latiores fere lanceolati, interdum etiam omnino glabri etpetiolulati evadunt.
Var. <!'. habet folia in lobos lineares multipartita, et racemum abbreviatum;casteritm herba omnino glabra etiam in calyce et ovariis; verosimilitei-species distincta ? Plurimae sine dubio hic latent species confusa; quasob descriptiones incompletas et specimina interdum manca aut pau-ciora adhuc separare nolui. Synonyma veterum autorum sequentia ,nempe :
Lycoctonum flore Delphinii. Dod. pempt. 44 t• f- 2. Cius. hist. 2. p. g 5 .f. I. Debrjy. jloril. nov. t. 101.
Aconitum lycoctonum flore Delphinii. Tjob. ic. ()“8. f. 1. ,/. Ger. herb. 971.f. 2. Dalech. lugd. 1742 . f 3 . J. Bauh- hist. 3 . p. 659 ■ f 1. Moris,hist. 3 . p. 454 . s. 12. t. 3./1 19.
JEquo jure adD. puniceum, aut D. hybridum referri possunt quoad fo-liorum formam et divisionem , habitum planta; et liorescenliam , sed abutroque icones bracteolis pedicello floreque ipsi longioribus nec brevis-simis differuftt et ideo dubia remanent.
28. Delphinium pentagynum.
D. petiolis basi vix dilatatis, foliis inferioribus 5 -lobis, lobisapice incisis subobtusis, superioribus 5 -partitis in loboslineares multifidis , petalis calyce brevioribus.
Aconitum flore cseruleo Lusitanicum. Grisl. virid • Ius*