Band 
Volumen secundum. Sistens ordines sex, nempe berberideas, podophylleas, nymphaeaceas, papaveraceas, fumariaceas et cruciferas.
Seite
315
JPEG-Download
 

ClUJCIFERiE. 315

Species in synonymia valde intricata. Specimina cluo adsunt in lierb. Lin-naeano; alium A. calycinum videtur, alterum ad nostrum A. campestrepertinet. Hoc ultimum est verum A. campestre ut patet ex Linnsei edi-tione secunda ubi dicit A. campestre habitare in Gallia et citat Sauvaga-sium. Meum autem in Gallia sat vulgare est certissime stirps a Sauvage-sio circa Monspelium lecta.

Radix ramoso-fibrosa annua. Caulis diffusus, 4-7 poli, longus. Herba totapube stellata hirsuta. Folia lineari-oblonga , integra. Racemi post anthe-sin elongati. Pedicelli fructiferi 2 lin. longi, subpatentes. Calyces deci-dui. Petala flava , calyce majora, subemarginata. Stamina 2, minora basiappendice aucta, 4 majora supra medium subdentata. Siliculae orbiculatae,3 lin. diam., tuherculato-hirsutae, stylo semilineari sextuplo longiores.Ovula in quoque loculo 2. Semina saepius solitaria , fusca , submaxginataal& albid& angustissima.

3 o. Alyssum calycinum.

A. caulibus herbaceis diffusis, foliis lineari-lanceolatis ca-nescentibus , calycibus persistentibus, siliculis orbiculatissubemarginatis pubescentibus stylo quadruplo longiori-bus.

A. minimum. Cius. hist. 2 .p. i 33 . f. 2.

Alyssum. Cam.epit. 558 ./. I. bona.

A. minus Dalechampii. Dal. lugd. 1142. f. 2 ?

Alyssum xvm. Tabem, ic.p. 853 .

Tlilaspi Graecum propinquius forte Dioscoridis, etc. Loh. ic. 2i3 .f. 2.

Tblaspi Alyssum dictum campestre majus. C. Bauh ! pin. 107. Moris, oxon.2.p. 291. n. 2. s. 3 . t. 16/. 2 ?

A. minus quibusdam. J. Bauh. hist. 2. p. 928. ic.

A. incanum serpyllifolio minus. T0um.inst.21y. Vailllherb.

Ciypeola siliculis bilocularibus tetraspermis. Lin. hort. cliff.Zi§.

Olypeola alyssoides. Lin. sp. ed. i.p. 65 a. Crantz. austr.p. 19.

Ciypeola siliculis tetraspermis calyce persistente. Zinn. gcett. 39 . 3 .

Alyssum caulibus herbaceis foliis punctatis scabris siliculis orbiculatis caly-cibus persistentibus. Ger. gallopr. 35 1.

A. calycis flore persistente. Hali, geett. 242.

A. calycinum. Lin! sp. 908. MilL dict. n. m. Poli. pali. n. 617. Jacq. •vind .

austr. t , 338 . ViIL dauph. 3 . p. 293. JVild. sp. 3 . p. 4 ^ 4 - DCl jl.fr. ed. 3 . 0). 4 p . 694.* Brown.h. Kew. ed. 2. 9 ). l\.p. 94 . Gmel. fl. bad. 3 .

p. 38 .*

A. alyssoides. Gou. hort. 32 i.

Adyseton calycinum. Scop. carn . ed. 2. n. 802. Baumg. d. trans. 2. p .239.*

A. campestre 0 . Lam. dict. \.p . 97.

Adyseton mutabile. Mcench. met/i. 267. ^

A. campestre. Hoffm, germ . f\. p. 43 . Sch/cuhr. handb. 2. t. 181. Bieb.jl. taur. 2.p. io 5 .*

Ilab. in campis siccis apricis arenosis lapidosisve Europa» mediae et austra-lis ab Hispania ad Tauriam. (|). fl. jun.-aug. (v. v. sp..)

Herba habitu fere media inter A. maritimum et A campestre , a priore flo-ribus flavis nec albis facile distincta, a posteriore quocum saepe confusadiffert notis plurimis. Herba potius incano«viiiosa quam hirsuta. Racemi