Buch 
M. Manilii Astronomicon / auctor: Marcus Manilius; ex recensione et cum notis Richardi Bentleii
Entstehung
Seite
129
JPEG-Download
 

LIBER SECUN D ; U 8. 129

Et dotes noxamve facit. vertuntur in orbemSingula , et accipiunt vires ultroque remittunt.

Vincit enim natura genus , legefque ministrat 860Finibus in propriis, et praetereuntia cogitEste fui moris, vario nunc ditia honore,

Nunc sterilis poenam referentia sidera sedis .

Quae super exortum est a summo tertia caelo,

Infelix regio, rebusque inimica futuris, 865

Et vitio fecunda nimis : nec sola sed illiPar erit, adverso quae fulget sidere sedes.lunSia sub occasu , neu praeßet cardine mundi ,

Utraque praetenta fertur deiecta ruina :

Porta laboris erit; scandendum est, atque cadendum .870

Nec

Vulg. V. 858. NOXAMQUE. 8;y. CAELOQUE. 862. DIVES. 86z. POENAMQU?FERENTIA-SAECLIS. 869. UT QUAE PRAETERITA.

V. 859. ET ACCIPIUNT VIRES, CAE-LOQUE remittunt. Ignare dictum cae-loque. Voffianus cardoque. Repone,

Singula, et accipiunt vires ultro qu E re-mittunt.ut iv, 505.

Accipiunt proprias vires ultroque remittunt.V. 862. VARIO NUNC DIVES HONORE,

Nunc sterilis, poenamque feren-tia sidera saeclis. Aftum erat, aitScaliger, de hoc loco absque ope Gemblacenfis,qui habet feclis. Immo actum erit, fi saeclislegamus; et miror tam ineptam sententiam,tam barbaram orationem tanto ingenio place-re potuisse. Sedis habent tres reliqui vetusti:ut versu 848.

teneramque regit sub sede iuventam,et 867. adverso quae fulget fidere sedes,et 874. Typhonis halentur Horrendi sedes.Corrige totum locum;

et praetereuntia cogitEsse sui moris, vario nunc ditia honore,Hunc sterilis poenam referentia fidera

SEDIS.

Natura, inquit, sedis vincit genus, et cogqt

praetereuntia fidera fui moris esse, sive sibi ob-temperare, et ex se effectum sumere, nunc di-tia, nunc referentia poenam sterilis sedis ; fi Venunc ditia et honorata, nunc egena et mendi-ca. Ditia-, ut iv, 755.

Et molles Arabas, stivarum ditia regna.Referentia; ut Noster ii, 249.

Vel quae feffa sedent pigras reserentia men-tes.

Et alibi.

V. 868. IuNCfA sub occasu, neupraestet cardine mundi. Sic et libri:sed versus spurius est, insulsus et barbarus.

V. 869. Ut quae praeterita feh,-tur deiecta ruina. Ut quae a ScaK-gero est ; quo nomine doctissimo Huetio poe-nas dedit. Ipse tamen Huetius patienter ad-misit praeterita. Quo quaeso sensu ? nam firuina praeterita est, quid restat metuendum,qu o feratur dei e ä a ? Quid, quod si scanden-dum sit, non iam praeteriit ruina, sed immi-net. Recte libri veteres,

Utraque praetenta fertur deiefia

8