De Renuntiationibus Jurium.

Prirm inflantia. Appellationis , &c. Commina-tio infamia contra futurum Advocatum, ß. XXI.Quousque circa Processum valeant renunciationes ?Regula, ß. XXII.

Circa ipsum contraCtum varie renunciatur. ß. XXIII.Pro impetranda faciliori executione. ß .XXIV.

2Z

De exceptione praescriptionis, ß. XXV.

Formula renunciationis. ß. XXVI.

De renunciatione relaxationis juramenti, ß. XXVII.An contra renunciatam relaxationem detur relaxa-tio P ß. XXVIII.

Formula renunciationis. ß. XXIX.

S- i-

C um in omnibus fere actibus & contra-ctibus vulgatae contrahentium cautelaeesse soleant, ut varias variorum juriumrenunciationes subjungant, quibus aliquan-do actum impugnari posse existimant; ea propter nobis quoque, antequam ad specialesdeveniamus contractus, de renunciationejurium & exceptionum hic agendum, & de-monstrandum erit, quomodo caute renun-ciatio fieri debeat, de qua materia renuncia-tionum per singulas species omnium plenissi-me egit Paul. Gallerat. Tr. de Renunciationibus.

§. II. Dum omnis renunciatio vel gene-ralis sit, vel specialis, observandum est, specialem longe fortiorem esse ; Unde Ii quisomnibus exceptionibus , omnibus juribus,omnibus legum beneficiis, de quibus videan-tur Hering, de Fidejussor, c. 17. n 38- Klock.Vol. 2. ConJ. 84. n. 2. Allen rechtlichen Bebelf-fen und Wohlthaten , so ihm von Rechts - und Ge-wohnheit wegen zu statten kommen könnten, odermöchten , sowohl die bereits eingeführet , als auchdie künftig durch neue Gesetze, Statuta oder Ge-wohnheiten introduciret. oder durch menschlichenWitz und Verstand erfunden werden möchten, re-nunciaverit, parum sibi consulet; Quamvisenim Jacob. Thoming. Dec. 1. num 2. asse-rat, ejusmodi generalem renunciationem idemvalere quoad species sub genere contentas,quantum valet specialis expressio. Ob quamc au(am Bald in L. Pactum dotali, quceft, 16. C.de C 'ollat. admonet renunciantes, ut a verbisgeneralibus fibi caveant, ne si effuso sermone se jactent, in promptum incidant pericu-lum; uti loquitur Imp. in L.fin.infin, C. diPromiff. Add. Borgnin. Cavalcan. Decis. 5-«• A2. Attamen cum generalia verba nonsufficiant in illis, quae speciali expressione opushabent, necessaria cautela est, ut renunciansquasdam exceptiones speciales prxmittat, &po rea generalem reliquarum exceptionumrenunciationem subjungat, arg. L. 4. /. 4. ff.

Si quis cautionibus. Hoc enim si factum ge-neralis renunciatio in casibus non expressi;idem Operatur, quod renunciatio specialis.Dalner. Tr. deRecunciat. cap. 2. num.j,- Mattb.Cuno dePaä. L. 1. c. 24. num. 86. Rol. a ValleConsii. 43. n. 10. Vol 1. Putarem tamen, illasexceptiones expressas connexionem quandamhabere debere cum non expressis, utitacol-hgipoffit probabiliter, de reliquis cogitatumfume, ut hinc, quo plures speciales exce-ptiones exprimuntur, eo melius panibus con-sulatur.. Uenerahs enim clausula speciebusenarratis subjecta, restringitur ad limites con-tractus, & ad similes, de quibus probabili-ter cogitatum, nec ad graviora & magis ar-dua extenditur. Cunod.c. 24.n. 89. Wesenb.

Confli. 42.11.53. Nicol. Reusner. Vol. 2. Con-fli 1.

Vol. XIII

§. III. Vulgata haec quoque in Renun*ciationibus cautela est, quam ita in obliga-tionibus exprimunt: Ich renuncire hiemit derExceptioni metus, fraudulent£ persuasionis , di-visionis , und allen andern rechtlichen Behelfen ,ße mögen Hamen haben, wie sie wollen; Und re-nuncire über dem der gemeinen Recbts-Regul, dieda will, quod renunciatio generalis non valeat,niji preces erit specialis. Sed haec cautela otio -sa plane & superflua est, si jam tum specia-lium exceptionum expreffio praemissa sit. Un-de illam juri incognitam dicit Groenweg. adL .4. jf 4. ff. Si quiscaut. Quodsi illa nonsit praemissa, non plus operari poterit, quamalia renunciatio generalis, hujus vero effe-ctus est exiguus,, cum in generalibus tantamentis deliberar.io & enixa voluntas non con-currat, quae tamen ad jurium renunciationem,quae alienationis species est, exigitur.

§, IV. Quoad personam renuncianteracaute attendendum, an illa facultatem renun-ciandi habeat ? de hoc vero ut constet, ge-neraliter observandum : cui non competitpotestas donandi vel alienandi, illi non com-petit potestas renunciandi; habet enim re-.nunciatiovim donationis, Carpz. P. 2. C.46.des. 12. n. 8. Dum enim unus remittit, alteracquirit, arg. L. 95. ß. 8 ff. Pro foc. L. 27.§. 2. ff. de Paft. L. 98. §. 1 de Sol. Giphan.Tr. de Remed. jur. & renunc, c. 1 . p. 26. Re-petendae ergo hic personae, quas. cap. 2. ex-pressimus, quibus alienandi facultas vel ad-empta penitus, vel restricta. Ex quo con-sequens est, in Saxonia mulierem renunciarenon posse, nisi cum consensu curatoris,Joh.Wibel. de Contraft. Mul. cap. 3. §. 6. num. 66.quod idem quoque Jure communi in minore.Cautela tamen hoc casu necessaria est, ut re-nunciatio fiat jurato, sic enim minor etiamsine curatore obligatur, nisi juramentum me-tu , dolo aut vi sit factum, Auth. Sacramentapuberum. C. Si adversus venditionem. Dalner. deRenunciation. 5.4. num. 7. vid fiipr. c. 2. §. 22.Licet ad obligationem mulieris in Saxoniajuramentum non sufficere velint Berlich. P. 2.Conci. 17. n. 105. Carpz. Lib. 5. Resp. 10. n. 2.de quo tamen jam supra dictum C. 2. §. 30. infin. Quomodo vero mulier SCto Vellejanovalide renunciet, dicam inferius SeEt. 2. cap.de Fidejuffon .,

\ §. V. Hoc necessum non est, ut renun-ciatio praecise per ipsum contrahentem fiat.Nam cum föpius inter absentes celebrenturcontractus aliorum interveniente ministerio,ipfcE quoque renunciationes hoc casu peralium fieri debebunt , modo hic speciali man-dato ad renunciandum instructus, L. %.j f.deAcceptil. L. 27.pr.ff. mand. L. 6$ §. 7. & 8.ff. Pro foc. Cap. Qui ad agendum, de Procur. in 6.Mozz. de Contract. tit. de Mandat. Rubric. deD Divis.