1ZO SeStio II

zu halten , auch mehr gedachten meinen Znwaldund feine Subftituirte aller Bürden der Rechte, pr£-firtim satisdationis de Judicio ßsti & judicatumsolvi zu entheben, und allerdings fchadlofs zu hat-ten, bey kräfftigfier Verpfändung meiner Haabund Güter, so viel jederzeit hierzu vonnöthen seynwerden; Zu dessen wahrer Utkund habe ich Endesgemeldter die Vollmacht mit eigenen Händen un-terschrieben , und mit meinem gewönlichen Pet-scbafft besiegelt. Geschehen Zelle, &c.

§. XIV. Formula superioris Mandatitam ad agendum, quam ad defendendum per-tinet : restrictum tamen hoc tantum ad pri-mam instantiam ; nam quoad Processum ap-pellationis idem non extensum, quamvis ap-pellatio interponenda sit. Nec transigendifacultas hic comprehensa, quae tamen pariterspeciali mandato opus habet, cum procuratorad agendum, ad transigendum datus non vi-detur. L. Iranfigendi 7. C. de Iransact. Imo &clausula cum libera omissa, licet h-ec in casibusjam tum specifice expreffis abundet, ut supe-rius dictum. s

§. XV. Mandatum extrajudiciale paucahabet' singularia, quae cautelae loco observarimerentur, sed pleraque cum iis,,quae gene-ratim circa contractus SeK. x. monuimus, veletiam ex illis, quae jam de mandato judicialidiximus, decidi possunt. Nec in verbis hiculla singularitas attendenda, sed sive rogem,sive jubeam, mandatum contractum. L. 1. §.2.ff. h t. Card. Mantic. de Tac. & ambig. con-vent. L. 7. tit. 3. n. 4. nam & precatoria verbasufficiunt, Dunozet. Dec. 329. n. 4. modo ver-ba non sint consilii, de quibus postea. Inmandatario sufficit qualiscunque declaratio.Unde ipsi cavendum, ne, Ii mandatum ac-ceptare nolit, taceat, vel documenta penesse retineat, sed mox contradicat, vel docu-menta remittat, alloqui enim tacite manda-tum acceptasse videtur, de quo in Clement. i.de Procurat. August Barbos in Collett. ad d. Cle-ment. 1. Petr. Barbos. inJL. Qiue dotis, n. 258.ff. Sol. matr. Vant. de Null. Proceff. ex desest,mand. n. 103. Quod tamen temperandum pu-to, nisi commoda contradicendi vel Acta re-mittendi occasione destituatur.

§. XVI. Quod ante dictum, nihil In-teresse , quibus verbis mandatum alteri com-mittatur , eo ipso tamen consilium cum man-dat«? non confundendum. Htec vero ex eodistinguuntur commodissime, si attendatur, anmandantis ullo modo intersit, id fieri, an non.Priori casu mandatum erit; posteriori casu con-silium. Bonacin. de Contract Disput. I. 0 2.Pun£t.6.n.6, ex quo nulla ad obsequendumobligatio. §. 6. L h. t. L. Confilii. 147. ff. de R.y. Inde consulens non tenetur, .etiamsi nonexpediat alteri datum consilium, d. /.6. ex-plorare enim hoc debuisset ille, cui consiliumdatum. L. 2. s.fin.ff. Mand.

,§. XVII. Cautus tamen hic fit consu-lens, ne consilium dirigat in certam personam.Nam fi consilium deSjUtTitio foenorem,teneris,si ego postea inde damnum patiar. §. 6 .1 Mand.Unde recepta Dd. sententia, quod consilium,in incertam personam directum , degeneretin mandatum, quam sententiam examinat Ba-

Cap. XI , J

chov. ad 7 r. V. 1. D. 27. tb. 5. infin. quod &men intelligo, si tu aliter non fuisses creditu*rus. Hillig. in Donell. L. 13. c. 10. lit.I. CatMtamen hoc casu sibi providere posset confs'lens, si addat, se nolle eapropter de infelMeventu teneri: Er wolle davor nicht flehen od (tgut fagen. Porro cautus fit consulens, ne ut**tur verbis persuasivis seu impulsi vis. Na? 1qui suadendo alterum inducit, consultoris vi-ces egreditur, & fit mandans, L.6. §. 5. jfAt. Frantzk. ad ff. h. t. n. 58. Ex consilio ver?fraudulento obligationem oriri, res per sep a 'tet. c. 62. d. R. ff in 6. de cujus poena M e 'noch. de A. ss Q, L. 2. Cas. 352. n. 17.

§. XVIII. E contrario ille, cui consiliu 1 ’ 1datur, cautus sit, ut exprimat, se non alitet,quam ex side consilii id facturum, auffsein IPffwolle er es thun ; hanc conditionem enim si ad-mittat consulens, eventum consilii in se susce-pisse videtur. Imo interdum pro insigni caU' jtela notandum, ut quis negotium non silFconsilio prudentiorum suscipiat. Quand°enim causa in judicium deducenda, admodi#dubia est, ut adeo periculum immineat actohtne .succumbat, & ad expensarum refusione 111condemnetur, tunc probabilem dicitur habes elitigandi causam, si duorum vel unius Excel'lentissimi JCti consilium pro se producat;Carpz. P. 1. C. 31. des. 27. n. 15. Gail. L. 1. Obr t152. n. 6. Berhch.P.i. Conci, jg.n. 31. Rebuff'ad Consi. Regn. Gatt. Ihm. 3. Tract. de Expens.

29. quod tamen intelligo, modo fideliter n e 'gotium JCto retulerit , nec dolose in fact°quaadam reticuerit.

§. XIX. Porro commendationes peri?'narum in mandato probe separanda;. Sic H'tera; commendatitiae commendandi magis ho-minis , quam mandandi causa qonscribunturi& hinc scribentem non obligant. L. Si vero r 0remunerandi. 12. s.12. ff. Mand. Neque enimmiliares epistola;, quibus homines plerumq 1 ^ jcommendant absentem, in id trahere conveni >ut pecuniam, quam rogatus non fuerat, imp^'disse pro praediis mentiatur. L. ult. C. Quodcurfi [quid in al.pot. Nicol. de P asser, de Script. privat- I I3. deLit.recommendat. n. 2. Masc de Probat. VoA !Concl.6%?,.n.i.seqq. Unde magis adulatorishas literas, quam dispositivas, dicit HeringsFidejuff. c.i 8.0.1 o. Carpz. P. 2. D.i 26. Qui?pe commendando nihil aliud, quamhumanitat 1& benevolentiae officia conciliare volo co&'mendato, non vero ut cum ipso contrahat^ 1 "’Finckelth. Obs. 1 6. n. 2. Carpz. d.l. n.6.puto formulam illam: Ich bitte demselben allelangte Freundschafft zu erweisen, undihm mit gut 1 ,Rath und That zuaßjsttren; evincere, meman^tum dedisse, ut ipsi credatur pecunia; in i™enim, quae speciali mandato opus habent,nenalia ejusmodi verba non sufficiunt.ergo, fi addiderit commendationi, ut egendi.,cuniasuccurrat, sic enim mandatum satis P eV ^Jcuum. arg. L. Lucius. 24. ff. de Fidej. M eV '

Jsus Lub. L. 3. tit. 10. Art. 1. c. 1. n, 25. RutS®Ruland. deCommiffar. P. 2 .L. 5. c. 14.n. 1 5 /Quapropter si quis ex commendatione asictF.in peregrinis locis sibi fidem conciliare velit» ^ret, ut commendans addat, quo periculo &Kdantis ipsi credatur. L. 12J.13./. b. t. Finjri^