XyS

Se&io IT. Cap. 1.

SECTIO IK

****

DE

CAUTELIS CIRCA DISSOLUTIONE^

CONTRACTUUM OBSERVANDIS.

CAPUT I.

DE SOLUTIONIBUS.

SUMMARIA.

Coütio quomodo capiatur ? jf./.

*“* Attendendum ., cui solvi possit. Quomodo pu-pillo solvendum ? jf. II.

An Procuratori solvi possit? An creditoris credito-ri? Cautela , ne id fiat. st. III.

An alius pro alio ? Quid si pro invito? jf. IV.Solutio particularis. jf. V.

An. aliud solvi possit. Renunciatio dationis in so-

lutum. Cautela fi alia res pro pecunia W" \{/• VI. L!

Solutio in quam causam imputanda ? Quid ^ |tori hic liceat ? De usuris. jf. VII. ^ [

De oblatione pecunia. Ejus requisita. jf. Vff 1Solutio partis interdum periculosa. NecessiarMiteftatio. jf. IX. ,g,

An pluribus inflantibus uni solvi possit ? Refpo^ERatio dubitandi. Ratio decid. Decisio.

P rincipalis modus dissolvendi contractumest ipsa solutio, quae generatim acceptaquamvis satisfactionem denotat seuquamcunque liberationem, L. 54. ssi. deSolut.L. 47. 6? 176-ff. de V. S. qualiscunque enimsatisfactio, sive ficta, modo approbata a cre-ditore, sive vera, pro solutione est. L. 52.ff. b. t. Nobis vero hic specialius capitur propecunia naturaliter soluta creditori, L.^.pr.ff. d. t. L. 67. ff. eod. Quae solutio quomodocaute expedienda, hoc capite monebimus.

§. II. Et quidem prima solventis caute-la est, ut attendat, an etiam illi personae, cuisolvit, tuto solvi posiit; qui enim alii solvit,quam cui solvere potest ac debet, non libe-ratur, sed denuo solvere compellitur. L. 12.C. de Solut. Inter has personas occurrunt pu-pilli & minores, quibus si quis secure solverevelit, non contentus sit, si tutorum & cura-torum consensus accesserit, sed ad majoremcautelam exigere debet decretum judicis; sicenim demum plenissime securus est, jf. 2. Inst.Per quaspers cuique acquir. L. 25. C. de Adm.tut.adeo ut judicialis quietantia hoc casu non suf-ficiat. Carpzov. P. 2. C. 11. des. 46. Caeterumpericulosa cautela, quam hoc casu suggeritCarp-z. L.5. R. 67. n.1%. ut scii, non pupillo,sed ipsi tutori solvatur. Nulla enim subest di-versitas, an solvatur pupillo auctoritate tuto-ris, an ipsi tutori. Quodsi vero videat, pe-cuniam solvendam mox in pupilli utilitatemconvertendam esse, non opus erit decretoPrstoris, L. 47. jf. 1. ff, b. t. sed ita probatioversionis incumbit ipsi solventi.

§. III. Si alii, quam creditori, quissolvere velit attendendum debitori, an illemandatum habeat, vel non: Si mandatum ha-bet, iterum videndum, an hoc speciale sit adsolutionem recipiendam. Si hoc adest, secu-

re ipsi solvitur. L. 12. C. h.t. Hinc pro

0*1

tori litis male solvitur, L. i^-ff. dePatt • ^in specie ad hoc datus sit, ut ipsi solvi P°j,L. $6.ff. h. t. Quare necessaria cautelaut nec per nuncium pecuniam transmittas,

hic speciale mandatum habeat. LauterbdeNuncio. th. 55. num. 18. & plures ab boc $

v «Si

Si nullum mandatumhabeat, inquirat soN 6 , fi ,

cff

an ille, qui solutionem,petit, sit forte su jC ^j.ditoris creditor, huic enim pariter secure^,vere potest, L.49. ff. h.t. cum sic ope

ptionis liberetur; L.6.ff. de Dol.except. 4 ..,

tamen intelligendum, modo secundi cie %(ris debitum sit liquidum, & meus cre^,contra ipsum non habeat exceptionem.Part.%. Dee. %6o. n. 3. Ex quo resultat ^tela non inutilis pro illo,,qui pecuniamdat, & aliis iterum obligatus est, ut E^instrumento obligationis inseratur, detione sibi, & non alii, sub quocunquepraetextu, facienda. E. g. Es versprich # Vstdie ihm vorgeliebene 1000. Reichsthlr.anders, als seinem Gläubiger Mevio , zulen, dergestalt, das wenn er auch gleich $ 1

vii unstreitige Creditores die Zahlung leiste 11 ’ t<

von denenselben die Cessiones erhalten *

dennoch von dieser Obligation nicht liberir 1

noch einige Cessiones compensando opponireu f a

§. IV. Alium qüoque pro alio

* v • A*mmj tjuuvjuc pu ajAv/ - ^

posse, expediti juris est, quod non $procedit debitore consentiente & volens’ petiam eo ignorante & invito. L. 46. ff; ß H [lut. L. Solvendo 39. ff. de Neg. geft. Ad e ’ssicreditore recusante pecuniam accipere? atius ille eandem deponere, & ita debiliberare possit. Schulz, de Obi. c. 2. n- 3 ; p J l

ad L. 9. C. de Solv. n. 12. Donell. adD-j 9 '., 0 vUs. n.j. Quodsi tamen pro invito de

quis solvat, nulla actio ipsifuperest?

tu

d

%