vel Be gierten" la b Lotharingia multaBeguinarum

De Definitione Secularisatiohis nominali ac redi. 261

71. Res ecclefiaflicee in favorem pietatis & religio-nis mutata culpa expertes sunt.

72. Secularifatio qua fit ob necessitatem publicam estpropria.

73. Definitio realis Secularisationis.

74 - Quomodo actus vocab. in definit. Secularifatio-

nis fumatur.

75. Partitio membrorum sequentium disputationis.

Beguina

* ft£U> ufus

, faularis in sub fidium neceßtatts p ,

^ Munera & salaria ecclefiafiica quatenus n

consumuntur, vendi pofiunt. vendere ,

• -tintistihus agrum non fertilem ec Jpermutare tzfc. licet.

'D

l ls PUti

§. 1.

r ' an ^i initium de quacunque re factu-

9 defu Uti ’ quid ea P r °P rie ’ ex P onei1 -c > s £ ltati m praemuniatur animus, & prae-

Mrj Ve ,^ e mpl is pariter suis, sapientiae ma-eres commonuere ferio. Nisi enim^ cavjj' noi ’is quadantenus, vel id, cu-Hrj s ? ^ ac ^ as laboris & ingenii periculum,5 Ä(T1 j n ru ft ra ipsam causae arcem. DupiexSi de m Universom hoc est studium, alterum,^is rg? h iaus i quo vim ac potestatem no-tlLi cl eu tert excutere, alterum, quo ipsum rei'^%\l .ostendere & ferre in apricum. Quje^ utant lique ratio cum ab omni jam

^ r ud V ° ^^oatur eruditis, vid. Corning, d.^Sso.V 1, ne st ue hic praetereunda in tra-

^ c ularisationis negotio fuit.

r^^cu]* .^ r ' us ergo quantum attinet, no-[>% ei ar ^ at ^ on i s spectatum separatim, ori-: °üiatia S foranti huic feculo tributum eo.J !° r es jjq? quidem antiquitatem, limulquema-a luo 1 r ° s res ipsa minime latuit, ut pluri-U(; 0c ° cap. 3. j). 18. patet: at angustio-^X^^um finibus quod consisteret,r %i d e r lrn P^ CIS commoditatem insuper ha-y Cr iptioneS aliae atque aliae suppleve-erU[ n usu ejus magisque invalescen-ll 0 Hri Sj ^ostrorum temporibus, & inprimisy 0 itg r 1 divulsi Procerum germaniae animijjl^Cujo 111 colligarentur Westphalicae Pacis^ So rei vocabulum secularisatio-d^Sns 1 ° b compendium, & frequentari

Pii' Hut n 1 acl I' P- P a S ' I - ^ 2 °- mm ’ 12 - &f' 2.felici j,,?' in nwrg. paflim haud incelebribus1 te 5Dn-. riS ^terpretibus, cum ante nullibiQ § ppdr eret.

StiS' Oaatcrum notius est, quam ut dicii%. hab o^Zinationem ejus sive etymolo-ter eu"' 3 s ecular ißndo. Quod verbumf lc > usu rei majore natum, &appro-c Practicorum calculo advertitur :rfib fr eq Ia ux eodem fonte manantia. NecHoSm r ent ^ Us Prope quicquam, ac seculaj tw,S Q^rifandus hic & ille Archi- vel EpiS* p °viff- CUrr ^ pervolventibus actitata Imi’Sus a i - lrna - Est autem fiecularifare noluifiinm ^ fecularem conditionem revocare.

5 lp Sstj c ’ stuowodo Secularifatio delinear^ §, e Possit, protinus est in conspectu

'•itj^'Süe ^ r fi ll } mn autem porro, fons quaS^^tarum r ^ VatlonLim huc pertinentium,^Snificationum mire ferax, &( i Ur ei f •> tu m longam ducationem , tumN)S ciuid^ 0netn ’ a ^ c l uan( lo etiam ipsum mun-de not m plerumque spatium centum

St' Sic ^'.fialvin. Lex. sfurisd. in voc. Se-qn 0Q Var hs ambiguitatum procellis ex-4 Ue videtur iecularis conditio ipsa,

quam pro termino ad quem, (sicut loquimurvulgo) modo dicta innuunt secularisationemagnoscere. Pro certo ergo potius (neincru- 10stis nimium videamur esse occupati) suppo-nendum duntaxat, feculum & feculare hic praese ferre qualitates omni nexu ecclesiastico so-lutas. Est autem nexus ecclesiasticus nil fere 11aliud, quam obligationis vinculum ex dedi-catione certa natum, quo res affectae tenen-tur conferre usum ecclesiae, i. e. evocato coetuiin communionem fidei & sacramentorum.

§. 5. Cui consequens est, fecularem con-ditionem esse, qua res ejpsmodi nexum igno-rant; & ulterius fluit hinc & .inde flmul brö- ILviffimis, secularisationem esse a£lum , quo resecclefiaftico nexu quondam obftriStce revocantur inconditionem fecularem , five ab eo nexu prorsus libe-ram. Sicque nominis quidem significatio cer- 13ta, imo explicata quodammodo habetur: sednondum definiti quicquam est in promptu,quoad vim rei ipsius, de qua agendum, inte-riorem. In causa sunt tot vicissitudines ac 14transformationes rerum ecclesiasticarum, quaeprimo intuitu possint accipi partim, ut nomenabsorbeant penitus, adeoque secularisationemreferant, partim etiam accipiuntur eo in sensu,

& tamen mirum, quantopere differant utro-bique ab illa in specie, quam seculariiationemvocat praxis & communis usus, nobis hicsimul curiose observatus. Ejusmodi itaque 15significationum inaequalium potissimum pro-ponendae hic in ipso limine, ne vacillet, ani-mus facile aut nutet »Aoysv@^, aut saltemvicinum, quo cum tamen nihil intercedit no-bis commercii.

§. 6. Sic ergo I. SECULARISA- i<5TIO etiam VIDERI POSSET profana-tio illa, bonorum ecclesiae sacrorum, conjun-cta vel cum dolo aut protervo divini Numiniscontemptu, vel sine eo repraesentans imagi-nem repentinae inundationis suo quasi jure cor-ripientis omnia, donec intra veteres iterumcoerceatur limites. Illa furti & sacrilegii ma- 17culam aspergit, etiam in ipso victoriarum bel-licarum cursu, Grot. d. J.B.&P. L. 3. c. 5. n. 2.Horn. d.ßvit. L. 2. c. 3.«. 7. exemploque A,cha-nis ac Belsazaris autores suos in certissimummalorum barathrum dat praecipites. Hcec oc-casione trophxi in hostili regione erecti fitsubinde, & quidem, fi reapse sanctimonia nihil re-bus inefie creditur, de jure gentium est permissa,l. 3 6 .ff. d. Religiös (st §. 17. Inft. d. R. D. c. 42.

VII. q.i. Quomodo deorum donaria capi avictoribus solere notavit Pausanias, & Cicero 19belli legem id vocat de P. Servilio loquens: Si-gna, inquit, mVer. 3. & ornamenta hostium vi & vir-tute capta, belli lege atque Imperatorio jure sustulit.

Kk 3 L- 7 -