270 Disputatio III. Caput II.

politanum & Campidonensem Abbatem Cranz. a quodam suo adversario, consilii tan ^

in Metrop. Procem. & L. 1. cap. 9. it. Bruscb. deOrig. Monafl. L. 4. cap. 21. Clericorum nullusCaroli M. avo omnimoda jurisdictione terri-toriali gavisus. Quo pertinent illi rythmi:HerbipoLis & Campidona sola judicat ense is flola.

50 H. 16. Casterum Imperii Romani digni-tate a Franco-Gallis ad Gei;manos delata, &nominatim Ottonem ejus nominis Imp. I. cir-ca Ann. 940. (qui profligato in Italia Beren-gario idem, quod supra Carolus M. vindica-vit sibi & successoribus suis in (federn Roma-nam juris, Pacis, a Lap. cl. m. d. 6. n. 16. />. 317.ctf seqq. quod tamen Pontifices potentia suaintumescentes praefracte sensim negaverunt)Episcopis ille non solum Principatus ac Duca-tus dono cessit integros: sed & regalia ac ter-

M' ,

ctique sequioris arguitur in seqqbell. Saxon, fol. 121. refer. Leimann. i n jdel)l.p. 278. Quadam die , dum ipse stdsf

cum suis scurris moraretur in cubiculo, Ocaterique Primates excubarent in ve/Nr" 0 , ^illis dixisse, qui conscii erant fautores fisEcce isti sunt, qui Regni mihi divitias '

& me meosque omnes in paupertaterunt. Quod si illi de medio fuisses

ego cunctique mei familiares cito P 0 ^-,^divites. Quapropter fi viri estis , &.Aiiihere cupitis , istos nunc inermes armati fß ldite , ctf omnia , quce illi possident , acc W- c ^stabat fortius, eum qui excepit Hen rl parmata manu adigens Pontificemschasium, ut ipse una cum Germani#

ritorialia jura. Quo momento'huc fuerit E is f aItem dehinc ^^anto sentirent pi

Foedus enim cum eo sancte percuiiunv ■ $

exprimente summum ejus caputd. l.p. 280. nimir. Daß sich derGeistliche Fürsten der Regalien. Weltlichrung und Herrligkeit in Landen, Städten ^

gen und dergleichen sollen gäntzlicb ssf \

51

impulsus, solane religionis zelotypia incon-sulta, qua nullum se voluit superiorem forteagnoscere in cumulandis Ecclesiae honoribus,an aliqua Status ratione abstrusiore, sed exituinfelici ? disquirunt alii. Conf. Lehmann. inCbron. L. 4. cap. 3. /1.726. 6? seq. cum Reif endsoHeromont. d.summ. Prine. Germ. pot. c. 4. p.6 2.

52 Nobis duntaXat abhinc incumbet unice, re-censere Imperatores in Imperio Rom. Germ.,

qui bona illa ac jura Episcopis aliisque Ger- . s s Q . - . 0W . : ; v

manis Praesulibus tradita, & confirmata ab ita s UjUS Jtt . a . re S™ Umjti y qM p ^Ottone II. reliquisque multis, imo aucta haudraro (unde pars Regni potissima tandem Ec-clesia facta & Clerici paflim avaritia, luxuria,ignavia, contemptuque in ipsum Imperato-rem orbi graves erant) aufferre rursus ac re-vocare tentaverunt infelicitatem pristinam. ^ U Q'( 1LK \,) A auis ul . tlua 1 5 ^'ni*Ec hoc expediendum breuiilimis. P gulhas Saxombus mpmms oleum <g» W

r dentibus, quo fortius egerat ante , i'

§. 17. De Henrico ita Sancto, alias nunc remissius, consentiens solennm 1 ^)! 1 ;Claudo, item Cunrado II. (quorum ille Ot-toni III. statim in Imperio successit A. C. 1002.;hic 1024.) attestatur in Cbron. Spir. L. 4. c. 3.p. 277. Lehmannus authentice: Sie haben zeit-lich vermerekt, daß solche wolgemeinte Verände-rung den Zweck, wozu sie gericht , gar nicht er-reichen wollen. Rationum pondera superad-dita , quas inter notam meretur tertia Ibid.pag.27%> hisce verbis : Daß Sie (Biscböff undGeiß.) den Gewalt und Weltliche Macht, nichtdem Reich , Kaisern .und Königen zu Nutz, und

53

_^

verzeihen. Sed licet ei literis &imo in Sacramenti communione pecm f eiGhorum ritu (ita siquidem, ad Imp e sr„tl’ iPapa: Sicut pars ista vivifici corporis

rumpere ac violare tentaverit) roburquas tamen Pontificis efat insignis Prupit illud statim quasi per vim exortu" b>,e'Imperator modo Romam egressus, a fismatis ultra fulmine ab eodem ictus* { a#'Caesar optimus ex aliis in alias conp.

nunc remissius, consentiens solenniiniquissima Rom. sedis postulata, fos° eii22. desuper icto in auspicatissimo 5 'Concordata Germaniae vocant, jamsupra. c,i. jf. 13. Ita coelum &adhuc tum meliori Patrite conditioni

d/

P 1 1«

Nihilo minus medicam el s

fabantur.

applicare dextram haud destiterunt **successorum ejus, ingemiscentiumdolentium insuper ecclesiasticas °P eS «rbus suis per religionis simulationem, s :■

Vermehrung ihres Wohlstands , sondern zu dersel - crysin extortas, turpi passim & sacriis

ben Schwächung und Verderben mißbraucht. Undden Anfang gleich an dem Urheber ihrer Welt-lichen Gemalt Käyfer Ottone dem I. selbst , undandern desten Nachfolgern vielfältig lasen herfiir

54 brechen Uc. Hinc cum processit aliquandoMeinyvereus Paderborn ensis Antistes Hiftor.vit. ipstus. Sancto illi meditationibus ejusce-modi debito , verbis multum ad blanditiascompositis de re aliqua supplicans, Rex omniumSanEtorum retribuat tibi; tali responso, aversoirato que vultu fertur exceptus esse : Et tu,odium Dei omniumque SanEtorum ejus, habeas , quime bonis conceßs cum detrimento regni spoliare noncessas.

55 §- 18. Pari modo Henricus IV., Papaleillud jaculum , provectus ad Imperium An.1056. haud raro querulus, Episcopos & Cle-rum esse divites: se vero ad incita redactum,

111 OL i«*- 1 • j,

profundi ac dilapidari. Occurrit m $Otto IV. Imperator A. 1209. salutas^

tium Reformationis facere volens - .illo & opulento Episcopatu Leodis n ‘

cfv

i i J. Jj

motus arrogantia Episcopi ejus, tnn °ris, Hugonis ; qui cum Concilio

dni

interesset, prima die Synodi diciturCbron. Belg. ref. Schook. d. tr. Sect. 1.diffe inter Prelatos habitu Laicali q u<f J lin mantello is tunica de scarlaco , ca P e

die,

ride habens in capite s : secunda veroDux in cappa manicata viridi ,* & ierit

ß

quam Episcopus. . fiii^ 1 ’ 1 /

§. 2o. Nec alterius mentis tm ^fricum II. A. 1212. Casarem creatun ^ ^ ^seqq. ejus verba saltem obiter Inspm fstyjdo de Clericis Petr. de Vineis L- rjspljiit. inquit: Isti jam inebriati delitis ß