De Objecto Secularijationis adaquato.

29I

AC

dei

bTciJ 1 - RES DIVINI JURISSOLI DEO, Iterum haecv 'ndj Car j 10 Jolis rebus sacris-Vin. ad d. $.7.1. &c.1,1 gea er ^ J Ure solet: attributa ecclesiasticis] Mn Ca pp d - Ediä. Ferd.IL d. A. 1629. & §.3t ° 3crn ^ n ' eo< som citra dubium impellentej° c A°ruiri 0ni r Ilt:o ' Sic paffim & agros in pa-Su S Q 0( f m °nia deputatos appellari vi-Srua es Becker, & aediculas pauperum vi*de tat Uln U S° Lottes Bueden. Credo Hoc in-^rg a „„ , .„ ut provocaretur hominum eo ma-

lt »t

f ° Sium ^E^em illarum misericordia: id ve-a ? amare ntur rustici, gens per se fri-^ Cl %ni 01 so Ecclesiastici ordinis partes,Niore ^ rorum parochianorum eo reve-^ilh^ m . ac Promptiorem. De caetero enimrecessu habent, ac quomodo resHi w lacr ® divini juris esse dicuntur, nimir.^^ ntur circa cultum divinum , aut clarius,%% ni H u sum Deo pro cateris debitum gratumQ Ua m interpretationem ut sanio-X,. 1 em soperiora cum his similiter collataso. 111 quod crudus plane sensus affingiiKnjj , S Eilii Dei verbis Matth. 25, 40.i\n Ue f >orum uni fecistis, fratrummeorumabje%h 'eciflismihi. IpsiusquePatris aeterni:

'dhjpffi' &s e ß Conf.supra §. 9. inf & c.6$. 16.

1 ^ let bomo Deum , quemadmodum vos me &c.

ir C; i) 21 * ^ ari vero & modo accipiendaA Deo.Nimir.soliDeo. id est; soli

% jv ^ eo prce reliquis est probatus. Proprie0 Quid dicari aut tribui humana libe-

J^° e Asp cum i am e i us terra & own i s ff e ~

1 “Attin r k 24 *• Eid.fupr. c.3. /1.2. it. Corning,h fe Ver ' ‘P’ 1 $ 1 -& fiqq- quis sibi persuadeat?(/ io eßg a ^ bEe dicuntur divini juris ac dicata solijsf. st L nbn eripiantur humanis usibus Grot.^soio f u j; s. L 3. c. 5. n. 2- multo minus do-

üy h potestatis, quae de illis ita dispo-

^0 c Pei gloriae ac publici boni incre-q at soservire. Unde simul est in pro-Hi soque ^ Caute accipienda illa Vinnii d. I.

P°teß ° rUni ' Res divini juris sunt, quaho-io ^ n soli at, i&promiscuo usui exempta, quodam-a L, i 5 ^ Dei jure ac potestate habentur.trjNejo M. RES SPIRITUALES.

u nia fere hoc epitheto frequentius™ ' 0( lUe a ?. er soso s siua bonis ecclesiasticis.

modus pervulgatus quoque% " kn d Qfa ° s ’ Geißliebe Fürsten, Geistliche Per-Vpi'pi'oh-.fP’ in publicis imperii reces-

<l atus -

a U e ,

Sed metonymice haec omnia

. h ona catachrestice

imo quoad bond patet.

|ifitvf ut sobet°rum loquendi ta 24.39-

weecarnefn habetl> neC f°bona proprie,

Vw a sititu denominantur b , ^ y.Rom-

Vid - Mwingerde hon. & ; p ^ taq ue1 1. Vid.supra. 1 -rr-oPP ib . in

l ^CV xterais iUis a Paulo - ^ > Ca-

m spirituales proprie C _ j) e j

& ^entiditer If v ^ a( qua'SjijS* 1 » Wrtutei, usque adeo, Ut fi « r /mk

5>a e n- a ^<0 tamen fecundum ss beo g eorum

'w Volunt enim dicere mß r nt ; S fö

Xl, ^} ilu m, & fefe declarant in locis pm &

' fi nt res carnd b tmp

non autem spirituales, sed spiritualium ministerio depu-tata. HsecMolinseus. Quo cum adeo congruere ^4videturConring. d.l.p. 185.cr 186. utprofitea-tur palam, impium quid habere, illa bona spiri-tualia vocare, superaddens isthrec notatu digna:Remotissima prof etio hac vocis usurpatio eß a loquelasacri Codicis, qui alites prof etio sapere, aliter loqui nosdocuit. Qua propter hunc circa titulum ad secu-larisationem proscribendam qui consueveruntoccupatam habere mentem , vere Achillemsibi pro Thersite fingunt.

§. 23. IV. PATRIMONIUM STVE 65PECUNIJE CHRISTI. Et sic pratereaStephano, Anacleto acBonifacio VIII. Ponti-ficibus c. 1.12. 2. c.6. ead. & c. $3. d. Eleti.ff EI.potest. in6. Ecclesiae bona nuncupare est fami-liare. Laudatur quidem etiam hoc nomine aTholosan. inlnstit.reiBenef.c. 5-n.j. & Ambro-sius : caeterum JCtus alias diligens & helluolibrorum maximus in hoc oppido videtur falli.Siquidem nec volam illius nec vestigium vel o-culatiffimus Argus invenire potest in locis ab A. 66in probationis vim adductis. C. 70.6? 71.12. 2.Dato tamen, non Ambrosium solum: sed ple-rosque etiam alios ex patribus hanc usurpasselocutionem, ut inepta tamen ne dixerim, &frivola erit rejicienda. Christus enim ut Deusjam tenet omnia, non solum ecclesiastica; at-que homo similiter datam fibi este potestatem omnemdocet ipse, Matth. 18. m calo ac terris: speciali-ter vero nihil praeter victum & amictum stipu-latus est sibi itemquesuis ex bonis hujus seculi.Quis ergo vere dixerit, ecclesiae bonorum con-geriem omnem esse patrimonium & pecuniasChristi, praTertim cum pleraque, si veteremRomanensis ecclesiae spectes opulentiam, milleartibus ac dolis Cleri sint adhamata? Vid. fsoh.Calvin, in Epist. d. Christ, hom. off. Oper. tom. 7. p.490. Edit. Genev. A. 1617. it. Burgold. ad st. P,p. 2. d. 9. n. 12. qualia in Dei peculio censeri,tantum abest, ut nullum quoque latronempraeter jus ac fas existimemus aeque suam possi-dere praedam.

§. 24. V. PATRIMONIUM PE- 67TRI AC PAUPERUM. Ad hoc obser-vandum, Romanam ecclesiam utique D. Petrititulo sibi applicato prae caeteris superbivisse,ut proprio, quod ille sedis ibidem suae primusoccupator ac fundator vulgo credatur esse.Hinc Petri dicta omnia, quae bona magno nu- .mero presbyterum ve! sub diacon orum emisso-rum opera ex Italia, Sicilia, Gallia, Dalmacia,aliisque finitimis sunt collecta, ac eo perlata.Erant vero illae nudae primo eleemosynae fide-lium manu contributae M. Anton. d. Dom. d,Ecclef Rcp. L. 9. c. 3. n. 4 ct? c. 4-n.i. quarumusus tamen laxior non spectabat solummodoad pauperes, sed reliquas etiam ecclesiasticinominis partes conservandas. Ita jam Aposto-lorum tempore Ministris Dei ac pauperibusquasi unum & commune fuisse gazophylacium,jam ante §. n. & 13* monitum. Indeque 68esse probabile puto, quod primis temporibusjunctim fere haec ubique legantur, Patrimoniumsive res Petri ac pauperum , ut quam plurimis Pa- 69trum dictis aliis que allegatis manifestum reddithoc ipsum M. Anton, de Dom. d. I. c. 9. n. 12.Postquam vero excreverunt ita, subitiqueO 0 2 torrentis