Disputatio 111. Cap. VII.
CAPUT VII.
DE
FINE AC EFFECTU SECULARISATIONlS’
5 U M M A R I A.
i
1. Connexio.
2. Finis Secularifotionis.
3. Neceßtas qua hic intelligenda.
4. 5. 6. Salutis, neceßtatis, favoris & utilitatis
publica nomina a DD. promiscue traduntur.
7. Neceßtas ultima intensius robur prabet Seculari-fationi , eique O. promiscue bona subjacent.
g. Non opus est ut flagitante summa necessitate antesecularisationem Ecclesia bonorum , excutiantur,bona civium.
9. Vel compensatio promittatur.
10. Vel präcise bona illa ecclefiast. destinentur Tur-ea amovendo.
11. Extra casum summa neceßtatis circumspectiuscirca ecclefiast. bonorum secularisationem pro-grediendum.
12. Triplex gradus observandus est bonorum Ec-clesia.
13. Si publica utilitasprasentis boni conservationem
mali majoris aversationem respicit bona Ec-clesia promiscue possunt secularisari.
14. Ratio.
15. Celeriter secularisari possunt Bon. Eccl. qua su-perflua sunt aut non necessaria.
16. Ratio.
17. Hoc de casu Honorii Rescriptum.
18. Non est requisitum neceßtatis expettare causampiam in quam secularisanda erogentur.
19. Rationes.
20. Non temeratur intentio Majorum in seculari-sandis bonis Ecclest
21. Ratio.
22. Lentius progrediendum ad secularisationem re-rum Ecclesiasticarum , qua neceßaria & utilessunt Ecclesia.
23. Citantur in probationem Conring.
24. Seckendorß.
25. Lentißme secularisanda qua simplici U meranecessitati ecclesiastica serviunt.
2 6 . In casu tali stecularisationis debet compensatiofieri.
27. 28. Quid desecularisatione, qua tendit ad aug-mentum solum boni prasentis.
29. Ferdinandi II. Edicti explicatio.
30. Solius prasentis boni augendi gratia ne quidemsuperflua bon. eccles. secularisanda sunt.
31. Sed in usus saniores ecclesiasticos transferenda.
32. Qua ratione in meliores usus eccl. converti pos-sint.
33. OuosensuLL. accipienda qua ecclesiastic. rerumconversionem prohibent.
34. Pertinent pracipue ad privatos.
Z5- Ratio.
36 .
37
38
39
40
41.
42
43
44
45 -
46,
47 -
48 -
49 -
5 , 0 .
51.
52 .53 -57 -
58 .
59 -
60.
61.
, Decreta & Ediäa summorum P rlfl festfnon transformandis in secularew ujif 1bonis intelligenda sit necessitas pubh^siulet. t , fsi $
, Laus Ducum Würtembergicorum ß°fas pias secularisata bona desiinaverm •
, Eadem Figurinorum.
Ut & Seren. Ele£t. Brandeb. Fridef'ßoachimus I. Elector- Brandenburg^ ^norum bona deficientibus Monachis sibio Academia Francofurtana donavd-Ratio.
Idem Divus Elect. Canonicorum Stsijj 1 ,pagos Academia Francofurt. conceP. y/rSerenißmus EleCtor. Brandenburg- H lhelmus Canonicatuum in Episcopatustadenst & Mindano (excepta P r ^L W*quarta dimidiam Schola Reformatorlinenft , dimidiam Academia Francosi
subsidium dedit.
Francofurtana cum Lipsienfi Acadew.
( nis Coenobiorum eandem fere sortita e JContinentia Serenißm. Elector. Branbonis Capitularium Episcopatus s
Principatus Caminensis &
Collegia quadam Canonicorum invelbergensi & Brandeburgenfi bona otem pristinam retinuerunt. ^fi>L
Christianus Dania Rex EpiscoportA 1 cS fFiscum redactis Canonicorum Cott e &
vavit ’ rver^'J
Multi in causas talis instituti in< 0 tv u
Qualis publica neceßtas cui sii^.gijiV
ecclesiastica impenduntur , tale Secd
negotium. ^ $
Quid judicandum fit de Reldfenfi ^
pag. 50. produäis.
Multi improbitatis accusant converso'^®
Bonor. qua transeunt in mensas ve tjfr
tum Principum eorumque filiorum si
rum&c,-
Inter alios hoc facit Meinhardus Sc>
54. 55. 56. Respondetur improlNon fit speciosus titulus neceßtatis 1bona eccles. secularisantur. .m
Secus contentiones & odium in Maj Jdundant.
Querelae Melanchthonis de minusinde cautione Principum inSeculanjEccles. . ^
Per verba in subsidium neceßtatis P& eßectus proprius in definitione e *PConclusio Disputationis.
§• 1.
C ausarum Secularisationis hucusque expo-litarum tandem hic agmen claudit FI-NIS sive scopus, quo sine nullus actumejus nominis rite ac debito modo exequutu-
rtis. Est enim intentionis nostr® P mprimum, licet ultimum appareat 4 ,, Jcutionem. arg. l.i.C. de Execut yvero deducta in actum ex sententia