Disput. XVI 11. Cup. V.

sii \3 s

In Crimine laste A-lajestatis hunun<tsuadentes pari poena pleäuntur cuw ifß s■tibus. 67. V

Quibusnam cafibus conatus pro faäo ha» sn ^ $Adulterium interveniente pecunia vi ^mitti, n. 69. .jjjft

Persuadens Adulterium committi teneturde Adult. n. 70.

Raptus quomodo committatur ? ».71*

Et quanam ejus poena? n. 72. .

Et quomodo puniendus eum persuadens ? it»

Quomodo comtus solus absque delirio hti r«.74.75.

444

Poculum amatorium propinans extraordinarie punien-dus. n. 40.

An vero pma mortis, fi ex eo horno perierit ? n. 4 1 -

Quistuprum persuasit,extraordinarie puniendus, n. 42.

Poterit tamen ad mortem usque extendi, n. 43.

Qu. an promisi« matrimonii hominis in stupro depre-hensi sit servanda? «.44.

Quomodo puniendus terminos amovens, & hoc deli-rium persuadens ? n. 45. U 46.

Quomodo aleatores? n. 47. 48-

Quomodo servorum corruptores? «.49.

Direriafervi corrupti actio datur hodie centra corru-ptores propriorum hominum, n. 50. ....

U/i/h fervi corrupti actio datur dominis, parentibus, Quibus indiciis persona rapta consensus Vmaritis , Alagiftratibus. Principibus , Ducibus, obcorruptos famulos, v- 51- liberos n. $2. uxores n.

‘y^.subditos.n.^A-^onfiliarios. n.y).milites.n.56.

Utilis actio non datur in duplum, n. 5 7.

Et datur inurdum ipsi persona corrupta. 'n. 58*

Qui serw fugam persuasit, «0» tenetur furti, nisiinsimul & furtum fieri persuaserit, n . 59.

Q*z /iforo homini /«?«>« persuasit , i« prajudiciumaliorum, an damnum datum resarcire teneatur,disquiritur, n. 60.

Progreditur ad deliria publica, n. 6 r.

Haretki quinam sint ? n. 62. 63.

0«j aliis harefin persuadent, mortis supplicio punien-di. n. 64.

sit? n. 76. . ^,7?'

Quinam dicantur lenones,&quale fit de 0 ^'Quo caja fit capitale? n. 78.

Quid requiratur, ut homicidium fieri p er r go-neatur L. Corn. de ficar. actione?

81. 84- f /

Uxor persuadens amasio . occidere marituffl' , Jfihac poena, sive occisus fit maritus apefr'persuasus a marito fe defendente. ». 8*’

An occidensBannitum & persuadens fit iuif^V,Quid ajsajßnium & ejus poena ? n.%6. &Quanam fit poena r m duroXetocoi'? n■ 8^ '

An hoc nomine veniant & illi, qui ex > ,lClsibi ipsis mortem consciverunt? ».89’

E>e his Epiphonema D. Augustini, n. 9 0, („V

Apostata gravius delinquunt hareticis. n. 65.

Hinc gravius quoque pleriunturApostastam suadentes, An qui fe ipsum criminis alicujus accusat, ^

n.66. sessione sit condemnandus? n. 91.

Uoties de poena communicanda qusrttur, aut sed alteri, qui illud imperavit, L. Libt r ' } ! O' 1de iis quatitur, qui delirii sunt participes, ff.adl.Aquil.L4. I. 167. I. 169.fi.aut de aliis. Qui delirii sunt participes, enim preces superiorum vim mandati

»9» tam ex alieno, quam suo delirio puniuntur. Fer- habeant, quibus refragari non adeo 1me enim iisdem modis in delirii partem quis venit, Tiraquel dePcen. Temp. aut remitt.cauf? X

quo in damni dati : non tamen fimper, ubi damni ob - sponte fieri non dicitur, quod cogente 11ligatio est, etiam delirium est, sed tum demum, fi qua fit. L.fi quis major 41. C. de Tran faci-malitia notabilior accejserit, cum ad damni dati ob- ,J '- J - r ' 1 ' ’ -" n2 1 1:

ligationem sepe qualiscunque culpa sufficiat. Quaeverba habet Grorius/. z.c.n.n.i. Iisdem ver-bis & hoc nostrum caput inchoamus merito,cum hic principaliter non agatur de persona de

hic de obedientia subditorum imperiodicta sunt, locum saltem habent invioribus. L. 11 . §. ult . L12.ffi.de his qui V' 11 {non tamen in delictis gravioribus X- 2 ',ff'0-&A. Decius & BronchorstWX.4’ ■' ^linquente, sed de delinquentem instigante sive de R-J- magis enim Deo est obediendui^p^persuadente. hominibus; mitius tamen illum puniri’

a Ejusmodi persuasorem jura interdum gravius domini grave delictum commisit,ipso patrante, interdum levius, interdum aequa- sponte fecisset, sancitum in L. Servos-

Jul.de vi pubi. Norf autem tam ha? c E‘ V

liter cum eo plectendum esse sanciverunt, prout

nimirum magnum attulerit momentum delicto species momentum affert nostro prop 0 '"-1«alieno : Vel enim consideratur ut principalis ad mandatum potius sit referenda,illius delicti causa, patrator vero minus princi- ubi is causa principalis dicitur esse, ss’^rpalis, vel ut uterque pari passu ambulet, vel ut sum requisitum adhibet, citra queMminus principalis, patrator principalis habea- erat commissurus delictum. Excludi £lJl fisi

tur. Pufend. des. N. & G. L. 1. c. 5. §. 14. Et hoc loco is, qui, uti supra dictum, e% X-,haec ipsa distinctio in pcenis infligendis & damno tione perfecta tenebatur prohibere, Cl1 g \Mrestituendo erit necessaria, propterea illa quo- bere posset. E. 45. pr. ff. ad l. AquiLque ad casus supponendos applicanda veniet, fiqn. furt. fecijs. dic. cum haec ipsa deH# 1 .^ 1 ^Deinde quoque distinguendum erit inter deli- non consistat in committendo, sed i«sium positive & privative consideratum; seu omittendo autem vix poterit quis ast cr . J *illud , quod consistit in committendo & quod dere ad cohiittendum delictum; licet el jf„ r .c^

consistit in omittendo. _ q,ndus sit is,qui delictum fieri non

4 Ut qssis causa principalis delicti commisti ha- prohibere posset & tenebatur; ■

beatur, requiritur, ut facinus committens hujus non ex sua persuasione,sed ex omissi 1 fit (

imperio suerit subjectus, & cui obtemperare naturali, qua obstrictus erat alterihabuerit necesse, cujusque autoritas in non ob- tienti succurrere. Nec reliqui quoq ueteniperantes sievire quadantenus solita sit, sic referendi, quos ad caiisamprincip 3 ^ 111enim quandoque contingit, uc delictum ei, qui ait Puffend, des. N. & G. L.i. C. 4- §■ l4 ’id immediate commisit, penitus non imputetur, tcquali cum altero afficiatur pce« a > r£ ’