174

Disput. VIII. Cap, IIL

„arte'

- L £,X ü*** 1 *

»evincit. Quod si enim qui laborat, mercede veniri potuisset, quod quoqüe nonon defraudandus, nec qui benemeretur abs- cimus > eousque sunt progreffi, 111que compensatione erit relinquendus. Hinc diderint obligationem oriri ex benevirtutum praemia tribuenda merentibus , dici- scilicet & actionem pariat & exccpU cjyi 11turin L. ult.C. de flat- & imagin. St Reip. non & naturalis eam sustinet aequitas txminimum intercise, ne bene metitis & commu- firmat autoritas. nn0

nis causa operantibus molestiarum denegetur■ renumeratio, colligitur ex L.i. §.i, in fin- ff.de J. & J.

Quis enim virtutem amplectitur ipsam >

Pramia si tollas? Juvenal. Sat. io.

2 Consequens igitur est, ut probationi Meri-t rum, insignem quem producunt remuriera-

QtlO 1

Neutrum tamen fatis probare p° ^ior>^U. priores attinet, lubenslargior, e *. jgpal* 1 )|1 ,prsstitis benemeritis non nisi ® n ^hoiui 0 c f'.duci obligationem, cum alioquin, l 1sa ingrati concederetur actio a natus 3 ’turusforet litium sinis: Omnes en 1 l 3 ^

L - . -- nemo esset > cum quo non ageretur, g 1

tionis effectum, paulo altius nunc subjiciamus: extollerent omnes, & minimä eu aNec enim probata Merita suo poterunt destitui alios contulere, dilatarent, uti S*j ä . V o e h° c .leffectu. Seneca d. loc.t. 3. c. 7. Sedsiindhhss^est 1 '

4 Naturali autem instinctu ferri quemlibet ad omnibus , etiam a nobis definitis c e« 1 ’;benemeritorum, qute prtestitasunt, retributio- affirmaveris, concedere nequeo, , , c»

nem, omnium saniorum calculo puto appro- testimationem recipiunt, fi non i st , f ,fbatum. Inde remunerandi studium in quovis difficile sit factum definire , arg. ,

bono Viro praesumi, dicit Alciat, in L. Credito- Ufurp. Saltem inHypothesi, uti bf jres. io. de V. S. lit.g. Et huic Uni, gratis sci- monstratum, conf. Hilliger ai Von eilicet referenda;, positam non esse legem , ait Ut. O. in fin. Hic absurdi convincq nt estSeneca, d. L. lib.4. c. 16. tanquam satis natura illi, qui unico honestatis vinculo ^i^t, ^cavisset. Verum an quoque aequalem naturalis obligationem ad remunerandum v °slr e stu s ’ 1hinc instinctus producat obligationem,illud non men tot ac tantos eidem affingunt eper omnia expeditum. si vero effectus nobiliores essent ffi 3 c

Ambiguum hoc reddunt tot variorum diver- •Posteriores vero vel inde confu t3 . n r>v-^sic opiniones, quas male intellecta, aut non re- nulla in jure nostro specialis p r0 ^ d,^.cte prtesuppofita genuit Benemeritorum quali- Benemeritortim remunerandorum el ^ e ’sic Atas. Alii namque dum levia aut quaevis conii- tamen fieri omnino debuisset, si P r0 ^ n t.derarunt Merita, vel omnem iis ademerunt off ctam mixtam obligationem induc erligationem, teste Dn.Tabor. in Jurispr. Element . quamvis negari non postit, comp eter or ita ^fart. 3 .fect. 3. th. 14. in fin. forsan , quia ob in- que ex Benemeritis actionem neg ot ' j fl ' e l. ‘

-J:-I--- — — ——- —ti- —1 .- J ‘ juxta AfiutU

$

storum vel mandatiminus tamen universale hoc esse , ' n

»jx fes ^ ;id«*’ 1 !/)'

ne harum actionum ad Benemeritaprehendes. Utnihil nunc dicam de 3 ^

,iu s ’’

in 3

certitudinem suam neque natura, neque ratio-ne aliqua intellectus aestimationem recipere vi-debantur, Wesenb. ad ff. depaff. n. 8- Velne Ul-piano, obligationem hinc oriri, expresse asse-renti in L. 25. §. 11. de petit, haredit. adversum dati, quippe quam hoc casu ce# 1 ^’eant, obligationem quidem admiserunt, sed ge- cenda ad oculum monstrabunt, q uarn .r c „neralem, quam Ethicam magis dicere posses fere scmper benemeremur de illo, st psci^cum Geotg. Erantzk. Exerc. 9. Qu.i.n. 7. quam commodo promovendo agi, quae stst'juridicam, cum nullum inducat juris neceffita- manifesto repugnat actioni negotio 1 ";tem, sed solo nitatur honestatis vinculo , & pu- conf. Dn.Prassesi» Amet, ad §-doricujusque relinquat, utrum quod ita debet, qua quas, ex contr. Huic accedit < sslfpraffiare velit, nec ne, quse alias etiam dicitur hac sententia tota corruatdoctrP 3obligatio naturalis minus plena,uti est ap. Beruh. Nec enim amplius remuneratioben e ^ ^

Suchoid. Difp■ 12. ad Inst. n. 17. Quatenus sci- erit donatio, cum non gratuita, slU ' ■ r " (

d^ ei ir

licet is, qut Benemerita accepit, non potest non suo modo est, quatenus scilicet no? , 1

moveri si discretionem habeat naturalem ad re- justitia particulari, sed Uti n. 16- “ ,C 0 pte f C ijl>munerandum , ne ingratus reputetur, cogi ta- ponit saltem debitum naturale. Q. ua ,^Jti° ’ [umen nullo medio invitus queat, Castrensi i» L. etiam nunquam nascatur civilis q ^

t n. 3 6 .ff. de J. & JF-. Quorsum refero, non solum quoties id agitur,ut confestimDebh 0

/. i^.pr.ff.deReb.Cred.'mBsnemeritot ü c£{ t\

- - ■ i 011 /.

veffi

d.l. 25. §• ii- ubi bona fide hereditatem pos- _ _ _

sidens, ideo negatur locupletior factus, quod statione hoc nequeat dici factuM.i^.^alium donando ad aHi^copa. sibi obligasset, sed erit , nec mixtam ex iis resultare 0 y S -

in genere quamlibet donationem, qute simpli- Ex quibus omnibus hoc insuf^ ^

citer facta est illi, qui nostra liberalitate adeo esse remunerationem, obbeneme 1- ^! yi^

non indigebat, uti haud obscure indicat memo- rum contractum, quod sentire srabile illud Celsi filii^-esponsum in l. 3. §. 7. ff s Georg. Acac. Eneckel de priydtgflj^^de Condiä. tauf. dat. Ubi ille, qüi tafpequidde- C. 8 .n.G. Nam deficit abiniti°|diti quodfie ab illo , qui acceperat, remunerari existi- hendi consensus, mutuaque de

watet ! -vel amiciorem fibietim esse futurum , opinione do conventio,quam tamen omnes

falsa, remunerationem sc. jure sibi debitam fore, tractus, JC.i. §. 3 ./.de/nA.etiam io"deceptu y dicitur. in fin. ff.de Fräser. Verb. Licet f je

Alii e Cöiiträj quos inter est etiam Arius Pine- genus quoddam Permutationis ^ ^

Ius adi. 1. G dehn. matern. part. 3. n. 62. dum 25. §. 11.ff. depetit, hared. ^ oC tä a p t ooi Stalia prsesuppositerimt Benemerita , ad qua: re- fit, quatenus vocabulum permu fSf

muneranda alter effifäciter actione aliqua con- generale, ut omnibus fere eont ra