Band 
[Volumina III et IV.]
Seite
180
JPEG-Download
 

^Disputat. Vlll. Caput IV.

Ce ' 1

compensanda quis sola gratitudinislege eratad- Controv. c. 74. Klock .tom. 4.confid- ,} ’ . cvl jtfl’strictus; Remuneratoria vero merita praeterita, enim hoc casu prior, quae obstabar, raad quat remuneranda vere naturaliter quis tene- lius ita benemerens respectu p atrlS g a j]>batur, Carpzov. d.difp.n. P.z.C. 13. des. 3 .pr. pro extraneo,Gars. aSaabedr. d./- n '^ n 0cf l6 Hinc ulterius quoad hoc in effectu differunt, obs. 38- n. 15. cui uti pater liberequod reciproca, fi fiat inter personas donare erat,ita quoque filio, qui tantundeM1

__ _ _ _ * l_ * * . . M M m /t« I A d - L . . J *_ 1 • 1* T\ 1 • V M A Im rn n 0I.L if* 9 J - ...

prohibitas,praecise debeat aequivalere donis an- bet, uti tradit Bartol. in l. Si tibi deRtn-

teacollatis,respectu habito rei erga rem , Henr. ff. depaä. Hinc quod ita Benemcnr^^cU'Bocer .d.l. c.tz.infin. Remuneratoria vero et- pensandorum ergo offertur a patre, n „ 0 te ( j° ol |iam quidem tequalis debeat esse meritis , respe- profectitiissed adventitii jure venit, uffctu tamen habito non tam ad rem, quam ad per- non ex re patris aut ejus intuitusonam remunerantem,de quo in c.%.n.\<).$§fqq. prio potius labore , propriaque m q\JAob singularem, qui in remunerando Benemerita quisitum videtur, Fachin. d. eff-4'concurrit,affectum. L. 13. C. de Collat. Consentit Jason-

7 Quantum vero ad donationem illam,qua quis de Collat. ubi in specie dotem a pat" e c o fl '

diversis temporibus donat illi, qni prius erga meritae datarii adventitiam esseeum liberalitate exercuerat,uti siei,qui hodieti- Struv. Exerc. 40. th. 7. Harpprecbt- pVbi donavit, vieiffim post annum aut aliud tem- 44. Georg. Achac. Enenckel. deP r ^J jt i <uVpus quicquam dones, hasc cum ne quidem proreciproca aut mutua haberi postit, L. 32. §.14.

U> Liber, privil. 5. «. 22. Bachov. ad r jes ü PDisp. iL. th. 3. Iit. E. qui prxstipp 0 , ir * s yi<st tl1

nnnonmc *a r*<afi/^n#a nr\ir-r-n nrni Oc”*

verf. Proinde reäiffime dicetur, ff. de donat, int. vir.

ISuxor. Henr. Bocer. d. c. 12. n. 6. Carpz. d-def.

». 4. Sed utraque sit simplex , maxime etiam

differet a remuneratoria, excluso tamen casu, , __ ........... . y .

si prior donatio mihi summe aliena ope indi- nec exspactanda sit mors patris, Hief 0 ^genti facta; Sic enim si quid retribueretur, re- adff.Difp. nj.tb. 2,,'mfin. Quod esll a 0 reSiP e *.

muneratio potius quam donatio dicenda esset, --LA„„,noi

uti diximus cap. prae. n. 36. Alias vero prioricalix, uti quaevis-donatio, ita quoque haec obunius ingratitudinem posset revocari, L. i.C.derevoc. donat, ut nihilominus altera adhuc subsi-steret; postet repeti ob supervenienti am libero-rum,/^/? unquam. 8. C. eod. & qui alii sunt donatio-nis simplicis effectus.

g Quod nunc attinet ipsos effectus, quos variosin donatione producuntBenemerita,primo quo- cotff. Casp. Klock. tom. 4. conf. 4- n ’ad personas, quae remunerari possunt, sciendum, men alias ad vitium paternum refr eI l,.

fi

P

iis

prohibita, L. fin. C. de natural. libet-liocpoterit ad Nov. 89. c. 12. §■ 2 ’naturalis liberos legitimos habeatultra unciam relinquere naturalibus’ 4 g# 1 .

' slb >7

U» bW .rit*

vis“'

ponendis a ratione nostra non pe" , >

dissentire. _ , n ati°"!

Et hoceousque procedit, ut talisbepemerito facta statim initio hab eä st" 1 '

tione morte convalidanda habentD 0tinet ad simplicem, non remuneraro"'te qua; per se subsistere potest, L - 3int. vir. b uxor , Porro procedit P' e ^ 0 \V 3l ( .inter vivos, sive alio actu ultim®renumeratio fiat; perinde enim eIlt f,sit- g.que ratione quis se obligatione lm^. 0 hquo capite institutionem filii fp liri1 .^.»' 5merita sustinet Tiraquell. d.l.fi u ^^

die comparantur spurii; Etenim 1 ^praecesserint , & hic liberaliorem (

poterit pater , summamque amp j fliinquere. _ . r freust

Numne vero ita ob Benemerita 1 st

uni exliberis , isti in legitimam si" 1 ct- 1 ,;i

-L

W 1 ’.

e r' s

fi

debitum naturale, neque videtur^ ^patre, cui succeditur, sed P v0 P l> /).quisitum, Casp. Manz. de kg' t * trl . A ‘ c ° #/■Talia vero quse sunt, ilia reg u ' a1 ^ 0 ^'nis oneri sunt exemta , L• ult & pißai"' Jf36. pr. verf. Repletionem. C. de In°Jj\ , ro' n.

quod quaecunque personae alias donare , illaequoque ob fortiorem rationem , stringentemscilicet obligationem > possint remunerari: Ve-rum cum eatenus nihil sit speciale in donationeremuneratoria, considerandae nobis hic erunt9 personae alias donare pröhibitre. Quoad hasautem, uti quoque sequentes effectus in gene-re suppono, admodum favorabilem esse dona-tionem, quae fit ob benemerita: Tendit enim

,ad liberationem obligationis , cui, quantopere _, .._ o ..

faveantjura,non unus Juris locus evincit, conf. post mortem patris reliquis conP erell uä f># w .L. Atianus. 47. ff. de O. A. QUOTIES igitur , Doctores varie controvertitur ?

LEGE VEL STATUTO PROHIBITA DONA- illam conferendam velint, tanq«^ KTIO , NON TAMEN CENSETUR INTER- mera proficiscitur liberalitate,sed ^ J, .DICTA REMUNERATIO , Menoch. fß»/?378. uti Roland, a Vall.oio/. 4. Confdd-ß'Ip.ii. 12. Marta in digefi. noviff. tom. 3. tit. de donat, quem ideo refert Philipp. Pasej 13 ' ,/,,o

*0 c. 1. Klock. torti- 4- Conf 4- n. 16. Quod ut in ^g. verior tamen contraria 1

specie nunc primum applicem ad personas, qus que enim id, quod filio bene de f e $V'ob benemerita erga benemerentes liberales ex- datur,eum reddit locupletiorem 0istere postunt:Quamvis regulariter inter patrem ' ’ .1—..f£>

& filium prohibita sir donatio, L. 11.C. de donat.cum habeantur ob subjectionem potestatis prouna persona, L. fin . in f. C. de Impub. & al. fubflit.nemo vero sibi ipsi donare postit, i. 56. §. 1. ff.

defidejuff. Patris tamen, si facta fuerit ob inii- 36. pr. verf Repletionem. C. de MWT s tO>gnia filii benemerita, subsistit, arg.L.qq. §.25. non inducant iniequalitatem > cü ' ^ibi: ut quisque de te meruerit, ff.de Legat- 2. L. 3. causa introducta collatio, /. 1 • V j, ely >pr. ibi: contemplatione meritorum. C.defecund.nupt. Conf. Gars. d. l.n. 48. Wurmse"- ■ .^,S>

Tiraquell. d.l.n. 20. Gail. 2. obfi 38- Frantzk. tit. qi.obf. i.n. 11. 4

ad ff. tit. de Eviä. n. 510. Harpprecht. ad §. 2. Quod de donatione a patre

L de Donat, num. 43. Philipp. Paschas de vir. idem ob naturam correlativorum

Patr. potest, p. i. cap. 4. num. 41. Fachin. X. 3- de donatione patri a filio fact 8, ^ ^