fe
jDe Remediis Non Utenti Concejjis ad Impediendum.
229
l «quumetiam est,ut sentiat incommoda,
naturam. 1 5 .ff.deR. jMqat eo P r °'
^S^atem naturalem accedit, cum con-tw. r °curatorem ad damna resarcienda ip 1»Oio mandati directa. Conf.Dn.Brun-^ ^L.u
%
d
pa
10. C. de Procurat. Id autem, quod“focuratoris noceat domino , limitat
a, H
*>3. ni(j Unnem ' Wefinbec.tit. de Procurat, qu.
‘-f J a< iversanus de lucro certaret, l. §. §./, J na- '
°"ra ***■
vel res sit magni praejudicii, ex"' a tor r ^ uts i us d iC ' non »btemp. vel si Pro-% j, non solvendo, exCarpzov. P. i.C.i.1)011 lin' tamen postrema limitatio mihip 1Clter videtur admittenda , cum o-% c is q U i cum alio contrahit, gnarus7 . t *°nis esse debet, L. Qui cum alio. 19,««. co m lta . & is, qui aliis res suas administran-?t *i eLq^tit, non debet ignorare diligenti-'l I, 1( j C 1 Procuratoris,-Ati fi v?. et i a m facile decidenda erit quaestio ;K i n ‘'sistri Principis non utantur jure ali-'sthr tun do privati, ipse Prii.ceps ea pro-pe ^mittat ? Distinguendum scilicet &
'V qum Ministri Principum in negotio si-• r commisso quid negligant, & hoc5s }q' .^ocipi puto, qui sibi imputet, quod ta-s elegerit, vel huic negotio pnefe-
•‘"tii ° C P a ^° ‘P^ 1S etmm N° n Us us Mini-Nit e °ocebit; secus ubi negotium ipsi spe-° l ’!lij D ~ Coi nmisium non est. Et quemadmo-\il j e Princeps sua scientia & per longissi-jNo sua jura amittit, eodem quoque
■ SilT ei " Officialium scientiam & patientiam
ea perdet, cum officialium scien-
■ % eatUr pro scientia ipsius Principis. Conf.
«.s
■viSf pro icieuua ipsius Principi^U 0 0 Ehrenb. Hjparchol. c. ic. §. 27. • Etvstp,. 5 lle in specie scientiam Officialium no-tr. • r - - - - ~ •
A,
r l*in -
• Pi siuoad sus Venandi asserit, Mor.A w J Ur e Venandi P. 2. c. 7. n. ult. conf. Mare,a/ { ^cerat. üb. x. Resolut. 103. n. 11. Klock.* I' hJ n ^' 2 9 - n - 444 - Si cut e contrario actus; ?t Pfj Officiales Principis etiamsi hoc igno-
hrj
,' lr i$ jj Ce Ps, tamen hunc in quasi posseffionef kt e 5 ‘ c ribendi constituunt, Andr. Knichen?^fiu errttor - cap. 3. n. 156. Catterum, quod^l)der. ab Ehrenb. cap. to.tz.27.ad-jffitp ’ Edicet Officialium longissimum non^Jndicare Principi, hoc non de spatiof''b, > s V 'p nt ‘ ve ^ triginta annorum intelligen-ffipti 0 ^ de,tanto spatio, quod alias ad prse-Aulap-jurium Principis praffinitum, quodK ?t U t v, ertern ptis immemoriale est. Non U-I Auk* Pfsscriptionis instar se habet, & ejusj^°. r dinarie sequitur, Mev. P. 2. Dec. 1.j-% ^‘nde Dd. illorum opinio , qui Princi-a ^ non suorum Officialium^ ^ ne dubio limitanda est, nisi per
Cif^lic ln ^ s t grave damnum illatum fueritOdsiis^ 1 enim Dominus de facto Pro-nor > tenetur, si grave damnum sibi il-tiif Qtl sinu UV ' tnS l nt - Civil. Exerc. 7. th. 35. imop ? ln integrum restitui potest, si Pro-i) e r, 0n Q E?udo non sit, seu damnum restitu-ti ’ ‘ n Co U ’ Oail. lib. 1. Obf.4.5. Dn. Brun-% S ad L. 10. infin. C. de Procurat.
tV^per x T et ’ Princ ipi quoque succurrendum
r\ *• JM A*. T Ts* . < . . »
%
ä ' c U'i 1 ‘■''ffinUsum vel negligentiam Offici-S sit» re s a rciendo par non est, graviter be-
Deniquc hic quaeritur: An Non Usus Mari- 15ti vel Vasall i noceat tuori vel Domino? In u-troque nego : cum uterque, Maritus scilicet &Vasalius, in rebus sibi concessis restrictam ha-beat potestatem , ille quidem a Lege, propterfavorem dotium ; hic ex feudi natura, cujusDominium directum semper penes dominum,est. N011 igitur vel uxori vel Domino ultraillud, quod concessum est, Non Usu prsejudica-ri poterit. Hincsiv. gr. Maritus in fundo do-tali, vel Vasalius in Feudo constituta Servitutausus non fuerit, reverso fundo dotali ad uxo-rem, Feudo ad Dominum, Servitute illa uxor& dominus uti rursus poterit, obtinebitque hicillud,quod resoluto jure dantis, resolvatur et-iam jus accipientis, L. Lex veäigali. 3i.jf. desi-gnor. & Hypoth. L. 3. jf. quib. Mod. pign. vel Hypoth.folv. Add. 1 . 7. H. 4. C. de prtfer. 30. annor.
Remedium, quod irrogatam Non Ustis pce- 16nam rursus tollit, est beneficium restitutionisin integrum, quod uti pinguissimum est,ita il-lud etiam caute adhibendum, ne nimium uten-do judex illo abutatur. Sed num remediumisthoc etiam contra Non Usum adhiberi pote-rit? Unica & brevi me expedio Regula: ubicontra praescriptionem succurritur remedio re-stitutionis in integrum, ibi etidm contra NonUlum. Cum autem constet, minori restituti-17onem in integrum contra praescribentem con-cedi, cum per praescriptionem laesio contingat ,
L. 1. & 24.ff.de Aünor. Quia igitur eadem lae-sionis ratio in Non Usu adest, non video, cureandem propter aetatem minorem, absentiamReip. causa, vel per justam atque a Legibus ex-cusatam ignorantiam non utenti denegare ve-limus, ut eapropter etiam recurri posset ad re-stitutionem ex Clausula generali Praetoria, fiqua mihi jufta causa videbitur , i. x . ff. Ex quib.catis major.
Caeterum cum majorennes etiam propter ju- 18fiam absentiam contra praescriptionem restitu-antur, uti jam ex parte dictum est; hoc adhucdisquirendum,quod & in Cap.praced. promisi,,annon decennium illud, quo per Non Usum ju-ra amittuntur, propter absentiam sit duplican-dum? Et hoc affirmandum puto, cum in L.fen:
C. de Servitut. expresse dicatur, servitutes omnesnon umendo decennio contra präsentes vel vi-ginti annorum spatio contba absentes amitti.
Et quamvis hoc tantum speciale esse videatur 19in amissione servithtum; Circa aliorum verojurium non usum hoc non expresse reperiatur,sicuti in L. 1. ff.de Nund. simpliciter asseritur,non usu decem annorum amitti nundinas; Ea-dem ratio in reliquis quoque juribus, in qui-bus non utens absentiam allegare potest , lo-cum invenit, ut hinc tequalis quoque Decisio& temporis determinatio locum habere debe-at. Hoc vero certum, si in aliquo jure non 2 ousus ad annum, vel decennio brevius tempussit restrictus, duplicationem temporis propterabsentiam locum non habere, cum nec trienni-um in usucapione mobilium tali casu dupli-cetur.
Hoc Coronidis loco adhuc subjicio, sicuti 2Ipropter pestem Non Ulus juris mihi opponinequit, sicuti dictum Cap. praced. -r. 37- La quo-que tempore belli ex Non Usu amissio jurisoriri nequit. Et hinc in Ipecie asserit Mev.
Es Z Part. 2.
/