8 6

fDisputatio IV. Caput 111.

De tali ergo debitore'qui propria culpa naufra-gium bonorum suorum passus, concludimusquod in carcerem publicum ( Schuldthurm ) conji-ciendus, ut hoc remedio malitia illorum, quimultorum bonorum Virorum beneficiis & offi-ciis non sine magno & privatarü & publicarumrerum detrimento , abuntuntur , tandem co-erceatur.

5 Sed si debitor casti, & fortuna? ludibrio de-pauperatus & ad incitas redactus reperiatur,resaliter erit determinanda, &dicendu quod in hocnequaquam aspera illa obaeratorum debitorumconditio locum habeat. Notum quidem est,quod olim ubivis fere debitores carceri sint man-cipati, fi bona eorum debitis exsolvendis nonsufficerent. /. i. C. qui bon. ced.pojf. Imo durio-rem & prope inhumanam poenam obseratis de-bitoribus quondam dictitabant LL. 12. Tabui.quae non tantum permittebant Creditoribusmanibus injectis in jus ducere debitores, sed &fi nondum satisfactum, domum reducere, nervo& compedibus vincire,venum exponere,& post-ea tertiis nundinis etiam ultimo supplicio affi-cere,vel si plures Creditores , in partes debito-rem secare. Dionysi Godosr .fragm. LL.11.Tabb.Rosin. Antiqu. Rom. I. 8- c. 6. n. 34. A. GelliusNoä. Att. I. 2 o. c. 1. Conf. J ac. Ra? var d. ad LL.

® n.Tabb.c.%.p. 36. Postmodum autem contrahunc nimium rigorem nimiamque saevitiam Cre-ditorum, fortuna? injuria depauperatis debito-ribus prospectum est flebili illo beneficio Ces-sionis bonorum, quo ab ista dura vinculorumpcena liberantur./. 1. C. qui bon. ced.pojf. Carpz.Jurispr. For.p. 2. confl. 22. des. x 1. n. 5. Barthol.ad d. l.x. C. qui bon. ced. pojf.

7 Sed quid si tales debitores hoc ceflionis bene-ficio utuntur,anne prorsus & in totum ä debitoliberantur? Nos riegative hanc quaestionem de-cidentes sequimur verba Imperatoris in Nov. 4.c. 3. ubi de datione in solutum ha?c verba pro-fert : quacunque meliora sunt dentur Creditori , qua•vero deteriora apud debitorem poft debiti solutionemManere sinantur. Hinc si bona cessa non sufficiantdebitis exsolvendis, non in totum liberatio e de-bito continget,sed in tantum,in quantum satisfa-ctum , quoniam alias maxime gravarentur Cre-ditores dum tales res, qua? aestimatione sua sum-mam debiti non adaequarent, accipere teneren-tur. Talis itaque debitor cedens si post cessio-nem factam ad pinguiorem fortunam pervene-rit,idem a Creditoribus convenitur, non quidemin solidum,sed in tantum in quantum facere po-test, i. e. deductis alimentis, & ne egeat /. 4. 6.&7./. decejjion. bon. §./. Insit. deAä. Ampliss. Dn.D. Brunnen,, rep. parat. Wes.de cejfon. bon. quas.14- Struv. Spitag. fur. Civ. Ex ere. 44. th. 29. pu-tat tamen Brunnem. tr. de ceffon. bon. qu. 3. prin -cip.n. 6. quod si debitor modo vituperabili, e. gr.nates super lapidem percutiento, bonis cessisset,plane ab omni debito liberatus sit,etiamsi adpinguiorem fortunam postea pervenerit.

I Ha?c de debito sufficiant, jam ad delictum.Novimus insimulatum alicujus delicti Reumnon statim esse incarcerandum, sed Judex accu-rate aestimabit an accusatus incarcerandus, anvero militibus vel fidejussoribus, vel etiam sibitradendus ? Scitu ergo jam dignum est. AnReus statim carceri mancipandus antequam de-

delicto sit convictus ?Hoc negamus regulariter?nam ut Reus facta accusatione statim prehendi& incarcerari poffit haeb requisita concurreredebent. Primo quidem requiritur , ut de talidelicto agatur, cujus si accusatus convinceretur,ultimum supplicium vel poenam corporis affli-ctivam incurreret. Clar. I. 5. fient. jur.^.f. quas.46. Rol.a Valle 1 . 1. conf. 38- n. 2. Menoch. l.*ir.A- J. Sfjaf. 303. n. 15. Deinde necessariumest,ut accusatus validis indiciis sit gravatus, cri-menque atrocius /. 3. 5 .ff.de cufiod. b? exhib.

Reor.l.i. C. de Exh. Reis. Tertium requisitumest,ut Reus sit vagabundus seu vagus homo, quinullibi certum domicilium ubi habitet figens,per mundum vagatur,Marcan. de Foro comp. c. ult.n. 57. Talis enim vagabundus ubicunque re-pentur tum accusari tum puniri delictorum ubi-*cunque commissorum nomine, potest. Covarr.praä.quafi. 11.», 7. Clarus inpraü. §. ult. q. 9 3.Denique procedit ista captura, si adhuc dubium,qua? poena infligenda. Excellent. Brunnem. R.parat, ad üb. 48. tit. 3. quaft. x, Carpzov. prax,crim.p. 3. f in. n. 5. Struv. Syntagm. jur. civil.Ex.epj.th. ii. Non tamen sine discrimine om-nis , modo hae Circumstantia? concurrant, statimfacta accusatione ob delictum incarceratur,non-nulli enim militibus custodiendi traduntur velfidejussoribus committuntur , ut viri Nobiles,Doctores & reliqui amplissimis facultatibuspraediti. Judex etenim sciscitari quoque debet,an Carcerandus sit perlonaprivilegiata,quae de-tineri non possit, öt ideo fortiora indicia haberidebent ad carcerandam personam nobdem '&insignem quam plebejam. /. 1. 3./. de Cust. &Exh. Reor.

Sed ut sciamus,quomodo Carcer iste custodite 9in quemquis ob delictum conjectus , debeat, esseconditionatus ita dicemus: Carcer qui detentio-nis causa tantum dictatur,ita esse debet,ne vel ip-sa custodia & detentio in poenam convertatur, li-cet saepissime tam barbara Judicum quorundarainveniatur crudelitas, ut squalidissimis carceri-bus captivos excruciantes manicis ferreis, com-pedibus aliisque vinculis ita constringant,ne pe-dem movere nec manum possint, nulla facta di-stinctione inter crimen & inter locum custodite.Sola namque delicti gravitas non est causa suffi-ciens ad injiciendos compedes, nisi confessus &convictus fuerit Reus. Fztm.pratt.crim.l.i. tit.q.

2 'j.n. 100.etiam tunc vincula adhibenda,quandolocus Carceris non est tutus, ut ita periculumeffractionis metuendum Parin, d. l.n.101. Rutg •Ruland. decommijf. p. z- 1 - 4 - c - 9-ti. 2. Summatimtota ha?c res Carceris seu vinculorum, & quan-do carcerari dato fidejussore sint liberandi, pen-det ab arbitrio Judicis, l.i.ff. de cuftod. Reor. Me-noch. I. 2. A. J.Qif' 303" ti. 1.

Hic quoque ultimo referimus illum casum > 1ubi ob minas Iparsas carcer custodiae nonnun-quam dictitari ffilet,notum enim est de minanti-bus qui alteri mortem vel aliud aliquod malumminantur,quod illi tamdiu custodiri soleant,do-nec idoneam praestent cautionem de non osten-dendo , praesertim si ejusmodi fit persona,quLminas exequi solet. Constit. Crim. Carol. V - *art. 176. Melius enim hoc casu est occurreremtempore quam post exitum vindicare. Magnis*Brunn. leg. 1. C. quando lic. unicuique finejud.& ( '

Id. adi . 5. C. de his qui adEcclXQnfGül.l.i.deP-P-

C. 2. th 1 ‘