I
$ is
fDisputat. XVI. Caput IV.
Principio etiam hoc fluit,quia vidua durante an-no gratia? usuras aliis Creditoribus solvere te-netur , ipsam usuras dotis interitu exigere nonpoffe.Dn. Mev. p. 2. junsd. tribunal. Reg. Wirmar.
20 dec. 230. Si tamen vidua hoc pacto in usurarumsolutione se gravari sentiat, poterit renun-ciare huic beneficio, ac ob dotem illatam Cre-ditricis personam induere, quo casu eidemulu-rs dotis ex feudo solvenda?; Filiabus vero ali-menta nihilominus prsstanda, per conci, 11. d.tit. 11.
21 Sed quid si durante anno gratiae vidua ad se-cunda vota convolavit, an retineat annum gra-tissNon quidem Jure Civili permissum erat, in-tra annum luctus secundo marito se jungere obNov. 22. c. 22.subpcena infamiae,perZ. 1. ff.dehisqui not. Infam. Nisi forsan hoc speciatim aPrincipe vidua impecrasset L. 10. prine, ff. d. t,Attamenhsc stricta anni luctus observatio JureCanonico remista c.pen. & tät. X. de fecund. nupt.Quae Juris Canonici decisio moribus quoqueapprobata, modo prius conlliterit viduam expriori matrimonio uterum non gerere, de quovid.Dn.Brunnem. adL. i.& Auth.seqq. C. dese-
32 cund. nupt. Praesupposita itaque permissione >nihilominus putamus, fceminam secundo nu-bentem anno gratiae privandam esse. Adestenim expressa decisio in Recejf. Wolliniens. de An-no 1596. §. befehlen und gebieten auch hiemit aber-tnahl, alle Wittfrauen bey Verlust des Gnaden - Jahrs,ohne der Lehnsfolger und unser Verwiffen , Willen
33 und Erklärung , in die Güter nicht zu freyen. Proqua decisione facit ratio evidens , cessimte enimfundamento & causa Privilegii, ipsum Privile-gium cesset, necestum est L. 6. §. 14.jf.deExcusat. Mare. Anton, de Amatis decis. 159. ».4,Causa autem hujus Privilegii est CommiseratioViduitatis, quae contractis secundis nuptiis ex-£jpirat;Quam sententiam in judicando confirma-tam esse probat Dn. Dav. Mevius p. 2.jurisdiit.tribunal. Reg. dec. 221.
24 Jam III. subjiciendum; In quibus rebus velfructibus Annus Gratiae Viduarum Nobiliumconsistat,A a quo tempore incipiat? sied ut adultimum prius respondeamus; Certum est,sta-tim ab ea die qua moritur Vasallus, anni gratiaecursum incipere, A post anni & unius diei lap-sum iterum exspirare, nullis additis vel detra-ctis septimanis; uti patet ex saepius allegatis
■*5 Conchis. Pomeran. t. 11. Conci. 1. Fructus au-tem , quos vidua ex feudo loco anni gratiae per-ciperepossit, quod attinet, certum est, etiamfoturam animalium ad viduam spectare, ut ag-nos,haedos, & vitulos; nam haec omnia in fru-ctu esse dicuntur, sicut lac , pilus & lana, per §.
26 37. I. deRer. divis. L. 28. ff.de UJur. Sed an et-iam usurae ex pecunia fonori a Vasallo exposi-ta, ad viduam durante anno gratiae pertineat?De his enim dubitari poterat, cum Usurae pecu-niae , quas percipimus, in fructu non sint, quianon ex ipso corpore, sed ex alia causa sunt, perL. i2i.ff- de V S. Sed haec ita, si strictius vo-cabulum fructuum accipiamus ;In latiori enimsignificatu , quatenus fructus accipimur procommoditate quavis, occasione rei percepta.Usura ad fructus merito refertur; Unde ab Ul-piano non male Usuram vicem fructuum obti-nere dicitur,& merito eandem ä fructibus nons 7 debereseparajei, per L..34./. deUfur, Qua ra-
tione etiam haec sententia approbata in P 0lT1nia , per Concluf. 4. d. tit. 11. cujus verba i° e ^ris evidentiae causa addere libuit: D a ß ^allein zum Gnaden-fahr Fruäus Feudi ,auch von der Fahrniß aller Zuwachs an Fahles ^bern , Pferden, und derofelben Gewinst brauchld ’ jWolle , Butter , Kaste, und dergleichen ,Abnutzungen von den beweg - und unbeUVty 1 JStadt - Gütern , und anderer Erbschaft ; ^ ^die Zinsen von der ausstehenden Baar schär ^ .Nominibus Debitorum gehören , undgenotn» 1 ^ 1 ^ jden sollen. Ubi notanter dicitur : Von d er „,qstehenden Baarfihafft. Alia enim ratio est P e -j |nis paratae in bonis Vasalli tempore m j, jrepertae ; Hanc enim Vidua fonori eX P° 0 f-re, & ita exinde usuras percipere noflest , siquidem bona mariti defuncti, re *> elI ,.riter in eo statu relinquere debet , quo 1pore mortis fuerunt, per Conci. 6. d.tit. U' ^Caeterum , quod si oh turbas bellicasgratis frui non potuerit Vidua nobilis,
ess 33 s
ritur, annon illa contra successorem fe l J ^,
gressum habeat, ad aestimationem fru$ u fiunius anni loco anni gratis prsstandam -. y :hoc affirmandum videbatur ; Vidua eni^ ..:fu fortuito impedita , quo minus uti fo' ^ jtu erit; siquidem bellum ad casus formst 0 '^, ifertur Sebast. Medie. Tractat, de Cafibus 'Part. 1. Qu, 13. n. 16. &per consequens vJ p fnihil imputandum, perL. Contraäus 2Z- 1
ff. deR. I. Deinde vero,quia statim post* 11 ;tem mariti unius anni fructus vidus deb^jfvigore Privilegii generalis, quod ipsis vl ^)liconcessum ; non debebit ob calamitates^- .
vidua hoc debito privari; Casus enim b^J^r
perveniens non irritat debitum ab init* 0 J
time contractum arg. L. 2. ff. de itiner.
privat. Sebast. Medie, d. Tractat. Part. 2
n. 22.
Verior tamen sententia contran 3 ’, w
■ - ’ - 3(1 r f,
duaenim quoad annum gratis se habet 3 si-
star Ususructuaris, cui ad annum concede«
st“;
susfructus ; Successor vero feudalis eJ " ( iProprietarii; Jam vero Proprietariusnetur prsstare fructus Usufructuario,tum , ne per se stet, quo minus secure V si-licernia adimatur, arg. I. ult. §.fiUM( e $
inprssenti autem casu per successores 1 ^ ji>
non stat, sed casu fortuito impeditur ;,,t
fruendo > qui casus , licet vidus non P°putari; damnum tamen ex casu sortust 0dum imputabitur illi, qui, si casus no 11 gitgisset, emolumentum sensistet arg. /• l °' c
R. I. Quam qusstionem hoc modo V
esse ä Facultate Juridica hujus Acade^j^f-
no 1654. d. 23. Februar, restatur E*^, i
Dn. D. Brunneman. in Decis. AiSS- ,1Docis 3 r - .
His ita discussis sequentem Casum 1 ^ fctimus,qui in facto contigit, Vidua q uje c 3 “quem Annus gratis in feudo spect sl b 3 U gsiSuccessore feudi transegit, ut ispro 3 .gi v
tis commoditate sibi 700. florenos 1 ß
st
Successor feudi centum tantum sol ut ’ s ,J a ]is
st
ist
anno gratis decedebat, & itafeitduo 1 ^ v ,, ^devolvebatur ; Qusrebatur itaqu e ’ 0 O osecundum feudi Successorem pro ^ e 'nigratis convenire possit ? Et hocvidebatur, quia vidua jure retention< sgaudet, donec sibi de Anno grati* i atlS
55