ft* ülos

De Jbfelancholra ejusque Descriptiotie Ö ? 4 Diversitate.

209

• 3 .ß n )s denotet, uti ex proxime praeced.E> ay ar ’. a PP ar et, qui supra modum timidi,cupi-as n 0|1 's 112 sunt, aut quoque iracundi, homi-| lc (-'a(] 0ji ^ e -tcefflvc melancholicos. Ea tamenXl- JLt0r um nonnulli ad uberiorem'me-explicationem devenere, ututplse r j t °P ln 'oni suae nimium hic quilibet in-^ e dico n' lter i ni materia Theologo, JCto &§,, . loitu summe nccdsaria.

^ _ ri ginem Graecis Melancholia debet,

ex

er ’ a )Um, & xpkn bilis, composita, sic-her) ® Ca usa elsiciente sua. Cummelancho-frsJ v^ni e CCribatur , quodsitmorbus ex atra hile^inj, summum metum, summam tristiti-i j ?^| nc excitans.

? St Hab 0 p lle °l°gi, melancholiam cum obsessio«Herg 1Ca Magnam saepenumero cognationemK^hib ent . Non pigebit hujus rei causa,e /'iderici Balduini verba de Castb. Con-Hi Qis!;' 3- cap. 4. procem, adporiere: Quan-S ; scribit, a melancholicis multum diffe-■ ! «i enm corpora , horum animos malignuscum obsessis tamen magnam fepenu-l%hi- tl0n » n habent melancholici. Nam humor^seßdiabolo convenientisfmius , R dame-spiritu liberati plerumque in melancho-^#ie/ ^t- Recto igitur ordine ab «bsesfis discedimusSi ((/• sw ) quibus aque magnum , interdumpericulum quam in obfeßis. Nam uttS»e iCr ^ t Lib. 3. deFrovid.adStagirium Aio-

i, %i s

'*f, * Magnitudo , quia daemon , quoscunque su-p nice rorem superat. Spectant huc etiam

’ Heig. quafl. illufir. 38. »■ 45. 6? 46.

}v tl ’

% 1 Car, ' 1 "™ J . J- J" * J n ~ , r ~'

plp Put melancholicum balneum eile dia-

tristitiae jactis per melancholiam

diabolum fragilitati humanae gau-

ip^^odcrc, quibus involuta pereat tan-

s c (lt , iones istas periculosiores esse quam

V 1' C aegritudinem.

s^rim melancholiae efficientem ex opi-

t. •\ > a( ^ Col °gorum Balduinus d. I. variam do-

melancholia cogitationes oriri,

A J ln defectu rerum temporalium , ho-

l 'ti ni ’ ^«itatis, & similium, cas 3. ex

s< !/,' sJril )lls & exilio propter confessionem

dilatione auxilii divini, cas 5. si

spejf 1 * llSt l ue vita: halitum nulla libera-

w ^Pareat, cas. 6. ex consideratione

^ f Wit* S ’ c *s' 7 • ex suggestionibus pravis ma-

f S ril . s ad mollitiem & alia peccata, cas. 8-

^ li c C i ll °udant perpetrato & repetito;

a d delirium melancholiam refer-\s l b , ’ ( l u idem Daniel Sennertus Inftit.

\'s e ®. 2 - ca P- 4 - desinit: Me-\ , e delirium, plerumque cumtristi-

|j 0 ujunctum. Subjectum & causamNn a m < l U0( l ue explicat. Subjectum'atnit.An autem solum cerebrumHj ■ p’atnnem opinionem;an vero & cor^^ e tbi S lrtll d querst ? ac concludit ex Per-pp dol 0l . C y ittl non negandum sit, dum ira-a tiim- ’ § au dio, metu, csEterisque<s j n pP ertu rbationibus concutimur,ri >1) 1 hirrii gniter cor nobis opprimi &^Va 9tl dioi^ Ue P ert urbationes in corde sie-lt, sia & la vero fit delirium plerumque5 metu > concedendum esse cor si-lS ^ut. VIII

mul in melancholia affici. Causam proximamfacit phantasma tenebricosum, mite, cum timo-re & tristitia delirium inducens. Tenebricosumreddi, pergit, a prava quadam & imprimis tene-bricosa, ut vocant , spirituum animalium dispo-sitione. Cum enim spiritus animales debeant es-se lucidi, tenues, subtiles, puri, mobiles & ip-sum cerebrum ea de causa nitidiffimum, & nul-lo sere colore praeditum factum sit; Si vapor me-lancholicus iis misceatur, illam naturalem luci-ditatem & puritatem amitti, & obscuros, ac te-nebricosos fieri. Postmodum ad melancholiaedifferentias Idem Sennertus se convertit, & me-lancholicorum quatuor classes constituit. In pri-ma eos posuit, quorum cerebrum affectum est,& quoties melancholiam ipsis cerebri venis con-sistit. In secunda, quibus melancholia per con-sensum cordis & totius corporis accidit,cum spi-ritus vitales impuri ad spiritus animales gene-randos, sanguisque melancholicus ad cerebrumnutriendum suppeditatur. In tertia melancho-lici succedunt hypochondriaci, quorum tristitianon ex proprio cerebri vitio, sed ex hypochon-driorum morbo & intemperie excitatur. Inquarta denique mulieres melancholica' inveni-untur, quibus melancholia circa venerea ex ute-ri vitio est excitata. Vid. Zach. quaft. Aied. le-gal. I. 2. tit. 1. q. 22.

§. 6. JCtorum circa melancholiam non unaest opinio. Justus Oldekpp. in Obser-v. Crim. tit -3 .obs. 23. n. 5. uti ibidem ex toto contextu pa-tet, furoris , dementias & melancholiae nullamagnoscit differentiam, Ciceronis forsan 3. TuscuLquafi. autoritatem secutus, qui melancholiamilatinis furorem appellari prodit.BudaeusW/.2.ff. de Edil. Edici. & Hippocratis , qui pluries iis in-differenter usus, unumque pro alio accepit. Me-lancholicos mente captos JCtis idem esse,Zach. d. I. n. 3. asseveravit, sed nullius autori-tate nisus; Ideoquein cap. 1. supra contrariumdemonstravi. Heig. quafl. 3 $.n. 32. & Carpzov.in praei, crim. p. 3. q. 145. differentiam inter fu-riosos, dementes, Sc melancholicos non tantumapprobant, sed & melancholiam in salutarem Scperniciosam distinguunt. Illa vocatur ipsis,quando humor melancholicus in atram bilemnon degenerat, & taliter melancholiam cotemingeniorum credunt excellentium, hsecvero,quando melancholicus humor salubriter huma-no corpori datus,in atram bilem A venenum pe-stiferum abit,ubi cerebrum primario afficitur,si-ve peculiari sive totius corporis vitio, qua men-tis alienatione laborantes, vel cogitant, vel lo-quuntur, vel efficiunt absurda, longeque a ratio-ne Sc consilio abhorrentia, eaque omnia cummetu Sc mcestitia, Heig.d. I. n. 3 5. & 3 6. &ex eod.Carpz. d. I. n. 7.

§- 7. Hanc perniciosam melancholiam, noneandem semper esse, expresse quidem Dd. noninnuunt, facile tamen colligere est, si accurateeorum verba inspiciantur. Ita enim Heig. d. Ln. 37. Hoc casu bonus judex arbitrium Juum tempe-rare debet , ut intelligat , quomodo qua de insanis dtclasunt , ad hos etiam actommodet : Nam ut paviet, fi cetiam psActy%oÄi& ad depravata aut perturbatismentis functiones pertinet, & desipientium delirantium -que ordinem melancholici quandoque implent. Illudautem non admittam, pluresdariex melancho-licis,qui circa un^iri tantummo do rem insaniunt,D d circa