Z>e Causis Z?eflmttiv/s, ut &* de ^Affinibus Confutationis.

279

/ •fn. Ourn non poena sed causa infamet. I.2 , a* a ;,™; ir.a

C, W ""* W ‘ 22 'ff- de his qui not. inf. Vid Adagnif.>77, n ertl ' Comm. ff. ad d. I. Hartm. Pistor, obf.Pe? ' 4 . 6 - quamvis autem in relegatione sem-*id ea Irnat i° n is aliquod periculum subesseSejjV' Ca pitalium. 28. §. 1. ff. de poen. Nonertl semper in Confutatione obtinere, tl kl° /•’ ,^ a jor enim plerumque subestturpi-0rtl i'su' 1 ^ 118 ex P e ^ ere delinquentem , quamv ® detinere. Verum ex circumstantia-f letat e haec res animanda erit, quous-^^rif 3 • C ° n ^ na ti periclitatur, aut quousqueV; C d hbata. Cseterum lapso confinationis[ edam f am£ e maculam, si qua subfuit,Kl/. c ' haud obscure colligitur ex l. 3. C. exX 'fypf'* n f am ' Conf. Bacchov. ad Treutl. vol.

2. Ut. E. Anthon. Matth .deCrimin.°‘ff- tit. 19. cap. 1. n. 4.

5 ^ THESIS IX.

0 loco hic quaeritur, qua poena tenea-

tur is qui ad assignata Confinia lernet conferrenoluerit; Et cum in jure certa poena non sit de- 3 °terminata, dubium non est; ipsum extraordi-naria poena esse afficiendum, mi de Confinatiö-ne in specie statuit Bald. I. 2. Confil. 271. n . 2 . Sedannon ut rebellis puniri possit, qui vel ad con-finia ire noluerit, vel Confinia ruperit? Vi-debatur hoc dicendum, si ab ipso Principe con-finatus. Detrectat enim ita obsequii gloriamsibi relictam, dum contumax in Principem exi-stis. Verum quia plura necessaria sunt, ut quisatrox tale scelus patrasse dicatur, bene conclu-dit Bald. ad d. I. ex sola tali contumacia crimenMajestatis non colligi; quanquam in rumpen-te Confinia & poenam capitis locum habereposse ibi statuat, quod sub terminis habilibusadmitto. Hoc certum, si quis Confinia non sal- ^tem rumpat, sed & postea quaedam contra Prin-cipem moliatur, quod ut rebellis puniri possit,Philipp. Decius, part. 3. conf. 40 i.n. 30.

C A P U T VI.

causis destructivis! ut et de affinibus

CONFINATIONIS.

^ tollitur (1.) Adorte n. X.o.) spiratione dominii confinantis.'1) pf en tia temporis, n. 11.^pAf^tione confinationis. n. 12.

Mortuus conünatus in PatriamA.“-». J

Sententia Bartoli. n. 13.

%n s entls confinia , qua. n. 14,».16.

SUMM^UU^A.

ttn eonfinationem ? Dubit. n.

».9.

reportari ?

4

Baldisententia, n. 15.

Pccna intclligitur de volente non neceffano ruptoreconfinia, n. 17. 18.

Licet promiserit se velle exire ex cbnfinatione , tamennecessitatis causa non tenetur servare, n. 19.Subitum vita periculum tollit juramentum, n. 20.Quando judicis consensu necessarius. », 21. 22.Affinia Confinationis. n. 23. 24. 25. 28. 29. 31.Z 2 - 33 - 34 - 35 - 36.

Quid ad criminales causas pertineat, n. 3 7.

Jure noviffvmo abrogatum obfiagium. n. 3 o.

THESIS II.

H t ^ n S l 'it Confinia I. Confinati Mors na-sii v!/ S ’ q u3e omnia solvit Nov. 22. c. 20.! j^ e k a st- Adedic. Tr. Adors omnia solvit.

%N

iti tl< ^ Urri > Confinatum debere sepeliri inconfinatus decessit, ne c posse mor-atis ^ i^P atr iam reportari sine licentia Confi-!;'siceuar ^ Ua vivus stare fuit prohibitus, adeoetiam post mortem maneat, &ad

ilf'Hs f.,!

p. ia is <

^N lvi t ate

si]T'^a"v adaver extendatur. Termini ha-’ | l lis fu'* 1 dc non excludendi. Si quis enim insiiv; t lS c ° n finatus , utique sepultura ipsi in0011 dene S anda - postquam enimIjN fq S Christianorum certa sepulturae de-mVi 2 , oca, non ubivis sed in locis religio-3 t^ v er e h’t sepultura; Ergo ut Confinati

t t ’ Utiqq *hibus ad Ccemiterium transfera-*C ?0 ioco C ° nce dendum. Qpodsivero in ex-U J°Cq /> Cx tra patriam quis confinetur, ink\\^. 6 P a hendus , non in patria d. I. 2. ff.O.^onfi lt ' ^ ed a n confinantis mors etiamO* 2 tieo. nat i 0nem > disquiritur ? Quod or-f ail dumest: Non morte poenam ir-! O Vrr enten d a enim semel lata, illa effe-in perpetuum, si in ipsa sen-hsi uulli positi; Quod si vero con-

cit,aequior sententia est, eammor-

te Confinantis finiri, uti in terminis deciditBartol. in l. Centesimis. 4 6 . §.fi ita n. 9. ff. de V.

O. Felin. ad c. ex literis n. 10. in fin. X. de Conflit.Ratio quia ultimus humanae voluntatis termi-minus mors est , ibi enim quisque velle desinit.

1 . 4. ff. de locat, l.fid. ff. qui fine manum, ad lib. per-ven. Aliud dicendum, si Judex his verbis quem 6confinet: Pono te ad confinia, donec te revo-cavero ; hic enim non sufficit, primam volunta-tem cessare, sed requiritur nova voluntas con-traria, sive revocatoria, Bart. d. I. n. 10. Licet 7enim morte extinguatur voluntas, d. l./p.ff. locati.non tamen inducitur revocatio, quae contrariumvoluntatem expostulat, c.fi delegatus, de off. deleg.in 6 . Felin. d. L & aliud est, voluntatem cessarealiud eam revocare. Ruin. conf. 11 5. n. 7. lib, 1.Menoch. Jud. QJib. 1. cas. 49. Cum ta- 8

menin materia poenali hic versemur, ubibe-nignorem interpretationem jura admittunt. L.42. ff.de poen. & tali casu morte confinantis con-finationem finiri aequius aestimat. Bartol. d. I.Confinatio tamen durat licet Judex sit excom-municatus. Bald. in d. I. centesimis, ff. de V- O,THESIS II.

Vel II. Jus, partim expiratione dominii Con- Afinantis.Bart.i» /• centesimis fifin, in ult. coi. in prine,in vers quaro quis fit judex, n. 11, ff, de V. O.

Baldus