ID e Jure Hominis in Cors usi

malum intrinsece, & Magistratuum hic^ jussa, & iniquus foret Gentium usus. Er-licet carceres habere in Republ. & se ad-cmobligare , cum sic avertatur sepe majus

4*9

So

«0:

fi Xl ! n tQm levi libertatis restrictione. Nam Katio quia Magutratus rmvnaatum non obligatt •,?'liptmprielibertatem non dices, nisi forte contra conscientiam; quae cuivis conservatio*t:E tlrnes > c onsistere illam in usura liberioris au- nem fui intime commendat: Deinde non pra;-U 0 ' Ve ^. Sc l ue perpetuo morbo defixos, quibus cipit hic quicquam Magistratus absolute, rna-j contingit femper videre orientem & oeci- ximesi in carcerato exactis &probatis immineat^ solem,appellare servos. Et hinc infe- certa mors: imo si illum novisset insontem, ni-Elidam esse renuntiationem factam super hil praecepisset. Ergo dum ordinem juris fe-' e bcio cessionis bonorum, argumento etiam quitur, non vult jus interverti. Neque resisti--c «o ad expressum fxL. fin. C.quibon. cedere tur hoc modo Magistratui tum ob dictam ratio*^ ' nem conditionata; voluntatis, tum ex eo, quia

injustam illam vim nemo imputavit Magistra-tui, sed aliorum injuriae & improbe litigantium

sine sive cumeffractione fiat. Brunnem, in qu.ad tit. ff. de Cttfiod. Exkib. Jteor. Zces. eod. n.29. Neque distinguimus, ante vel post fernen*tiamidfiac, custodiae, an pcena loco teneatur.Ratio quia Magistratus mandatum non obligat

■»f. ubi tacite cessioni bonorum renuntiatur

„ ,tT1 petrationem quinquennalium. V:Brun-ij rp' a d illam L. n. 4, Infero & fidejussorem

i,. e & obligare ad carcerem non obstante ulla calumniis, quas dum catenas rumpit, propulsati u *di ratione. Neque enim hic juris ordo innocens. Puto tamen dicta hactenus non es*

H r ‘ rve rtitur, sed fit exsecutio autoritate Magi* se intelligenda de casu, quo insons leviorem in*

, j Us ; neque fit quicquam omnisevo insolitum, juriam pateretur, partim ob publicum favorem. gtbus incognitum. Constat enim, quid li- judiciorum, partim ob proprium ipsius commo»ri tolhn in debitores: Et quid locorum plu- dum,ne dum causam suam servare cogitat, one-consuetudo hodie approbet. Vid. apud ret indiciis. De fonte tenendum simpliciterL V ‘ J us Lubecenf /.1. tit. 3. artic. 1». 28- V contrarium disientientihus plurimis. Vid. B.Nolim tamen qua; de obligatione adcar- Meisn. Philof. fobr.p.^.c.6.qu. 5. LelsiusdcJ.^ern dicta sunt ad perpetuum extendere. Nam J. I. 2. c. 31. & Zces ad ff. tit . de cufl. & exkib,

'i/j VlS obligandi durum esset & saperet ali- Meor. n. 21.22. 23. Nam licet hic mortem fu*ff dominium hominis in se ipsiim; Et sicut am etiam jussu judicis active procurare non de*^Poralis custodia,quando creditori ad jus fu- beat, nequit tamen illaesa Justitia illam conser-. c onseq U endum necessaria est, non obest hu- vare, cum ex justa Judicis sententia irrogaturUhus , ita maxime obesset perpetua, supplicii pcena. Et confunditur instinctus na-5>Q, VltUs cn i m est &morti squiparatur; dicitur tutae de conservatione sui ipsius & communis ii*capitalis & ultimi supplicii. Carpzov. P» la rerum omnium inclinatio cum recta ratione;in fttt. 9. des. 6. n. 7. 8 Conf. idem Pr. Crimin. De pcena autem effractorum, quamvis sensus L.fy ll1 - n. 56. & feqq. Diffcnt, late Bacchov. ad 1. ff, de effrait. valde sit dubius & controversus2 8• tb. 4. l. f. V. & disp. 24. tb. 4. L. C. inter Dd. fecundum ea, qua; haberCarpzov. Pr»

‘ a d ff tit.de Bon. Ceff. n. 16. Struv. Exercit. Crm.qu. 111. ». 90. Tenendum nihilominus26. Porro prolixe de eo disputari so- eam tantum arbitrariam esse, neque ad insontemcm 19r > possit reus licite fugere excarcere,& vin- pertinere. V. Bacchov. ad Tteutl. Volam. 2. disp.v 0 i ! aarceremquc effringere : Quod aliam in- 31. tb. 4. L. D. Brunnem. ad L . pen.n. 2.ff, de• 11 controversiam ^ quatenus scilicet hoc pos- Gufiod. & exbib. Reor . An vero quis possit juste 17jt^Pcrare Magistratus. Respondemus; in- promittere reditum in carcerem, illud distincte5 Cflrecratum posse impune sugere, sive id cx jam dictis constare poterit.

CAPUT V.

2>£

JURE HOMINIS IN FAMAM.

0

S O M M

^Unu in geliere. ii. t.

An homini competat dominium m suam fa-

4^" " e ?«t«r. n. 3.

infamare feipsunfa ii.

4-.

t *M quis poffit falsum crimen imponere adh e tormenta ? n. 5.

^‘Imparatiotie fama & 'Vita, n, 6.

vi-

&

Rävis est jactura famae , sicut illiuS pul-chra possessio , ad quam tamen hon u-'ftVj . viam, & cum aliorum siepe injuria^ambitio. Sed & experientia proditum\ (11 $ P e nocere famam. Quod ego verissi-

!Ml 0 P V t0 > quando sola Vulgi opinione constat,v . irtl ttis merito. Est autem fama seu ex-secunduip l. 5. §. iiff>de extraord. c$-

iA t i U.

An obligare quit famam ßtampojßt incommodum prb*ximi? n. f .

An absolutumRcip. vel principis*) n. g.

An Cbrifltanus poffit silva Conscientia agere injuria*rum ? ». 9. -

De Restitutione fama, n, 10»

Eptlogns. n. tu

gnit. dignitatis illaesa: status, legibus ac rhori-bus comprobatus, qui Cx delicto nostro autori-tate legum au t minuitur, aut consumitur. Sic-ut k contEa infamatus Isesse existimationis velex jure vel facto. I. 20. ff. de hu qui not . Ins. I. x19. C eod.

An aiuem homini sit aliquod dominium in %suam faiUam non est unanimi consensu desini-H h h 3 tvun