De SemipktiA T r ob dt tonis Divisione. 9
CAPUT III.
DE
SEMIPLENiE PROBATIONIS DIVISIONE,
S ü M M 7t 1 ^A.
C Onnexio. n. i.
Semiplena probationis divisio, n. 2. 3. G 4.
Semiplena majoris probationis descriptio. «. 5.Quidadeamrequiraturln.6.
Et quomodo procedat? n.y.S-seqq.
4- r-
E Xposita hucusque Semiplena ProbationisIndole, quaedam in praesenti de ejus Di-visione subjungam, sicuti enim agrorumdivisio & distributio uberiorerrt reddit cultu-ram, DD . in L. Cajus Sejus. 86. §. Titius. 1 . f.de Legat. 2. ita quoque per distinctionem resfit clarior c. super literis de Refiript. atque meliusintelligitur L- 1. in pr. junci a gloff. dedol. Except.
§. sed non usque Instit. de legatis. Et Mascard. deprobat, volum. i. Conclusi 1 20.n. 8. Divisio R com-positio-, inquit, iniis, quapertraäantur , multum va-lent , U qui diviserit , nunquam poterit in rerum or-dine errare.
2 §. 2. Dividitur autem semiplena proba-
tio communi Dd. calculo in Semiplena Majo-rem & Semiplena Minorem. Wesenbec. adsis,tit. de probat, n. 4. Joach. aBeust. ad L. ^Admitten-di. 31. ff. dejurejur. n. 451. Johann. Oldendorp.Tr. de Probat, diä. & faäor. tit. quotuplex fit proba-sio. Lauterbach. Compend. Juris tit. de probat.Beroius Gonfiil. 193 ». 9. Observandum tamen,hanc divisionem non esse divisionem specie-3 rum, sed tantum distinctionem graduum. Namsemiplena major & semiplena minor gradibussaltem inter se distinguuntur. Wesenbec. adLauterbach. c. I. Quod enim semiplena pro-batio aliquando sit major, aliquando sit minor,non propterea constituit diversas species juxtaL. ultim. ff. de fundo instructo vel Inflrum. legat.
4 buc applicari postunt, qus Abbas r» c. quan-to de prasiumt. de divisione praesumtionis in ve-hementem vel majorem vel minus vehemen-tem vel minorem dixit, htec scii, esse vocabulaMagist ra p aj non autem, quod inter ea sit speci-nca differentia.
5 3. Semiplena major Probatio est , qua
fidem plus quam semiplenam , nec tamen plenam Vperseciam , nisi aliquo minus vehementi adminicu-lo adjutam, Judici facit. Wesenbec. adff.tit.deProbat, n. 4. ubi illustrat hanc descriptionem6 nonnuili S exemplis. Communiter Doctoresiemiplena majoris probationis loco duos ad-ducunt testes, quorum primus omni Exceptio-ne major, alter non, Lauterbach. Compend. Jur.tit. de Probat, ubi plena probatio non adest,quiain qualibet causa regulariter duo idonei testesexiguntur, L. ubi numerus. 12. ff. de testib. & c.licet. 23 -de testib, Sp ec . in tit. de testib. §. restat.& Wesenbec. tit. eod. nec quoque semiplenatantum , quia iste unus testis ideoneus fidemVol. VII. Disput. L Hali.
Circa illam varia regula observanda sunt. n. 15,
16. seqq.
Semiplena minoris probationis descriptio. n . 20.
Et tandem quid utraque efficiat, subjicitur. «. 21.
2 2. & seqq.
facit semiplenam , communi DD- calculo ap-probante Boer. Deis.1%^. n. 2. & Franc. Mare.
P. 1. Detis 387- n. 5. Jam vero praeter huncalius minus idoneus adest , qui levem sackprassumtionem & semiplenam probationem au-get. Remanet ergo probatio semiplena major. 7quae facile suppletur, accedente tertio inido-neo teste , quia duo testes inidonei unam se-miplenam probationem constituunt. Seraph.Privil. jur ament. 33. ».48. & Mev. P. 3. Deris402. quae semiplena probatio cum uno testehaud reprobando conjuncta , justam producit probationem. Aliud otapäSfiypca. semi gplenaifi excedentis probationem nobis praebettestium, se scribentis manum habere notam ,depositio, probatio enim talis, conjuncta cumliterarum comparatione, Scripturam non ple-ne , sed plus quam semiplene probat. Gail. deCredito, cap. 2. tit. 8. n. 28. 64. Et testes de no- 9titia manus alicujus deponentes minus pleneScripturae veritatem bstendunt. Scaccia de Ju-dic. .(auscivil. c. i 1. n. 1136. ubi duas addit ra-tiones , primo, quod testes facile super manus& literarum recognitione possint decipi ; fe-cundo, quia de veritate, quae per sensum cor-poreum percipitur , non per sensum intelle-ctualem testimonium edere debent. Quamvis 10sic multum Judicis arbitrio relinquendum , utille causam notitiae manus aestimet, & ex hac ma-jorem vel minorem fidem ipsi tribuat. Alia sa-ne ratio effer, si quis hujus generis testes produ-cere posset, qui deponant, se praesentes fuisse,cum illud instrumentum scriberetur, & vidisseMeviuin scribentem : Qua? enim verior proba-tio esse poterit scripturae, quam si testes de visuproduci valeant. Ruland. deCommiff. P. 2. .lib. 5.c. 39. ». 32. Hoping. dejur.sigill. c. 13. n. 141-Unicum adhuc in medium proferam casum , 11quem in Alex. Tartagni lib.$. confil. 2 i.n. depre-hendes ; si nimirum unus testis de Veritate con-tractus , alter vero de confessione illius extra ju-diciali deponat, hi duo testes non possuntperfe- ,ctam parere probationem. Caccialup- in repetit.
L. admonendi, n. 1 29. ff. de Jur e jur. quia partes ad.totum perficiendum non sufficiunt fecundumvulgatas Juris Regulas. Gail- cit.tr. tit.S. «.2861.Nam confesso extrajudicialis, perunum restem 12probata, leviorem effieirprxfumuonern , R er-heb. R. 1, Conclusi 36. n. r 24. quae semiplenamprobauonem-supplere haud valet. Qiiodsiad-huc per alterius testis assertionem confirmetur,
B tunc