g 1

2)e appellatione illicit A Intuiti* Judicis.

judiciis appellatoriis, quae Hammon* &Lu- deponere» quos perdit, fi se t |ph vero,denschedu exercentur , non ita pridem jussit juSicio Aulico confirmata suent, recipitappellantem 40. aureos, vel eorum valorem si reformetur*

CAPUT III.

T>E

Appellatione illicita intuitu causarum.

§. i*

L icet regulariter potestas interponendiappellationem a quibuscunque causisI majoribus & minoribus, civilibus & cri-minalibus libera esse debeat c. cum roma-tia 5. X. de app. fii. §- filent quando app. Quia ta-men experientia docuit, litigantes hoc benefi-cio ad dilatandas lites frequenter abusos fuisse,ideo, ne praesidium innocentiae sit iniquitatisdefensio, jura variis in causis appellationem de-negarunt, quarum praecipuas hoc cap» anno-tasse suffecerit.

§.2. Et quidem cum jure civili tantum con-cessa sit appellatio a sententia definitiva, & qui-dem valida, ab interlocutoria hoc jus vetuit ap-pellationem, excepto si habeat vim definitivae,vel etsi non habet vim definitivae, gravamentamen contineat irreparabile, quod per sen-tentiam definitivam vel appellationem ab eacorrigi nequeat h 2. de app. recip. I. 7. C. quor.apped. non recip. Ratio hujus rei est , quia juscivile principaliter intendit bonum publicum,ut sc, liteS cito finiantur. 1 . 15. pr. de Jud. litesvero citius expediuntur, quando admittiturappellatio tantum a definitiva & non ab omniinterlocutoria l. fin. C. de fient, interi, om. jud. cuiaccedit , quod idem Judex interlocutoriam,quam tuRt, revocare possit L. quod jussu 14. defe jud. uti & quod coram eodem judice persubfequentem definitivam corrigi possit. Ideopraesumit lex tales appellationes interponitantum causa differendae litis ; hinc & ab in-' terpretibus tales vocantur frustratoriae dilatio-nes , arg. I. C. de Epifc. Aud.

. §. 3. Excepi duos casus (1) exempla vide i«fi 7 * §.2. ver fi. 5. & l. 39. de minor. Mynsi 3, 0.35. Wiff» exerc.ff. tit. de app. H. 2. (2) exemplavide in L 47. de min . I. r. de appeti veluti si ju-dex decreverit quaestionem, incarcerationem.Si judex rejiciat testes vel probationes, si pe-^nlum sit , ne durante processu pereant,wiffenb. exercit. adff. d. t. n. 20. Ratio au-, cur in hisce casibus appellatio conceda-an a tali ssirerlocutoria > est, quia nulla lex°PP^ P® rmitter . e > ut quis in judicio injustesio ne inde injuriarum nascatur occa-

l. 41 Jura nasci debent l. 6 . C. unde vi.

Canones ind;a 4 n a iC0 !^ C sccusse habent ' &

‘,mn a ciunLk lltte ab omm interlocutoria,appellantes ais '" 1 """’ 5 j Ua, ° vcl inferendo

» ^, 4 ^, 7 raTrinlt

liter intendat pr«^ere ^ v prmcipa-dnmlnes In V-tn. m^^re^

der^pmat^adversu^judL^^. a "^ P rDV £

squius partem illssam servari quolibetgravamme admittatur appellatio. qua ^ sVol. VII. Difip, yi Hat 4 m h Ca

tum a definitiva appelletur; bine statim 0°mnem iniquitatem corrigi cupit, nec vult dif-ferri in definitivam , qua; fiepe nwltq posttempore sequitur, ex ratione, quod satius sitin tempore gravamini occurrere, quam postlaesam causam remedium qusrere non raro se-rotinum. 2. Ratio est, quod sit appellatio spe-cies defensionis , & in priesidium innocentiaeoomparata c. 53» X. de app. Semper tamen hiscasibus opus est causae expressione, ne videa-tur frustranee interposita, cum alias appella-tio a definitiva admittatur etiam nullo grava-mine allegato.

H* 5. Verum hanc Juris veteris Qanonici li-bertatem restrinxit Concilium Tridentinum jefifi.24. c. 20, de refior. & fiefifi.t’j. c.i. de r esor. Sciterum conformavit hoc jus juri civili, ita uthodie etiam jure Canon, non possit appellariab interlocutoria nisi dictis duobus casibus.Concordat praxis Camerae Imperialis, quse jamdudum, explosa canonum priorum litigiosa in-ventione, jus civile secuta, ut sc. temeritas ap-pellationum coerceatur, quae gratis fiunt, si resreparari possint. Vid. Ord. Cam. pan. 2. tit. 2 R, infin. Brunn. mproc.civ.cap. 28.».4. 5.6.7.8-V 9.

§. 6. Hinc jam est, quod nec fure Civilirecipiatur appellatio a sententia lata in causapossessorii seu interdictis l. l. C. de moment.pgjfi. propter celeritatem reformationis, quamejusmodi sententia desiderat, & quia grava-men corrigi potest in petitorio. Etsi enimaliquid incommodi ferat, adversarium posses-sorem pronunciari propter onus probationis;non est tamen lententia ejusmodi, qua; ple-num pra;judicium afferat victo, quia pleniorCognitio de proprietate & justa possessione injudicium petitorium differtur, ubi gravamencorrigi potest, Cujae, in l. un. C. de mom. pojf.Unde & possessio, de qua ante judicium pro-prietatis judicatur , momentanea dicitur d. Lun. Variant quidem interpretes, dum alii in-ter summarium & plenarium possessionis judi-cium distinguunt; alii inter effectum suspen-si vum & devolutivum. Sic Covärr. praft.quasi, cap. 23. «. 8. tractans hanc materiam,admittit appellationem quoad vim devoluti-vam , non etiam quoad suspensivam exeeu-tionis, quam non admittit, cui adstipukfturMenoeh. Rem. 4. adipific. pofifi- »828- verumcontradicit. Wissenb. exerc.adff. tit■ de app. tb.i 5.qui dicit, hanc distinctionem legibus repugnare,esseque verius d. I. un. de quavis appellationesimpliciter intelligendam. Distinctio illa effe-ctuum appellationis ab aliis tribuitur momen-taneo , vid. Rauch. 2. q■ 6. »• 8-quod idem Wis-sen- rejicit, quia i» d. fi appellatio simplici-ter non admittitur, St sententia extinguiturfi 1, §. ult. adSC. Turp. In ordinariis alii eamL a adhi*