ditore

De Casibus Juris Humanioris ex Digesto Veteri,

l?7

'"'•ore enim rem cum suis accessoriis repetente, quid tamen damni sensit,vel siqmd pro s-ivoimCtnt °r non minoris esse debet, quam venditor, pendit, coniequetur arbitrio Jucncis : Sic tamen,facto venditoris emtor Issus est, conf. /• 1 r. noruu ei horum nornuie venditor condemnetur,^• 5 -deaä.emt. Is igitur resolut® hujus etntionis ut au Julianus, fedne alias compcliatut hun.i-

’ernc „ir n n ■■ ■■

» erus effectus est, ut uterque nihil amplius con-suatur, quam haberet, si venditio facta non

e»et,r.2z.§.i.ffr.

§• 2. Cum itaque Cajus emtor ob furtum,S^od Stichus ipsius servus fecerat, aliquid pra-^ss e t, aquum videbatur , ut, cum omnia in

Prinum statum restitui velint vEdiles , £cm-P r on‘

nem venditori restituere, quam si eum indem-nem prastet, retentionis ergo potius , quamagendi jure emtor expenlas confequetur.

§. 3. Verum cum Cajus emtor Stichumservum noxae dedere, & sic ab eo s e , quod obfurtum praestandum erat , liberare potuisset.,§. 4. J. & l. 19. pr. ff. de noxal. d$- igitur hoc,

^nius venditor id, quod Cajus furti nomine quosssua culpa sensit detrimentum, ^ympu-f iterat, refunderet. Restituere enim is vi- tet d. L 23. §. S.d.t.junüal. 20- y ff.deK- f Hu-J etl Mui id restituit,quod habiturus esset actor, manior ergo Juliam sententia , quod banpro-11 controversia ei facta non fuisset, 75 - de V. S. nius venditor hic non amplius quampretio con-Cut11 hoc consentit Ulpianus in/. 29. §. 3. d. t. Si demnandussir. -

CASUS XII.

L. Sed si mors XIII. §• i.de donat, inter Virum & Uxorem.

T ^obcrmenaliquoddeportatur^posieauxorifuaCaliamortiscaufa 5 oo.donat. Queritur, undo-'

n «tto hae subsistatUlpianus inquit , humanum este, eam valere.

EXEGESIS.

^^atio inter Conjuges non valet. §. 1.

Q §- I -

inter conjuges fit donatio , ne amorarctissimus', qui inter hasce personas in-tercedit, fiat venalis & pretio muneri bus-l et ex pugnetur, cum tamen debitus sit, non va-jjj ’/• l. a. 3 1. de donat, inter Conjug. Valet tamena inter has personas donatio , quae morte do-confirmatur. ^

b Q ^ - 2. Sed an quae in casum mortis a Tur-de d e< r ortato facta donatio valeat ? illud val-j • ^bi Uni) deportatione enim & servitute ma-lo nia tolli perinde, ac si mors intervenisset,r e Pauhis in /. 56. ff. foltit. matr. Sedqua-^iti lanus ' st^stortatione matrimoniumlttl e dissolvi ? Respondeo iterum cum Ac-

S U M M R I yl.

An donatio in casu Turhnis deportati valeat ? §, 2.

cursio , hoc irttelligendum esse , fi uxor affe-ctum erga maritum non mutet, sed ejus restitu-tionem exspectet, conf. /. 1. C de repud. <Sr hocintuitu pariter rata censetur donatio, aesi ma-ritus mortuus, ut ejus dominium acquireretuxor, ha tamen , ut pcenitendi jus marito non-dum adimendum , quamdiu enim uxor illunipro marito agnoscit, ejus voluntati merito seaccommodat, & hinc ad plenissimam donationissecuritatem mortem exspectabit. Interim poe-nitentia; casus in marito deportato vix unquamexspectandus, nisi postquam reversus., alloquidonationem revocatam fiscus occuparet. Itaquehumanum est, pro uxore, cujus nullam con-currit vitium, pronunciare.

CAPUT III.

DE

CASIBUS JURIS HUMANIORIS EX DIGESTO

INFORTIATO.

CASUS I»

L. Si cura dotem. XXII. §. 8- ff. solut. matr.

V b stus Paterculus cum uxore Pudoxia felicißimum haäenus transegit matrimonium , Pudoxia tnerh g raquiststmo correpta per dilucida intervalla furere incipit , Vellejus Paterculus matrimonium diffolvi cupitfarJ Ur * s > qumtur* Decidit Ulpianus , humanum effe fortuitis mulieris casibus maritum , vel uxorem virlCl Pem effe. '

EXEGESK,

SO

Quid de f üröre superveniente dicendum ? H. 2. ■

Qua in Ulpiani sententia humanitatis ratio ? §. 3»

matrimonium contrahendum impedit.

ttssm. Difput.XI' Hd .

$• *-Q“ a <