i $4

2)ispM. XI. Cap. III.

' CASUS XII.

L. Tales conditiones CXI. §. 2 . ff. de Condit. & demonstrat,

P Aulo & Gajo fundus a testatore legatus est , fi pecuniam cenam in funus impenfamque perferendi crt'poris in aliam regionem dedissent. Gajus expendit fuarn partem, Paulus cessat, an fundi partem cWsequatur ? quaritur , videbatur neutri legatum deberi , quia nist per utrumque conditio expleri non potisSed hoc humanius interpretandum cenfuit Pomponius , ut qui partem suam dedisset , partem f^consequatur.

Ratio dubitandi. §.1,2.

S ü MM^4R I JL.

Ratio decidendi. §. z.

$• r-

C Onditionem hanc, qu$ Paulo & Gajo prae-scripta erat, maxime honestam esse, nul-lum subest dubium ; sub pecunia autem inducendum funus seu transferendum testatoriscorpus impendenda, elatio mortui, pretiumloci sepulturae, delatio mortui ex peregrinoloco continebatur Gothos, ad L. 14. §. 3. derelig.

5 , 2. Gajus itaque in exsolvenda sua partepromtus erat, adeoque partem , quam ei te-stator legaverat, praetendit; Obstat huic valde,quod conditio haec non lingulis ipsorum, sedipsis conjunctim praescripta, & hinc quoqueconjunctim expedienda. Cum hoc consentitUlpianus in l. 13. de man. testam , Si ita servisduobus suerit libertas data, si insulam aedificave-rint, vel statuam posuerint, dividi haec conditionon poterit, atque id est quod circa initium hu-

CASU

jus legis dicitur, tales conditiones, si monutnerijtumfecerintpluribus propositae,non possunt sld*in omnibus simul personis exiliere.

§, 3. Sed humaniorem pro Gajo interpres*tionem Pomponius hic eligit, benignius enh 11videbatur, ut qui suam partem solvendo, test^toris voluntati satisfecisset, legatum quoque pr°rata capiat. Confirmabat eandem sententia 0 *idem, qui ante in contrarium citabaturUlpianuJin d.l. 13. verbis & magis est , imo si quid d‘ub°tandem apud Ulpianum remanserit, hocape r 'tiffime composuit Justinianus in l. 6. C. de Condit•infert. Ubi una conditione pluribus injuncta’unusquisque necesiitatem habet hanc implendi»& pro portione sibi contingenti accipiendi,quiC'quid ex hoc commodi est , ut hi quidem, q utimpleverint jussa, ad lucrum vocentur, quiatf'tem neglexerint, sibi imputent si ab hujusmodicommodo repellantur.

S XIII.

L. Non tantum 111. §. 9 . de Bonor, Poss. contra tabb,

V Alerius a Nerone adoptatur , non vero hujus filius , moritur Valerius , an filius in testamento prateff"tus patris fui in adoptiva familia mortui bonorum pojfejfionem accipere paßt ? quaritur. Ulpianus hvmaniorem effe hancsententiam dicit , quafilium ad bonorum pojfejfionem admittit.

EXEGES1S.

SUMM^AR 1^4.

Patre adoptato filius quoque adoptatur . §. 1. An Filio Valerii danda bonorum po ffeffiol §. s.

§. 1.

^Uamvis adoptato patre vel hodie arroga-to, filius etiam ejus in familiam patrisadoptivi transeat: sicut hoc Augusti ex-emplo declarat Justinianus in §. p. J. de adopt.hoc tamen de filio in potestate constituto intel-ligendum; in nostro autem casu Valerii filiusjam emancipatus fuit, adeoque patrem in fa-milia in quam adoptatus, sequi non poterat./. 15,ff.de adopt. quamvis itaque Valerius patre ado-ptivo prius mortuo, iterum fui juris effectusdecesserit, non tamen inde in aliena familia essedesiit /. fi duobus 14, inf.ff. de bon. pojf. contratabb.

§. 2. An ergo filio Valerii danda bonorumpossesso ? Si Ulpianum consulamus in/, iq.d.t,apparebit hac de re inter Marcellum & Julia-

CASUS

L- Siveingenua . s.f.adSC, TefttiL

M Etrodorus operas suas ut cum bestiis pugnaret , locavit , vel capitalis criminis damnatus, neque t antenstitutus est , an ad matris lureditatem admittendus ? Respondit Ulpianus ex SC. O.rphitiano eutn n e>}admitti , sed humana interpretatione placuit eum admitti, ' ' g.

num gravissmam fuisse disceptationem , Juli 3 'nus putat, filio non dari bonorum poffess 0 'nem contra tabulas has patris, quoniam fili° shic non estineademfamilia, qua pater, ne q ul 'dem jure praetorio, pater enim est in adopti'^familia, & si ex sententia Juliani nihil intere#’sive pater dederit filium in adoptionem, sive si 5ipsum dederit. Marcellus contra inhumani 0 'rem sententiam propendet, filiumque admitU*’licet enim pater in adoptiva sit familia, tam eI *non ideo filio suo alium patrem assgnavit, iss'que consensus hic maximus est inter hanc/-& nostram 3. §. y.eFt. Inhumanum enim e *'set, filium privari jure filii, & repelli abon°'rum posseffione contra tabb., accedit, quod 1 4 'cturUpatris filio non debeat nocere/. 14 .d.td- 1 '5. ad Fertutt .

XIV.