iss
2)i/putat . XI. Caput IV.
CASUS II.
L. Inter eos 51. §. 1. defidejuss.
M Arcus Claudius & Zeno fidejujjores sunt in viginti. Claudius tertam pecunia partem & decerni 1 ’dem suo nomine solvit. Creditor Livius fidejujfores convenit. Claudius certam pecunia partem ysolvijfe dicit , Livius opponit quantitatem , quam litis contestata tempore , singuli qui solvendo sunt ,bebant, inter eos dividendam. Decidit JC. humanius effe,& fi alter solvendo fit, litis contestatiustempore per exceptionem ei, qui solvit, occurri.
EXEGESIS.
SUMM^ARl^L.
e Vi beneficium Divisionis detur. §. 1.
Livius aClaudio dimidia partem petere poterat. §. 2
§- i-
S ingulare divisionis beneficium fidejussori-bus, qui tempore litis contestatae solvendosunt,competere,H. 4. fil.26.ff. I. z §. i.C. defidejuff. docent. Beneficium enim istud confide-jussoribus datur, qui singuli obligati sunt; sie-nim ab initio singuli in partem virilem se saltemoBligassent, non indigent isto beneficio, l. 51.pr. ff. d. t.
£.z Quare nihil referebat, quo minus Li-vius a Claudio partem dimidiam, quae adhucrestare videbatur , peteret, qui enim solvitpartem, recte in partem residuam conveniri vi-detur. Cum eam quantitatem ex epistola DiviAdriani inter fidejussores, qui solvendo sunt,dividi placet, jam autem litis contestatae tem-pore singuli debent decem in solidum, Cujae, adb. I. ergo objecto a Claudio creditori beneficioex epistola Divi Adriani singuli recte conveni-untur, & condemnaptur in quinque, & saneipso jure reS haec ita expedita erat, Bart.adh. '/.
Ratio humanitatis. §. 3.
§.3.At humanius longe & sequius <jrt\ctyaB^ut ex Basii. Cujae, d. /.adducit; est, utis, q u ‘ante litem contestatam suam solvit partem,pr°parte, qua solvit, liberetur, quamvis enimi s ’qui decem solverat, non ipso jure hberetur, s e ®pro altera quoque parte obligatus maneat, cul"ab initio in solidum se adstrinxerat, liberabit^tamen per exceptionem doli, cum alter, a qu°residuum peti poterat, solvendo sit, uti in/. 1 5 'inff.h.t. Sed quod ita a Claudio solutum, totu 1 * 1in ejus, non utriusque partem imputatur, neq ü ®quod idem est, de forte quod solvit, deducitur*si enim id, quod Claudius solveret, non de ej ü *parte sola, sed de sorte decederet; non ei ho*-soli, sed etiam confidejussoribus proficeret,&uterque pro parte dimidia liberaretur , jam v6'ro solutio ei soli prodest, qui eam fecit, quia s°'lus ipse liberatur, non quidem ipso jure, sed p e !j
exceptionem doli, atque ita intelligendurn,quo"Julianus in /. 3 7. desolut. ait, eum solum liber"'ri, quodintelligendum non ipso jure, sedp6 Jexceptionem hoc fieri.
CASUS III.
L. XXXVIII. §. 2. ff. ad Jul. L. de adült.
N Onnunquam in maribus incesti crimina , quanquam natura graviora sunt, humanius quamtraäari solent : fi modo incestum pn matrimonium illicitum contraftumsit.
adulti
EXEGESIS.
Poma incestus V adulterii. §
. 1.
S Ü M M % I jl.
Incestus gravius crimen est ac adulterium. §.2.
§. 1.
D Uriffima & incestus & adulterii poena est,utraque pro ratione circumstantiarumad mortem extenditur. Incestus autemvel contra Jus Gentium , vel contra Jus Civilecommittitur , contra illud, si ascendentes &descendentes conjunguntur, contra hoc, fi per-sona? ex latere inter se coeunt, vid. Carpzov.-.72.7Z- 74 -. . .
§. 2. Prtor inceltus gravius natura crimenac ipsum adulterium est. Conf. Gothosr. ad h. I.de posteriore dubitat Papinianus , & in $. an-tecedenti decidit, mulierem tum demum eam,
quam masculus poenam sustinere , si incestuscontra Jus Gentium commiserit. Si enimla juris nostri observatio intervenerit, nnd* e .ab incesti crimine erit excusata ; idem de ^nore , milite, qui jus civile ignorare postus'dicendum, conf. /. n. §. 1. J f.ad L. Jul. 's*,etiam casus est hic,quare fi minor incestum r,ris civilis commiserit, mitiori hunc quam a""terii poena afficiendum , humanitas suade fSi modo incestum per matrimonium illiciscontraxerit, praesertim publice, ubi ut eff"excusatur, /./. ff. de Rit. nupt.
CAS$