3 1 C> , disputatio XVI. Cap. II. 1 ^

47 Ad hoc obsequium imprimis eos stringit jura- nima culpa non caret,cum notummenti obligatio, cum &olim jam juraverint, an- tes vel saltem suspectos de crimine

tequam judicialem calculum acciperent, omnimodo sese cum veritate & legum observationejudicium esse disposituros, /. rem non nomam. 44.pr. C. dejud. &in autb. subjecta additur, eos jura-re debere, se omnia secundum leges & jura ra-

tes vel saltem suspectos de criminele siibtrahere , ut ita omnis de eis inq»"»ustranea fiat. Unde est, quodrum criminum etiam possit in feriis divf* t ,s > rantz ^ - tlt - de feriis, n. 2 5. Hahn- adeod. n. 5. Farinae. Lib. 1 . quasi. Crim. n. 1 ° 9 - t 1

■ ulum M JuI j

ßuros este. Csterum qua ratione cum hactenn« l , . ? - . , ,

dictis LpUcuit. 8 . C. dsjudic. consistere possit, & st ubl Pisens penculun ^

guanamptsna judices ita legibus non obseouen. Z ' mult ° ma | ls >n gravioribus wPLjPtes affici soleant, tradetur c. 4. ^ t mora. Dn. Pr seC in not. ad Lauter ■

48 Si ergo Judex in mandato duro obscauinm ' m le ™ tbtis > y»od impr^ >

" -'-C.. omequmm apparet, si plures criminum sint sscU' ^ e , sl '

' " - ' -- - Equid

P

detrectare nequit, multominus hoc potest face- dam fuga se jam subtraxerint,re, ubi in dubio est , an mandatum sit durum, dicitur in /. meminerint. 6 . C. unaevt,

4? Quid enim si Judici inferiori injungatur y ut ali- inde nasci injuriarum occasionem, ul jquem ad jussum superioris carceri tradat ? In scantur : at vero, qui capturam sib 1qua quaestionem recteprocedamus, omnia mo- -

menta causaestint enucleanda. In eo quidem viispossum assentire Petr. Ant. de Petr. de jure quas,per Princip, non tollend, c.iy.n. 92. qüod Judex te-neatur mandatum superioris exequi, etiamsi eimandaret, ut praecedentibus nullis indiciis &absque ullo corpore delicti inquisitionem spe-cialem contra aliquem formaret. Nam hoc ipso vunt regulae vulgatae in 1 . 167. K. i- ^ ^0- ({ ,Judex non constituitur nuduS exeeutor , sed si- superioris aliquid facit, non videtu> Jvmul etiam causie cognitio ipsi incumbit: at vero aliquid facere, quia parere necessc b a (lj l 4sic peccaret contra omniajura, si solius Principis que ejus ulla culpa esse dicitur in /- 1 'sstiV,mandati intuitu ea omitetret, quae ad defensio- parere necesse habuit. Conf. Gloss ^ H ^nem rei necessaria sunt.Caeterum ubi indicia non 6.§. 9. verb. necessitatem, ff. deoffic. ^

desunt, ubi corpus delicti non est in incerto, & necessitas obsequendi mandatis PJudici inferiori solummodo exeeutio demanda- omni damno & periculo liberat. ?tur, causa apud superiorem jam saris cognita, ta- innocentior, quam qui superiori p aret ( j

tam a superiore exequitur, injuriam nS stvleit, sed solum mandatum exeqid Il,ralienum, non tanquam suum, estqu e nU - u [if^rum minister voluntatis aliena. Si quid 111 !eo latear, non exequenti, qui obseq 11 ' 11 ^;^'ctarenon potuit, sed decernenti ss a erl ‘ (#'tanda. Exequentemenim ab omni ei >ssuls vulgatae in 1. 167. $. /. R-\

li casu laederet obsequium superiori debitum, si Conf 100. n. 9 6 .

d ^

mul in exequente, ut scilicet salvanec mandari,nec mandatum exequi p°*Dn. Praes Difp. de jure Epistolam, c. ^

feqq. Tunc enim recte se habent,

50 mandatum sibi injunctum non exequeretur. Et Üt vero appareat, quid proprie * fj , L ^quamvis incarceratio procedat ex tali delicto , tum injustum requiratur, & ut justequod adincarcerationemnon sufficiens,&sic du- possit Judex öfficium, brevibus adm- 1 .•.$rum videatur esse mandatum, tamen nec hicin re necessarium duxi , cum durum & jexequendo moras committere debet. Prteter- non raro confundantur, & illud stanzt 1 ,quam enim , quod nunquam prasumatuf supe- justo tali habeatur, quod exequi a ss" 'rior aliquid constituere velle contra juris ordi- a superiori exeeutio demandata, no«nem, sed omnia causa optime volutata & agitata delicet id demum tale est, quod non tademandare. Gail. r. 0 . 14. n. 6, Franc. Nie. Cy- justitiam summam in demandante im er

riac. Contr.for. 59. ». 8- Franc, de Ponte Vol. 1. - - r ,• <• n - 4/l

Conf. 55 .n. 3.non licet Judici ihferiori, cuimeraexeeutio commissa, de hac duritie dijudicare ,sed potius hactenus exequitur jussum superio-ris , quem legibus confdrrnem juste credere de-buit , & sic cum in bona fide exequens fit , nihilipsi imputandum. Mev.Confioo.n.c>$.&n.ii 6 . semper exceptione parendum esse-j j Videtur huc respexisse Pontifex in c. Pastor a- intelligitur de lege divina, ubi potiu* {j

Hs.zR.verf quia vero. X. deoffic. & potest, judic. fle- Regi parendum , quia & ipse Rex » llleg . .ubi recte distinctio observata, an judici co- vina est. Deus enim, ait cit. Aut., f ergnitio, an mera exeeutio demandata, ita ut hoc per Deum regnant > & respectu Deiposteriori casu teneatur sententiam exequi, et- rii, imo ministri tantum ejus justiusiamsi sciat sententiam esse injustam,cum obsequi ea, qua tot. quast. 1. uberius hac de r 0 j,lig ä ' )) .superiori teneatur. Quanquam vero , ubi mani- Nam ut ex definitione obsequii P atet ’ s pe (C jrapparet i«j«J?m<rsententiT,illaque damnum Judex tantum ad parendum ,quatelU'^jjs ^irreparabile parti inferre videtur , vix adduci scientiam licet. Quod pluribus e* e ^possum, ut ita simpliciter Pontificis sententiam claratur in di£l. Difp. Dn. Praes. ^

subscribam,quamobrem & Canonistae hujus tex- que tali casu Judex inferior obseq^ a jjj$ >

Junius Brutus dVindic. Relig. qu■ i- a ^, M

fine ulla exceptione , superiori aut

/pmnpt» öv/ictnfTrtna «rti*on4ntn plTp. ^

tus sententiam magnopere restringere solerft: peccat, injuste, ubi obsequium

, _ :„A*n nn a~. • j 1 • 0 . . t..j: t: _ _2_ h n, d»

Illud tamen inde constat, in dubio omnino Judi- hitum, obsequium detrectando.

Z2 «em recte sententiam exeeutum fuisse. Nec hic tur de ejusmodi Judicibus adulator^Ln 1 ^mihiquts objiciat. /. vindicari. a 0 _ c.depxn.QxxnG. ~ •

asperum & durum mandatum ssi disserendum ,de quo cap. quadam disserenda erunt; Namrespondeo : disserenda est recutio mandati su-perioris , si absque praejudicio justitia? differri

potest. In incarcerandomora etiam levis &mi-

-- -) -

prium Interesse in tali obseqnm 1accommode Propheta Micha VII- v - ßt ^Und meynen , sie thun mhl daran , f 1fes thun. Was der Fürst tvill ,

Richter , daß er ihm wieder einen V* ^

Antecedentia enim & consequenti* J