1(1

^ a Vliro Leges ex voluntate ipsius Principis

Hta ’ ^ in tantum, ut tamdiu vim Legis

it sinamdiu ipse Princeps voluerit §• 6 . LG.^r;k:. P V

2)e ''Natura Episialmatis »

429

It »«u m p 0 - ibi; quoniam Princeps hocnon vult:suffio, Pjtahnate quoque comparatum, esseu, iti r ec : - am & hoc ex voluntate Principis

Petile r d-CtCYlPlin . Ä- —-- J - El 13 ID

- -— J. 1.1

i ."nis ^terminationem, & exinde

.^H> a ^ nter P retat '° ’ ^ ^tmddam du-

%

kti

i>»n.'' a Hient " voluntas autem , uti notum,

opus.

«.p. 1 tue amviii ) UU u

* fit v e l >. atet 5 hinc declaratione

—“r 15 ’

• "-1 verbis vel' fdiis. Sed in praesenti ma-

% lm P ritt iis consensum exprefm requinmu.,

l °''sta^ at j lr P W£ pf° ' quod conceptis veiSue ?^et, & declaratione expressa.

h-~ - '

Ne-

den^. niC P rae cise ad corticem verborumd ^^lUr ^ existimo > videl. an voluntas# %üi(i et ^i S lm perativis: sic volo , sic ju-

k

1, v e i verba precativa inducunt Epi-f K(| f ^ c ^«« ^ l ’’ Princeps dixerit: Es wird uns zu' }e t a ^ en gereichen, wenn ihr dieses über

K„ Nam

ncum species violenta jubendi.

r % )Q y°asn. \.x.quodmtt.cauf. & cogitKt 1 ' iure R/ r0 ^ ac potentior. conf. Dn- Praes\i X ‘ Cot >f. an ^ t - c. 2. Joh. Franc, de Porite

N

it ' n ‘ 2 2. 23. Unde decantatum ihrierr»» < • ? „

<* c.Hla,

2. caf. 3 54. n. 2. Sic&pre-tperatoris non sunt nuda preces,

V' l5r pt^ e?7eH bitten iflgebieten, adeoque ele-iv'°ss, n ~ "sperantium dicuntur armata,

' P°ttu S ■ $ Itllf

^ mandata , & ita etiam Pontifex$ M *ta H.*. de prab. conjungit preces &, Pso l, c. , . • b)n. Schwed. intr.in iuspubl. part.“tiitljj S ' H- quo lplo fit, ut etiam perfit q P a re n j atUr epistalma die Ordre & parem?0 Ta C| vir 1 obligationem contineat. Namr nas S -‘^ e ro § at ’ qui imperare potest,tOj- .7 fj,j . Cltu r obligatio: quod ipsum etiamW^.^roitteiidi apparet. Sic testa-hbj c ft ' S > si °& a,> do v. e. si volueris, si fueris ar-

Nb/.Pdtav

v. g. si volueris,veris, si aestimaveris, si utile*lf ’ Wtt^’ ean< ^ em imponit neceisitatem^ direüo imperaverit ei, uthoc‘is. A „ et ‘ bfideicommissa 11. A quanquam

h|)(|| 5 Pot e i S^od adhucmagis procedit in

kanquam pater babet impe-“ficefr ^ er ba etiam consilii inferunt inter%e f(i . e °dej Tl ,ta ^ ern c. £. . hac verba y. Solentn, n ^°d° tributa imponi vel verbisjOiw^Hand ^equentius fieri suevit, vel1 » ^in °P rec ativis , quo referri debetÄ c ^ e s gjJ)? e st species tributi quondamv !? ta til)„ qualis exactio multis Mar-ilTett. Sa dhuc incumbit, vid. 111 . Dn. deMu, 6 ® y beda. Quod porro attinetIt ber e fl> Vo brntas Principis declaratura H r r . e arbit

si-

tror

an sint

nuncupa-

- en di a "am utroque modo ne-ih,_ Est , $ j n aulis Principum

■X,: ld emrob„>.u -

‘'ve

r 1 duk Ver ° eni a°i Ö Ur habende verba scripta.,, Uttv ss, all "a preise scripturam reqvti-‘'■ ■Vl äeha l>«. o»od . », Alci«, i 1.

r f w ”■ st. <>:. t -

, iri 1 ‘' ,r er e ^ ait, ex ipsa verbi fignificatio-?>cit es 3 tUra na videatuf, unde & epi-a l -C' sv 'bs Cr - e Com missionern Principis perA factam; quo & Bald.

privusG-df { i UA ^ r - ptajer. collimat,S> la Principis non valere, nisi

fuerint insinuata per signum , quod vocatur Epi-ftalma. At vero licet siriäisfima significatione 2 *Epistalma jujfionem Principis per scripturam de-notare videatur, non tamen praecise'sensu ju-ridico accepta vox hmc Icripturam praefuppo-nit, cum in l. bene a Zenone cit. solummodo jus-sum Imperatoris denotet, & ita correspondeatEpitagmati.

Aliaforfan esset quaestio: annon Epistalma 22adfui exeeutionem requirat scripturam,itu ut offi-ciali praetendenti Er habe von feinem GnadigßtnHerrn mündliche Ordre bekommen, aliter non cre-datur, quam si Epistalma postit per scripturamprobare ? quae quaestio claram decisionem ca- 23pit ex /. fi quis 1. C. de Aland. Prine, ubi Impp.expresse decidunt, nemini quicquam, nisi quodscriptis probaverit, esse credendum , etiamsiasserat, cum mandatis secretis k venisse; imo nuilius dignitatem hic aliquid ponderis habituram,sed sacras literas esse qusrendas. conf. I. prohi-bitum i-inf. C. dejur. fisci Nov. 17. c. 4. Peretz. inC.L. l.tit. 15. n. 2. Est enim mandatum seujussio superioris facti, igitur non praesumitur,sed ab allegante probari debet.Myl. abEhrenb.de Princip. PS Stat. Imp. p.z.c. 40. §.5. Klock. Vol.i.confiLyj.n. 37.yc7.Petr. Belluga Specul.Princip.Rubr. 7.». 2. ibique Camillus Barell. Iit. a. Quodin specie urgeri solet contra commistiones Prin-cipis , quibus non creditur, nisi literas Commis-sionis ostenderint. Et hoc multo magis ob tinetin iis casibus , qui speciale Principis mandatumrequirunt, ubi officiali non creditur. B. Dn.Brunnem.rfd/. 5. C. de jur. fisi. n. 1 1. Limitatur 24tamen haec decisio in quibusdam casibus com-prehensis in l. sancimus 2. C. de Aland, prine. Icili- -cet, si de judicis affejforis datione quaestio sit, autde rebta ferenda sententia , quibus casibus judicesin suis sententiis mensionem facere debent, fenon de scripto, sed ore tantum a Principe acce-pisse, & ita sine scripto aliquo justioni Principisfides adhibenda est. Caeterum videtur Decisio 2 5/. cit. 1. restringenda ad nuncium, absente Prin-cipe, justionem quandam reserentem. Namfi Princeps prasins sit, & non difficilis ad eumaditus, ita ut ad eum tertius gravatus aut aliuspro eo postit accedere, & ita certus de ipsiusmandato ab officiali allegato reddi, vera prae-sumitur officialis seu judicis assertio. Nec ob-stat supra allegata praesumtio , quodse. qua; fa-cti sint, non praesumantur; nam hic major mi-litat praesumtio pro officiali. Cum enim sit per-sona publica,, fide digna, jurata, ejusque in-dustria a Principe in ejusmodi negotiis adhiberisoleat, non praesumendum est, quod quidquamsalsi contra tertium velit asserere, ne alias inpraesentia Principis de mendacio convictus de-bitis poenis subjiciatur. Arismin. Tepat. Vecif.tit. 70. c. 1 5. Petr. Caball. Caf. 36. ubi hanc de-cisionem pluribus confirmat,it. Myl.ab Ehrenb.Hyparchol. c. 10. §. 12. Declarant hanc rem ul- 26terius verba ex Responso quodam aDp- Prassdebenevole mihi communicato, desumtahiec: 06zwar Alevio dieses entgegen siehet , daß er alleineauff des Sempronii anbringen , als hatten S. Churfl.Durchl. solches dergestalt zu expediren befohlen, dadoch Sempronius keine Schriftliche Ordre von IhrChurf. Durihl. vorzeigen kan , und aus denen Rech-ten bekandt , quod alleganti mandatum Princi-pis non credatur, nisi in scriptis producatur,Hhh 3 Lt.