554

jDisputat. XXIV. Caput IV»

§. 13. Alias enim & quidem communirer §. 15. Sed quid dicam de cenfi 1 ^^ ^spontanea hac migratio quousq; civibus iit per- scriptis ,. quos manus mortuas , a PP

UlfcV IlUglUllV/ \JUUU<?CJJ J t/ , J «juv« ••••••• — - —

missa, ex modis, quibüs aliquis in civitatem sit loc. cit. & qui vigore homagiah s P r '

receptus ; colligi putat Dn. Puffendorss. cit. loc. promissi, ohne ihrer Herren

§. 2. Quidam enim , inquit , justo bello victi, weder Leib noch Guth verändern dor jpu-qj.

aut extrema adacti necessitate in civitatis alicu- petuo ipsi cum liberis suis fundo fe piiH*L

jus ditionem concedunt, qui quanta hic liberta- haerere coguntur, cujus etiam Pf r L«(/ j|f!

te gaudeant , ex legibus civitatis est cogno- lent ? Sichard. ini. 6 . n. 4. C-de ])(i-?Lß

scendum. At si quis liber homo, nullius antea Laymann. de Pac. Relig. lib. 3 ,c ‘)^

subjectus imperio, vel eo, quo antea tenebatur, in Us. Afod.ff. tit. de Stat, homin • ^ 1 ?,,-$

jam iterum solutus, sponte sese civitati alicui Civ.Imp.l. 2. cap. 29.». 162. Et

adjunxerit; itidem ex statutis ejus civitatis erit tum, verum etiam liberi eoruM M ^

judicandum , quidnam circa migrationem li- Mutare prohibentur, hiev. P ar l' \ ^

- " — isn.... ~ J-_ <T .L ~..it 1T-1 - /lilf. 4 '*’ ..,fP

bertatis ipsi sit relictum : Dantur enim civita- Fritsch. Exerc. Jur.publ. Vol. 2.

tes, ex quibus citra expressam earundem con- demque sortis cum parentibus

«»V

t

sensum migrare non licet. Alicubi certo onere C. deAgricol. Respondeo, ne in pLea licentia est redimenda. Sicut de Achivis feri- lis ipsis auferatur libertas, certis q jbl^jbit Ovidius, Alet amorph, lib. 15. Prohibent disce- casibus liberior ipsis concedi dis ceder e leges, poenaque mors poßta es patriam mutare scii, dominus declaratus sit in $$y

volenti. Ubi autem circa eam rem nullae extite- item si ob loci sterilitatem nece» 4 t)rint leges, quid liceat, ex consuetudine aut ex dia atque alimenta ibi habere neq^^dn ^natura subjectionis civilis colligendum; si ne- vis, quoad hunc casum,remadm° .j ^ (lque haec adest, magis est, ut licentiam illam pro esse putat Dn.El. Aug. Stryk.. dearbitrio migrandi liber sibi homo rbservasse in- §. 29. Licita porro ipsis relinq 01telligatur. Hac illa sunt verba tot ponderum, quot si propter saevitiam domini diutius j.continent syllabas .

§. 14. Certum quippe est, dari populos KRespublicas, in quibus liber ille discessus atquecivitatis resignatio severis admodum coercetilrlegibus. Illustr. Dn. Cancellarius de Jena de Rat.

Statusdijf. 22. conci. 6 .p. 3 52. & de Neapolitanis

tradit Petrus de Afflict. decis. 265. quodetiatp- --- no “' f

num regno exire non sinunt, nisi impetrata ve- ditione qui desiderat, vid. Illustr- 5 ^nia, iiurplurimum, qui ex praecipua regni nobi- Jns.Jur. pubi. lib. 2.tit. 2. §.7. &litare oriundi, splendorem familiae insigni au- ler.de Servit, person. I.3.C. 20. n. 8-xerunt expectatione. Sic plerique aliquando Mevius in Traft, von dem Zusandtfs

minio tuto habitare nequeunr. co" ' ^ p

resis Imp.c. 8. ».16. Denique,gionem durius habiti discedant e *vid. Dn. Stryk. cit. loc.n. ult. cum p ^

colationis , aut alterius servitutis

IpUUiiiUiiia ) «ui auwuua .iv* 1

nostro detinere eos nemo debeat,

art. 37. Plura de horum st atU k^j' 9 3 ‘ - -- na.“../}

Florentinorum civium precibus a Principe es- der Bauren. Sic in Statutis Reg»? ■ S (st l>< pßflagitarunt, ut inter peregrinos censerentur, cap. 17. Constitutiorepetitur 5 iA/non tamen impetrare illud potuerunt. Bodin. lic, Regis Polon. qui triplici ex cst H. .

loc. cit. Mediolanenses arctius fere patrite ad- bertatem mutandi dominos per« 11 “*stringis, patet ex Statutis Ducatus Mediolanens. pe dominus opprimat filiam vel » x °, c

efl>

Si dominus maneat in excomm u ^annum; denique, si bona villanidelictumdomini.

Di?"

>" J.

in quibus decretum reperitur Senatus Mediola-nensis, hac clausula, ne cui jus civitatis alteriuscapere aut societatem cum ullis aliis Principi-bus aut civitatibus coire liceret, nec domicili- §. 16. Proprios jam hoitii n ®^„esum in ejusdem imperii finibus commutare, nisi nostro excipiunt Wi Idfangii, h°prius impetrata venia dt honorario Principi io- proprii; Leibeigene Leute , alicubiluto. Sine venia , si ita loqui licet, lpeciali Leute, Königs-Leute , uti de p r , e f \t^Principis, ne insula quidem exire liberum relin-quitur Patriciis Anglorum, Scotorum atque Da-norum. Simili modo & Hispanis sine Regis ve-nia regno exire, vel in Indiam trajicere interdi- - . y$,- ^

ctum est. Conf. Bodin. rf./ac. Imprimis autem hoc jus receptum est, ut pur a

si tyrannorum injicere mentionem fas est, quis adjacentibus quibusdam terris> ^historiarum peritus nescit, cives exire regno, que per annum & diem perma«®.^,atque resignare fuiste prohibitos ? Imo etiam nusprior eum ut subditum vi« ps l '

heim annotavit Dn. de Rhetz. l gC 'J ^ /dicti a Germanico vocabulo

nullius certae curae vel domicilii ^autem aseris. Peregrinus enif 1 ^

peregrinos quandoque idem tetigisse infortu- dem Fähe- Vogt solvere tenetur de n qHc^uV 1 , j

sil II m • & sl Prmniniknp C*-» racrl < * n/ie fu < _ J ... J r*.L« 1 — i «iiilsl^ *■ /la id*

nium, & a Principibus inrerdictam ipsis fuisse oder den Fähe-Pfennig, & annua 11remigrarionem, partimsuis comprobat exem- adhuc grossos, ova & gallina^ 1 P ^ ^piis Mofcovia, Tartaria & ^Ethiopia; partim dominoque quando moritur v eetiam illae regiones, quae ob, sol i sterilitatem cce- jumentum relinquit, conf. i* 1

lique intemperiem insestantur.Sigismund.i» Hi- Speidel. notab. voc. Leibeigen- - 0 fo sS fafor, Afofhar. Erancisc. Alvaresiusi« His. JEthio- Wehnerus voc. VVildfang

pica. Grot. de Jur.B.& P lib. 2. c. 5.«. 24. prae- ctor fi integrum jus Wildf a °S'f':j e ^i

P rivl -

“"'/J

prunis, si peregrinus excelsi apparuerit ingenii, atque notum habere cupit.

& scientiis imbutus sit. Chinenles hic luhens Palat. hacinreabIroperatoribi lS ^

praetereo, qui ipsimer rurpesibi ducunt,patriam lum inter hunc & Electorem |Jj£

relinquere, &adimpentiores secedere. Neu- laudoque demum per Rege«? /

hoff tn der Sinessben Reis-Beschreibung. tum , & acta Wildsangiatu* 1« u

C 1