6 2 4 Disput. ßsXsflll. Cap. I. ^ i

imperfectum habet, ame exigendi, ut sensa mei c. iz.H. r. eaque ultima sidesesti^^llsj,animi per ea verba & ligna declarem , qua il- tam Graecos, quam barbaros, I

lud ex conventione vel generali vel speciali de- delebit, quae per jurata pacta lp 0 ^.notant, de quo cogitata mea exprimenda sunt; bet DEOS, inquit Halicarnasi- * yfKCerte illa naturalis suum cuique tribuendi obii- tus. diä. c. 13. §. xz. Unde.et'“^^ Igatio ad id me instigat, ut talia verba & signa arrha fidei vocatur, qusommsjadhibeam, quae sensis animi de hac re declaran- mentum est, juxta Setser.dis correspondeant, nec aliud, quam sentio, di- Cum enim jusjurandum nihil ab«cam, & sic alteri j«s quaesitum intervertam, sertio religiosa, qua quisDeui°’ *»add. Grot. deJ.B■ N P. lib. 3 .c. i. §. n. Illa religione, add. kufend. ali. £• s" 5 ' lS

PK

autem fui attributio inveroenunciando hoc ipso lib. 1. c. 13.§. 12. Frantzk.^^" ’ \,non potest non pertinere ad justitiam, vocatur- justo, vero, & omniscio colit» j u fque hinc ad differentiam aliarum veritatis spe- se vera loqui, vel expresse vel vircierum veritas justitiaria abExcell. Thomasio in Struv. Ex. adff. 17. tb. 9. Erant? ' \

Jur. Div. lib. 2. c. 8. §. 5 2. seqq. invocat, insimulque mist s ^ o0 fcit

§. 2. Sicut itaque in genere homines ad ima- ipso renunciat, & poenam in

sed Ä?'

er

ginem justissimi Dei conditi in conscientia ad- rum non enunciaret; certe pf 1 |

stringuntur, ut justi sint erga proximum , & ejusmodi juramenti praesumd 0 n0 o c . r J(

id, quod huic ex obligatione vel plena vel mi- jurante plenarie inducitur: C u °! ,^f/lnus plena debent, ipsi non denegent, sed amore dum sit, illum, qui suam adsefb.^pin^fii 1justitiae sua sponte praestent; ita idem in specie rato jurejurando confirmat,de veritate illa justitiaria asserendum & statuen- rum, ut falsum eloquendo gr aVIdum est, quemcunque mortalium ad id in con- p cenam in se provocasse voluerk’ 1#scientia adigi, ut circa ea , quae ad rem prassen- cellThomas.4#.7hc.9.§.2. ibiss äl [/'rem, de qua veritas eloquenda est, spectant, sen- offic. hm. circa Sermon, p. 106. tl- l ’ I

sa animi liquido & sine falsiloquio declaret ei, §. 4. Nolumus autem in' pr®* e s0 foO 1

quiidabeopostulandi jus habet; hinc Pythago- citi esse de solennitatibus, qu® ? s #v C f/rasEthnicusjuxtaiElianum aGrotio4Ä.c.x.§.2o. terna a gentibus diversae relig* osl, e0 oi^/citatum, lib. 12 .var.histor.c. 5 9. pie omnino sta- in actu jurandi introductae sunt). ^

tuit, duabus rebus hominem proxime ad Deum limantes, ut juraturi tot sole n0 {

accedere, vera loquendo & benefaciendo aliis, tius ad veritatem eloquendam aa ^ ( fquod multo magis aChristianis observandum est, perjurio praestando eo major 1 lS yi<i'^,F I

p. 2. qu. z.n. 21.^77. Pufend.

Struv. Ex. 17. th. x. Zcef ad tit-ff' ( f,ibique all. Nec nostram qurib^n^'Flan juramenta in considerarion e V* |ritas enuncianda est, vid. J j

n. x6.29. verba ad fui substa 11

quibushaec virtus Epbes.4. versij.c. 6.verf.i^. horreant, de quibus folenniratid ^ ^

Psalm. 1 5. v. 2. aliisque Scripturae locis tanto-pere injuncta est.

§. 3. Optandum esset, ut homines naturaliilli obligationi in revelata lege repetitae, eaqua par est, promtitudine obtemperarent, &suum cuique etiam in vero enunciando prae-starent ; Sed deplorandum omnino est, post Cujus affirmativam Goedd. de } o-ilapsum protoplastorum etiam in eloquenda ve- pr<ef. n. 16.&c. 116. Bartol. dd l' ^ Jritate, ut reliquas justitiae species jam omitta- aliiqueDD. ex Nev. 17. c. 6 .& C ' tf , 8'framus, humanam naturam ita corruptam & de- defendunt, quibus Füchia-3^°p tC Kfhprava tam esse, ut ad falsiloquia & mendacia cor- de Privil. jur am. Priv. 22. »• 11 ^ u, Kjir\,rupta inclinatione magis trahantur homines ad jur. c. 1. n. 2 3. & Canonist*omne malum proclives, quam ut veritati justi- contradicunt, quamvis non ddp gJt ,tiarise litarent, & juxta ductum obligationis ex inter conceptionem&prol 3 r ' 0l ljure div. oriundae, evitarent falsiloquia, maxi- quam Wescnbec. Conf. 52.^/^.mopere ubi per veri suppressionem suo commo- Donell. Enucleat, lib. 24. c. xZ- ^ ^

do consulere possitnt; quo itaque eo fortius ho- cui Frantzk. ali. rtfol. n. 24- r Vmines adstringerentur, ut veritati incumberent, quo ipso evincitur, etiam 9ubi ea enuncianda, & ubi peream suum pro- verbis requipollentia & p er \ £ ^ j

ximo praestandum est, in statu illo corrupto stari posse juramentum, Mi' ' 0J1usu omnium gentium, eoque in Christiana re- fac. soff. bSl. 29. C. de Teßam- ^ gC t^jj, A'ligione non improbato, vid. Setser. de Juram. Frantzk. all. Resol. i.ir.47-lib. i.C.z.pertot. Struv. Ex. adff. i? .th. 13. add. nec pagina patitur,ut uberio^ e exC o^ c ye. 26. X. de Jurejur. introductum fuit juramen- randis juramenti speciebu 5 & $ c onl'tum, tanquam accessorium aliquod vinculum ctionibus , de quibus Stru ^dictae prioris obligationis, add. Balduin. inCaf Commentatores ad tit.ff&fons. Gas 4, stufend, all. trabi, lib . 4. c. 2. §. 6. quo di sunt, add. Seraphin. deeo certius ip eo, qui aliquid de facto illiquide A ibique Benekend. ». 2alia ratione commoda non demonstrando, me- xg. seqq. ad quos EectoreMdiante juramento, adserit, fallacia omnis ae praesenti labore non nisi ,

/j

perfidia, inaltero, cum quo negotium est, du- cio praestando ejusqueDitari o & incredulitas coerceatur, add. c-all. 2 6. ramento scii, legali s. nece** 9 ^X.dejurejur. Nullum enim vinculum ad ad- simus. .

stringendam fidem majores nostri jurejurando §. 5. Etenim cum ^

arctius este voluerunt, inquit Cicero siö. 3 o/rr. nem apud gentes invalui». 74. add. Finckelth. ebs 90. n, 14. Giot, lib. r. Divini Numinis in teste 10