Dijp. XXV 111. Cap. IV. De ispa nova ^Atiione ejusque Efclhf>

i./

formalibus pronunciaverunt: weiln Kl. die docu-menta jurato diffitirtifo ift Beklag, das libellirte Brau-bauß cumfruäibus a tempore litis perceptis abzutretenschuldig , esverbleibet aber demselben feine habende ex-ceptionem perjurii wider die Kl. in der Recon’bentionabsonderlich auszuführen unbenommen , quse senten-tia pluribus in rationibus decidendi deducta, sedtamenaJCtisGrypswaldensibus & Helmstadi-ensibus reformata fuit, qilipronunciabant: daßBekl. bey der Pojfefßon des qmftionirten BrauhausesZeit wehrenden Contraä juratam diffefßonem ange-zielten Beweises zu schützen sey , qusc pronunciatiotamen nec ex rationibus adductis, necexMeviilocis sxp. s-decis. 171.». 6. &p. 6. decis 278. al-legatis defendi potest. Judicato itaque ad execu-tionem deducto reus noviter acturus vel condi-tionem indebiti, vel actionem realem aliamvepro re nata instituit & rei judicata? exceptionemvel statim vel in ipso libello, vel demum in repli-ca persaepius all.l. 51. h. t. repellit. Doli autemfimul mentionem facere & in specie de hoc con-cipere libellum, non necessarium, nec proficu-um putamus: Cum enim lex nostra nil pisi novi-ter inventam probationem ad redintegrationem.actionis requirat, cur quis praeter necessitatemdoli probationi se subjiciat ratio non est;add.supr.s. i.§. 14 &c. 3.$. 1.

§. 6. Instituta nunc actione factaque litis con-testatione, & probatione ac reprobatione abso-luta, sequitur sententia, eaque, si actor suam in-tentionem plene non probavit,absolutoria, quaeinterdum,si executive aut possessorie actum fuit,actionem ordinariam salvam relinquit. Sic cumin casu, de quo c. 2. H. 9. prine, actum fuit ad sal-vanda arresti jura contra arrestati diffessionemjuratam actrix ad probationem contrarii semetofferret, plene autem in suscepta probatione de-monstrare non valeret, Daß die Obligation mit desArrestanten Wissen geschrieben, und Er, da Er Sie un-terschrieben, fana mentis gewesen sey ; succumbebatequidem in processu arrestatorio, &pronuncia-batur: daß Arrestantin das dem Beklagten angeschul-digte perjurium , welches ihr zm erweisen obgelegen ,und sie steh angemajfet , nicht erwiesen , daheroesbeydem am 1 S.Oäobr. 1692. publicirten judicato sthlech-terdinges zulafen. Sed quia ex probatione susce-pta Judici de debito ipso plus quam semipleneconstabat, adjiciebatur: Jedoch bleibet der Kläge-rin ihre wider den Beklagten habende Pratenfion aäio-ne ordinaria zu suchen und auszuführen unbenommen.in quo ordinario tantum etiam probaveratactrix,ut heredibus ejus suppletorium juramen-tum postea injunctum fuerit.

§. 7. Sivero is, qui ex noviterrepertis proba-tionibus egit, plene redintegratam suam actio-nem probat, tunc reus fecundum petita ejus adomnem causam condemnatur, v. Ord. Crim. Ca-ro!. art. 107. ibiq; Clasen. <uers. distinguit Impera-tor Ur. Tiber. Decian. Traft. Crim. 1 .6 . c. 1 3 • n. 2 7.& insuper ob perjurium dolosum infamia, v.Cla-sen. all. L verf. qualis autem Infamia tic- p.m.39 5.Carpz. Pr. Crim. qu. 46. n . 17. & 1 8. &?/>. t.Const.i4.def.6.n.i.Szr&ph\n.dePriv.Juram.priv.ult.n.7.ibiqiBznekend. n. 89- Decian. dl/.c. 13.«. 12.eaque pcena, quam Imperator Carol.V. in Ord.Crim.art. 107. perjuriis ejusmodi deliberatis injudicio commissis dictavit, stricto jure meritopunitur, vid. uberius Carpz. all. qu. 46.». 5 2 .fqq.Setser. dejurej.lib. 1. cap.ult.n.ult, Rauchb.p. 2.

,etr

qu. 3.». 44 .fiqq. Imo perjurium -- ^pcense civili subjectum fuisse ex ,i l

l. 4 *. C- de Transaft. Nov. n 7 - ( ' J ! ',

.apparetvid.Vult^

^ - n «® v j:

:lint- •

Jurej. aliisque texttit.de aftion- §. 10. «. 20. feqq

l. 2. C. de Beb. Cred. colligere ve ^,\j urium jure civil, non fuisset p unl , se<]'

J 1 J L-«ir. ,ss

/

ex hoc contextu non probatur, "Jurisjurandi contemta religio f 0 sO c 'yifrem habet. Ergo non punitur <ycunque etiam ratione argumefl tUdere velint dissentientes, vid-B rU jn. 20. Ejusdem ponderis est >per perjurium nec directe, neCin o ntr flri contra proximum, sed solum c< ^ v jnsi r { iSqualia delicta ab omni pcenaciv-lib. 2. dejur. B. tS P. c. 20. §. 20. eXSchröter. inRefol. LL. difstc. c. p• nl V

- - - Nam illi °K, ^

de R. Gr. defendit. . tt „.

opponimus blasphemiam,

prationem &c. qua? reverantmp ]t " S ß'jfsolum Deum laedunt, & tarnen P^^jj ad^ (Icent, ut taceamus, locum hunc b „ß!,

>- - ftVJ

nostrum non quadrare , cum ne h . & d £ yi'eum, qui in juramento legali dol°topejeravit, peccare immedia fe ^ ll |it.yii !mum, cui per perjurium aliquid .yß'/

( c) quodpleriqueDd.ut/.textibus concilient, eam non dejudiciali, sed de inconsulto & eX l(dicialiter praestito juramento * slte v eli |,f j/subsequentibus verbis id colbg ere

(d) ipse dissentiens Carpz. all-<l ,l ‘ t> ' t ygfl$ ^des. 9. negativam suam de cerperjurio determinato intelh'g^'^jkd^^

nam nostram extraordinariam

en, ’dr'ß'.

chov.ad Treutler. Ex.2 i.th.S.^sßo fl ^da autem Vr- varias interim eS c \\e$ lmitationes all. I 2. C. dereb.Cred■ c p^ m

* ni ‘ .t\'

i $ * ' ds

dejuram.litis decif. qu-pr-V-qu-l-f., c.tyJ,*J - - ad- J

qu.^.n.^6.feqq. Tiber Decian.Mulier ad Struv.fx. 17 .th. 5Jud.qu.lib.i.c. 319.aliique, quomus, & certi fumus, dejure bu a

ram & perjurium pcente civ. f u tysf" ^quo vid. Bvwnn^m.adall.l.x.d^'aliiqueDd. jam allegati. lissS^V'^', § 8- Quomodo vero apud ^

rium fuerit punitum, vid. fu bß A

lib.q.c. 2. §. i.seqq. Benekend- 3 ./

174. n. i92.seqq. Decianus dl- ( -judaeo in Christiana Republ- ufi^d

Mynsing. 6. obs. 20. Imo el ' 1 ^nam in perjurium vindicat-deponitur ab ordine & benefio ^ fiatisc. 1 o. X de jud. c. 12. dist. 8 1 'fLß 0 i $Wjjjfin solo electo valet, cuicou* 1

• n -p. • ,, , fiaO-P 1 “ .nW

vid. Decian. ali. c. 13. «. ?■

est, pra? ter poenas civ. etiamp^stica ipsi injungitur,vid. M U J e e ( iW.. csdEcclefiast.c.q.n.qo.feqq. & ° rd p p e&'%^'Jburg.c.. J2.§ ; 7.Caeterum de . a e r J

quot ejus species, ds atroci^ 1 s ,ö e h[i) gsintperjuri, &deexcusafi°° e „is ^ *6°. Jsitis in hoc processu & ej uS ? .0cian. all. traü. lib. 6. a cap-rem remittimus, & divino j; c> £ ’ A>J

in conscribendis hisce the^l^ Vrate®*

concessis devota mente g r