<6

quando illi prfeparationem ad mortem urge-ant. Succurrit exemplum de homine, quidelictum capitale admittit, paulo post in fu-rorem conjicitur, tunc sane illius pcerra differ-tur non ex ea solum ratione > quod satis fu-rore suo punitur L- 14. ff. de Offic. Prafid. sedpropter periculum salutis aeternae, uti monetCarpzovius Pr■ 3. Praä . Crim. qu. 145. n. 22. &clarius demonstrat Dn. Strykius in Not. adCompend. Lauterbachii p. m. K95. quia furiosusse praeparare ad mortem non potest, tametsiexemplum statuatur.

§. 9. Quamquam cxpraecedentibus clare co-gnoscitur, communem esse illorum opinionem,ut mors vicem jurisjurandi subeat, quos aetas& longa rerum forensium experientia fatis do-cuit , quomodo justum ab injusto discerneredebeant- Conf. Illustr. Dn. Strykius in Not. adLauterb. Comp.p. m. 313. Illustris Dn. Bornius adUniverf Jus jud. Difp. /. th. 57. Excell. Dn. D.Schwendendörffer ad Proceß. Fibig. Pr. 2. c. r.m. 2. Sett.I. §. 4. reg. 5. Nihilominus non pau-ci rcperiuntur, qui dubitationum pleni etiamhanc sententiam in litem protrahant. Maximeautem antiquissimi istius JCtiBaldi regulam ve-hementer opponunt: NON OMNEM MO-RIENTEM ESSE S. JOANNEM BAPTI-STAM. quam magna animi sollicitudine aGlossa ad cap. literas 14. X. de prasumt. petiit& in Tit. de pace Constantia. §. Vasall i nostri n. 6.tradidit. Postea ejus vestigia legentes summijfCti D. Tabor in BarbofaLocupl.lib. 2. c. 5 i.ax.12. & D. Lauterbach. in Tr Sjnopt. de Jurejuran-do th. 6 . «j 88' eandem regulam non minorediligentia ac studio repetierunt. Interim sub-juncta hac restrictione, quod de morientis su-orumque commodo ac tertii praejudicio aga-tur. Quorsum pariter referri postit, inimicumne in articulo quidem mortis constitutum, incausa inimici in testem admitti, neque ei fidemhaberi cum juramento, tantum abesse, utju-jurato post mortem credatur.

§. 10. Verum ad ea sigillatim responden-dum est, quae contra praesumtionem salutis,aeque ac valorem mortis loco jurisjurandi hucusque objecta sunt. Quod enim ad Baldi re-gulam attinet, ideo illam perdere officium su-um, existimo, quod in quamplurimis exem-plis non procedit. Et quoniam ex jure, quodest, regula sit. Juris autem pro lege acceptinon haec natura ac indoles est , ut, in generalidispositione adquiescens, eorum exemplorum,quae rarissime accidunt, rationem ineat, sed eatantum observet, & exigat , qute far; rowA e!?ov contingunt, uti Pomponius in L. jura(onftitul 3.jf. de LL. & Celsus ac Paulus in L. 4.& 6 . Js. h. tit. monuerunt. Quare necessitasnulla Baldum adegit, ut ex singularibus quo-rumdam exemplis, qui extreme improbi cu-ram aeternae salutis vel in praefentistimo mortisconflictu negligunt, communem Practicorumopinionem impugnarer. Praeterquam enim

2 )ifjut. I, Cap» 1 +

quod praesunitionis eflyctu snontitur, ubi unum alterumve exemp* utraria parte proferri potest, quipf^prassumtionis in foro usus ex/p' ra '. ^tamen caritatis judicium attende» ^quo dubia de personis in eis,ad illarum bonam vel malam eXl §0» ^in meliorem partem interpretanspugnate veritate coelesti, quaM u ( , f

inAiciocom^per

J

,/!

e an"'

;den^V!

1 Cor. XIII, 7. de hoc judicio co ® ^

periculum, quo hominum ju» 1 . iu

/

.r*“-, 7,- . - Cgft )

merarium, si rationes ejus, q ul t .<# .vel obscurae aut nimis infir tocelus etiam judex praeter DEUM precessus penetret, vid. Excell. R n ‘nus in Confp. Aforal. cap. IV- 9 ul 1 Jt> ‘fr astare per bonam opinionem df }quam per malam de bono: qui* b (Ci

i urt * e ß‘ A t nt /’

§. 11. Postquam Baldiana? /

utcumque incidi, ad colorent» ^fdetegendum revertar, quemP 0 stt»magni aestimandi legum Anti# 1 » , ciy-Lauterbachius illis, quae tradit» 1fundere solent. Neque puto 0 t ePJites me excessurum esse, n f e P° ’ flt ispruritu , tamquam foetu imp ot ^ »f/ 1eos saltim cum communi l® otconciliare pro viribus adnitar- . ^ y

JCti supponunt moribundos, ss, uItl

quibus seculum delectatur, nC,0 Stl ik f l|ut' f 'runt, mentem ad futura non tra ° rgr i# V'que ira parum memores sunt ® s9 iVerum istos supra exclusi, , eversiae aleam ponuntur. ^ e,1 -))js ^

adhiberi in testem non post® » 1L. l.pr.ff. &L. 17. C. de tefiib- ist

est de agonizante , quettt n0ti ?sed & inimicitiam omnem “Rjgc» 11 <jr!!veniae , quam apud DEUMcuivis persuadet. Jo. Dilect u * 0

Salvatoris moribundis cornm e ^ K (

14. ut quisque proximo p e f c 5cut pater coelestis nobis deb . j anique quod de tertii opfljl

commodo supra nominati . 0 fic flt F

de eo non dubito, quinUt vulgo sese prteparare ad rn ° r _ 0 jsia tlevem parere prssumtionetf P ^acta & similia quoquero & illam Menochius iflh yl‘ el s fyutfsfymodo excludit, dum q uern , c' iv

-- r . ^ '

111UUU ».AVIUUU 5 V*«-*- 1 J jU

num prsesumi ostendit, fl“ QpR^jt - a~gotiis unice servandum

minibus malos eventus , y

multo minus de mortuis ° ; t ts r : ^ /.. r _»r« p *> 1 , /-lll * .I\r

bsist’ 1 .’,

111U11U I1IA11UO uw mv' -

tertii aliaque praesumere p®^’ cui. ,u iiamnum fundamentum fub»^

xi adsertionemIere dicitur.

qua

cfl