92

Disputatio VI,

Imperatore, investigaturi, an quid juris siri-gularis in ipso sit, quod praesenti Tractationicommode inservire postit; Quaestionis itaqueest, an Imperator Statibus Imperii in suis ter-ritoriis munitiones erigentibus id interdicerepostit ? Diversae hic sunt opiniones, & quodjam plurimi ante me observarunt, prout quis-que partibus Imperatoriis addictus, vel Sta-tibus adhaeret, ita hac in quaestione alter af-firmat , alter negat ; Praeeuntem affectumfacilis sequitur calamus : Atque ita introduci-tur sententiarum diversitas, quaeque opinionesinitio singulse sunt, tales mox elfe desinunt,postquam amore & studio partium, alii aliislese adjungunt gregatim. Magnus numerusest AutOrtim, qui pro partibus Caesaris stant,autumantes, Caesareo consensu opus este Sta-tibus munimenta exstructuris in suis ditioni-bus , quorum aliquos vide apud SchwederumJure Pubi. Part. Special. Seü. i. c. 29. §. z. Nonminor vero est numerus eorum , qui id ne-gant, sed Principibus & Statibus liberam fa-cultatem sua territoria muniendi afferunt. Ad-versarios hic excutere , opene pretium erit.Equidem qui dicebant hoc muniendi jus, Stälia ejus generis , ad Reservata Imperatorispertinere , & ipsa haec Regalia este quasi San-ctum Sanctorum in quod nemo intromittitur,Vid. Reinking. de Regim. See. & Ecdefiafi. lib. 1.Clajf. 4. cap. 19. ». 126. in ipsis haerere humi-dum radicale, & facultates vitales ipsius Prin-cipatus animae , ipsa esse vehiculum RegiaeDignitatis , quae nemini nec petere nec conce-di fas sit, nisi Princeps homicida propriae di-gnitatis fieri vellet, id. lib. 1. Cl. 5 . c.6. n. 96.8° 97. ab illis olim aegerrime aliquid obtinen-dum fuit. At enim , postquam tot egregiiViri h;ec vulgaria dudum labefactarint, nonfine suspicione, quasi quid eorum studiis te-fnulum afferre velim, haec iterum aggredi licet.Argumenta tamen illa, quibus jura Statuumdubia reddere voluerunt, dum illa in usum

, .1 1 .sä 1,1

queritia vacillaret: sed q” od ra nt) 1 ,in una, eademque persona 0O ” C ü ies ^qui unum habet, altero

frßC ?■!

Porro Stamlerus utut i” r0 cli' j1 ■_ o- *.

ambo licet inter fe distincta & “*eodem tamen fundamento, ne trioritatis territorialis fluant§- 8

dubius htereat, magis pr° n ” ..

tamen esse videtur in illorum6%j>Imperatorium consensum a st® 1

dum arbitrantur, vid. K. 64. dt ■> , ItfP j/me ad id promoveri videtur > st fogfl jysuam autoritacem in Status, clC jpsi5st Ll . e «esensum exstruentes, exercum e ’ Lrn j' r j*pistime destructionem mnnil” 0 ”^ ß.rasse legitur. Refertae so nt jssillis exemplis, ex quorum i n p . ^ gä * jjjlrqua dabimus. Sic Mulh e ^ nliU j^b' 13 p f jivRheni situm anno 1417- 1TiatU .^ S n fj cU tT ' c Jrt 1 ;beratione in Concilio Confis j* 11cipibus, Comitibus & Nobili” 11 ^ SWd}'perii ad decretum Inipe rslt ” r 0. f.;/destructum est, vid. GoldassIdem secunda vice expertum ecum Guilielmus Juliacensis mu° f 1 ^

moliretur, cujus ficti mem”” ^ J qU° pin Differt, de jure Fortalit. c. 4 - n ’ex Anton. Coler, de Itnper. !^ rsl ha i,i: fscriptum Csesareum refert. ‘ r ii “Vhuc argumentum ex Receliu t t/

1557,. ubi destructio Grirnm e ” ...^ f Jftur, adjecta clausula, daß > f g$e !Vestung daselbst angefangen* g tk *' l0 x*hfrichtet werden soll. Relponüen qß , eßPad haec & similia exempla, st^

Limnarus de J. P. I. 8- c. 4. »• 2 fd.l. eo colliniare videntur, stuo^rcircumstantias hae prohibitis”.^ jslrint, quodque ea, que ip eCl2 ue aiit- . £facta, regulae loco haberi u st g ta [ib jigendum potius inde , libera 1 ” - a e)niendi competere facultatem)^f 1

r . • i- • . vr. . I u \ i

i. S.UUV.1N. »uuiwium J WUUI Ull* Ali «-livt.il «li. W - ^IU 1A 1 JI** 1 .J*

suum converrere possunt alii, illi scilicet, qui speciali interdicto opus non lis^o!«' ,

jis«- ,r .

eodem cum antiquis feruntur spiritu, non pe- raliter hoc ipsis prohibitus”;nitus negligenda, sed paulo examinanda sunt, exemplis diversi in contra s J 3S r j S c^pt'§. 7. Ex testimonio Limnaei de Jure Pubi . Antores, ut non immerito ^

/i 7 \ 4, c. 8. n. 22 6 . sunt quidam, qui hoc utun- Quid juvat exemplum , ^ ^

tur argumento dicendo : Quia Statibus dene- /ostst - - g h°

gatum est jus civitatis, eam ob causam multo Penitior inspectio & cotin 0 £ or f&o ^ ^magis inhibitum esse jus muniendi , utpote emplorum hanc relponsiof 01 ^quod majori adhuc praejudicio Imperatori sit.

Respondebatur olim ad hoc argumentum,committi petitionem principii, & dubium peraeque dubium probari. Talibus vero non am-plius indigemus ambagibus , cum nullus lo-CUs dubitationi relictus sit , postquam totegregii Viri jus dandae civitatis Statibus jamno» solum asseruerint, vid. Excell. Dn. Tho-masium de Jure danda Civit. St Schwed. Jus pubi.

os'! 3 Jt 1

* n ea 1 ” ’ vr

potest, quam ob camam -/jis

afferam, quid de exempb® jilu 0

existimem, hic inferendam ”j^ e ijfu ^ 1

addens, prohibitionem e% s°„ s

ratione Statuum factam, -ron cl tfl ,

toreP'rtst 1

ab illa, quae a solo Itnpet' atu ‘ jiilE

§. »- Urpmr k

cum priori magnam afsin^ ' n0 fOf l! “’ r it lS , ^

quotiescunque Status q ult

lpeciali indulgentia & P/ 1 ^.concesserit. Tale P l ' ivileg s%do^- f e£ q

ni'

Part. Special. Seä. 1. c. 18- n. 4. sed & exemplis tiorum exstruere voluerint \ $

ita confirmarint, quibus indies convincimur, peratoris consensum ^st 1 ? 1 jj e gio Pyjt^ *ut dertuo de illo quaerere, esset media in luce ‘ ' ' e - r,rl -‘ n " ,l

ctecutire, & dubitare sine ratione de jure, cuinemo contradicere audet. Recte itaque ar-gumentum invertitur contra illos veteranos :

Status habent jura civitatis , ergo etiam jusmuniendi. Quod ita intellectum velim, nonquasi jus dandae civitatis aliquid conferret adjus erigendi munimenta , illa enim conse-

Sigismundo, vid. Lehma* 1, ß- 7 jei l ' s „c. 57. Fritschium & Ln””majores adhuc suppetiasDiffert, de Superior, territ. y c uf” “btee ab Autoribus multa» st