Band 
[Volumina VII et VIII.]
Seite
100
JPEG-Download
 

IO»

ista aequitate est, & si dicendum quod res est,major, plerumque aemulatio & invidia est inprohibentibus, quam in aedificantibus. Itaenim cum ingeniis humanis comparatum est,ut plerumque aliorum actiones sibi reprehen-dendas sumant; & nescio quanta cum volu-ptate alteri imperare plerique velint. Invi-dere solent alii illi maxime, qui soli rerumpotiri gestiunt, si juxta se videant, qui aequa-lis sunt potestatis; alii vero id aegris intuenturoculis, si juxta se id fieri vident, quod ipsifacere nequeunt, & si vicinum, quem pauloin aequo positum fuisse , recordantur, novaindies suae domui potentiae & felicitatis inve-here incrementa, cum ipsi in pristinis subsi-stant , & a vicinis ultra progredientibus longepost relinquantur. Hinc oriuntur simultates,exardescit invidia, cujus finis tandem est tri-stissimum odium. Quapropter, visis notiori-bus rationibus, quibus Autores adversarii utisolent, ex capite aemulationis non recte credoinstitui jus prohibendi. Quae sententia, ututa plerisque divortium faciat, magis tamenconveniens est cum tranquillitate publica * sa-lute & quiete Reipublicae, quam si alteri sub-scriberem , quae ex imaginario aemulationisvitio multos magnosque saepe excitat motus.Exinde enim oriuntur bella, subinde novaeproveniunt lites, sopitae recrudescunt; quibusincommodis omnibus commode caremus , si,remoto hocce aemulationis argumento, Prin-cipibus facultatem munimentorum erigendo-rum, naturaliter, & vi summi imperii ipsiscompetentem asseramus , & liberam, quocun-que loco exercendam , tamdiu relinquamus,donec vel per conventionem vel per pacta huicnaturali facultati renunciatum, vel derogatumest. Ne tamen, quae hucusque a plerisqueJuris Civilis Interpretibus de aemulatione scri-pta , tradita, & pro veris habita sunt, penitussalsitatis arguere , & eversa velle videar, fa-cile eorum , qui contra aemulationem verbafaciunt, sententiae subscribere possum; recte-que semper propter aemulationem credo insti-tui posse prohibitionem , quotiescunque taliscasus existit, ubi ex nova munimenti exstru-ctione nulla exstruenti utilitas, sed vicinomaximum praejudicium contingit, ubi ex no-vo illo opere nulla unquam speranda defen-sio , sed animus alterum offendendi manifestoapparet.

§.33. Ex haec dixisse sufficere posset, nisitribus, quod ajunt verbis, mentionem faceredecrevissem argumentorum , quibus adversariijus prohibendi ex aemulatione proveniens de-fendere satagunt. Ex judicio & testimonioB. Domini Ziegleri de Juribus Maje ß. lib. 1. cap.35. §. 11. erudite hoc argumentum tractavitAlbericus Gentilis de jure belli lib. 3. cap. 21.ita tamen , ut ex adversa magis stet parte.Argumenta ejus recenset loco citato, eorum-que praecipua capita summo indigitanda eruntdigito. Vult Gentilis, non licere Principi arcesaedificare in finibus, quia id facere idem fo-ret, äc castra alienis admovere foribus, quod,utut in proprio solo fiat, id tamen iniquum& injustum esse, cuivis facile esse intellectu.Reponit ad illud suas responsiones, quae sum-ma perspicuitate & exactitudine se commen-

Sfispubctth VI.

1JUV 111 uuwavvWW» laltl

admotione castrorum collig en ^ defe.\stfr

id)'id

& exstructionem 1

V.V CAULUWtlUi<V>>> — _

regulariter praesumendum «*' e j« ^per, quamvis ex illis noceri pR gnon prius suspicandum , q« ar0 £e fti' u ^vadendi constet, & quidem e *y\>et > ^quae in morali materia locum 0

Grot. lib. 2. c. 22. n. 5. Principi uIt i,pus est & castellorum & f° rta snes regni tutos praestent, in , va ll0 d

hi-iAoo nar «11 <1 mnrflntll V , 3 ^ J „ gX^

0<.

> V|

hostes per illa morentur, at \\ u e e%Ca --i:_onanOO^i 0,

dum afioquin maximus qua» 11 «'! # „j-

difficulter sufficit. Quam ob re .

arg un ’ [U

fi "Ä 6

arces in sinibus structas intercis fractae tum demum refer 1sed nocendi gratia exstructae rue ^ yde Jure Belli tS Facis cap. 20- $• ^. lir nC° ta v ;Je S ’cedunt allia ejusdem Gentilis ar £ one s $ #getur temulatio, urgentur f anquibus communiter illam P r0 tiL-tfit»cipue lex 3. ff. de operib. pubi- . fup es * fadmodum affinia sint his, <l u$ ' te ridi s ^copiosius adduximus , illis * e P® ^#3 Re-censendis eo magis abstineo» -st $

denuo reassumere videar, p r ® CI ° p°riori non indigeant disquisi t,0ll .Jji, ^\\\tjudiciosissimus JCtus Ziegleru® fl{ c

hanc materiam pertineret, ortss „ibjAlberici Gentilis talia regeuRR’ 0*0quid melius scribi, nec excog 11 "^ c ffi'

§» 34. Hoc loco liceat

- rr t\D ** * —as

y -- * .

materias paffim quondam aDctatas, quasque, quantum c ° n Jj e ßP e j/maxima pars eruditorum .‘cabtt- u« 1 ?'& nulli dubitationi obnoxias j u cfiPPc^'

debeo % JJ»

f.

illas primo loco ponere

an Principes habeant jus pro-ti in suis agris, terris & ^'^ 0s " fl bta erigere velint? Abstinuiss esl R se |sipR [e fi |, |

controversiis, nisi quorundamid faciendum induxissent. _ ^ f u ” 0^

& assertio mihi videtur f aC ^j- S, e rittum hujus asserti non ope r0 . ^ ^

dum. Etenim hujus g enel *r eI itc s . 0 ^,publica, qui parentes & °b e \. - 0 s u, ho c ^die ad minimum obstat co« 1 ^: u r& jure subjectionis a faculraR j„i Rni^ndi exclusi sunt. Ius iffi '0 gep u

nisi ad ^ ‘

niendi exclusi sunt. Jusdum, nisi ad quem 70ctat, ad quem pacis & belhIs vero est Princeps, nun ^^; ta tis

arbi r . sl ,

nam . c0

fo 1

in tj

i c^y

quam enim in

securitatem suae salutis Prm«-'r fe ^e ^rte & voluntati submise^Vjjjen^’ r eadversus istos utitur jure sso {$01

r noml^ RblRbR

vat quocunque specioso 110

- Si *■ -n‘^C\

suae propriae saluti confu^R ^jus usurpare velint. ^'° rr ^ 1 jo di cUa j . ,,argumenta illa omnia, J

niendi pertinere ad dete gc . o 0 ,y/scripto juris naturalis \ adi |s|) c t)1 /

a summis Principibus tolh r j va t o (i> R

juvat, quando ur g ent iotePfletf/!novum opus facere el 0 ivffl’spi 0 *cuivis esse tutissimumtio vertendum vel crimm*

T Ul VJ UUVUWU uv 4L/VVIV-' i ■ —g|tl * . j

forsan possent, quod ^

i<i

:0 ’V

%

\

lo t

Ilii

\

s

b,,

s

r

>

%

M 1

N

v

S-

S