Z 5 -

sDifputcttio Jsstcll. Cap. IIL

citatis starem , extra illas , judici prudenti ex cir-cumstantiis personarum , rerum , etiam probationisac judiciorum, hoc dijudicandum relinquerem. Dif-ficile certe non foret dominis potentibus : Prafertimhoc tempore, ubi imprimis in Germania supremo tri-bunali lues ob numerum Astejforum five Senatorumexiguum junt immortales (ob quod misera Germaniamajor ira divina metuenda) haredes tenues & misera-biles sepe sub tali ca 'itionis/pecte V metu diuturna li-tis ajurefao meliorationum rejicere.

quo est spoliatus. Hnne enim tir>te° rl 'elfe restiruendum volunt, etiamsi pe 1 *'jubeat , se illud restituturum eile » ” ^gili'succumbat , quoniam caoti 00 '*^^)

torto

tati non est in tali casu periculoso cl . eu ^ fi 1 'quo inclinarunt allegati ab Hering 10 t (jcßjus c. 10 . n. 328 Verum quaniv |S ^ji-quidem vera sit sententia supra eti airi „Jffsa , non esse restiruendum spolianiff 1 ’ T cU |o

absque irreparabili damno vitaequ^ P ^ jdrestitutio fieri nequit; hoc tamen ,n . {oh*

sedp 0«*#

§. 24. Denique in spolii materiahuc etiam aegre applicari poste autumoreferunt casum quendam notabilem , ubi re- sistendum in regula , spoliatum hosstitutio denegatur etiam idonee caventi, fisci- restituendum, in quam sententiam erllicet quis petat restitutionem castri munitissimi nat Heringiusrit./.». zzi.Mque almb

co 1riam

1H 1

&

CAPUT III.

DE

POSSESSIONE SUB CAUTIONE AUFERENDA-

S Ü M M X I

C Onnexio. §. 1. lnßdeicommis fis aliquando possessio aufer 1

Cautio est recipienda, fi jus pojfjforis sit maxime tione. h. 6. 11

incertum. §. 2. Aliquando, ubi de proprietate disputatu? "

Res aliquando sub cautione est dimittenda , quando fertur sub cautione. S. 7. . pstß“

pojfejfor cautionem ipse praftare debebat , U non Pojfessto sub cautione est dimittenda , quot( (fprafiat . §. z.

Exemplum in usufructuario, ibid.

Inbon.pofs. Carboniana aliquando poffeffio sub cautio-ne est restituenda. §. 4.

Jn collatione itidem aliquando pojfessto aufertur,st noncaveatur. §. j.

nullum jus habet illas res possidendi. §■Quatenus depostum uni ex pluribus baredt

C 0 '

§.

r.

N praecedente capite animadvertimus, Do-ctores mirifice inter se dissentire in hac do-

tione reddi debeat ? §. 9.

In reviforiis remediis exeeutio fit fib§. 10.

Conclusio. §. n. ,

tum admittit, ut quatenus petita &

ejus , qui jure retentionis fruitur, J t jo '

ut scilicet nulla grtrs^jj

uui wo uinmv.1. tiu'»i icuinuuin. m uuv wv- äppSTCflllt , m. twuiwi ^ -

- ctrina, utrum possessio sub cautione alicui malitiose boc vel frustratorie illud t&f ^ti'sit auferenda , nec ne, quem dissensum po- ri, cautioni nullo modo locus sit c

‘MP,

tistimum exinde ortum esse reor, quod nonnul- possessor in jure retentionis defendi

§. 3. Porro 2) (ub cautione tunc ej ^tenda , quando pojjejfor ipse in securim jpfdf-pvel alterius , cujus intereft , propter red 1 .^ji ^legis necessitate cautionem praftard- , ^5«

men prastare nequit. Cum enim a

JUS e^iis»

li in jure deprehendantur casus , ubi sub cau-tione res est dimittenda, quos tamen incongruead alios plane dissimiles applicuerunt , undeconsultum & ex re esse duxi, fundamenta in hoccapite genuina substernere, proprer qua? cautiopossit locum invenire, & possessor adstringiad cautionem a possessore exigitrem dimittendam. " ' J ' r

tum ex legis dispositione ad cautinf^gsF'endam <St alter ad illam nraecise ^° „rfi Pp J,

§. 2. Atque huc 1) pertinet , si jus ejus, qui endam, & alter ad illam praecise m ^ frem detinet , fit maxime incertum obscurum , & & pratrerea ei , cui cautio prop r f s s

praeterea probabile fit , illum magis malitiose jus re- standa est, nulla alia ratione securi 1 ?tentionis pratendere , quam ob verum debitum, possit, hoc temperamentum admi^'Quemadmodum enim malitiis rei non est in- rem sub cautione alii dimitteret » ^^ g ,diligendum, ita quoque dominus ulterius pro- jure suo , quod inde percipere s° qU>P^prer moras rei sua; fruitione non est privan- lenne exemplum estinusufructuar 10 ^^,dus. Et ex hac ratione in cap. antec. commu- prietario regulariter caunonem p r ‘t frd&lgCnem illam doctrinam Dd. quod in genere ob de re non deterioranda, & finito ü ' l s fu 1illiquidum debitum cautioadmittenda sit, tem- stirucnda. t-t.ff- ufufruä. quemadttt- 1,peravimus , & in singulis exemplis adductis cautio eo magis necessaria erat, ... yi ,jam ostendimus , totam rem arbitrio prüden- rem ipsam ad hteredes usufructu-ss 0 .. \u <^tis judicis esse decidendam , an & quatenus ferris sed usumfructum morte b nl ' qib 3 j C j-cautio fit admittenda , nec ne? quae hic repe- casu major ratio suspicionis lub ef ^ f ’qU 0 ^'tere nolo. Et hoc modo quoque Brunneman- mines sunt ira Comparati, ut m 11 J qi |0

nus cent. 4. deiif 11. est interpretandus, ubi unt liberis suis profuturum no« e 9 ^

■ ■ - - —«ia c0 jaiti 1 '

iui a

c A" r

quidem generaliter statuit, quod ob expensas docunque consumant, At „mt> ia tflP"-apF-.1,1^.^. 44..,.!»..^ It* /Ii ISI icranrlfS mi <r./4 ■ > n n 11 ^ U- ‘

illiqnidas cautione oblata res (it dimittenda, inde corradant, quaecunque fVgsttfi 11 'sed post cent. 5. decif. 69. tnf. hoc temperamen- destructione ipsius rei, percip 1 !’

ß