disputatio XXVI. Cap. III.

strat. Nec obstat/. 37. §. 2. ff.de N. G. de pa-tre enim res fi?ii emancipati administrante lo-quitur. Et si pater a confectione inventariiimmunis, nec ad rationes reddendas obstrictuserit, illud enim fundamentum est rationum red-dendarum.

t. 15, Licet autem mitius cum patre intui-tu horum bonorum procedatur, quam cumalio administratore , hoc ipso tamen effrenataei non datur licentia line justa causa liberispraejudicandi. Cardin, de Luca in Theatr. Ver. VJufl. Tr. 1. p.2.difc. 29. n. 3. Merlin, dec. 699.». 31. Unde alienare, oppignorare &c. indi-stincte h^c bona non potest l. 6.§. 2. C. de bon.qua lib. ( de oppignoratione consentit Jus Prut.L. 4-r. 5. 4. 2. §. 1.) sed urgente demum neces-sitate, vel ob utilitatem filii, v. g. propter ur-gens aes alienum, aut si aliunde ali filius nequeat././.§. 4. tS 5. C. d. t. rationem hanc reddit Man-gil. deEvict. Qu. 62. n. 20. Si licitum est in ca-su necessitatis furari bona, in quibus nullumjus competit, quanto magis licebit ea vendere,in quibus jus ususfructus aliquis habet. Conf.Merlin, «irr- 748-». 4. Brunn. add.l.f,§. 4. ^ 5.n. 15 .feqq. Mangil. d. l.qu. 15 5. «. 2. & t qu- 72.«. 11 -feqq. Michails. P. 1. c. 3. n. 47. feqq. ubiplures recenset casus. Liquidem hisce casibuspater sine decreto alienat. Mangil. d. L qu. 35.U. 22. Mynsing. C. 6. obf. J61. Enenkel. priv. 4.

c. 4. n. 15. quod si temere pater bona adventi-tia alienaverit, (quod fecisse non praesumitur,)poterit filius res suas tanquam dominus vindi-care. /. i.inf. C.debon.mat. Covarruv. Var. Re-sol- L , 1. c. 8- n. 6. De cessione actionum ratio-ne peculii adventicii competentium vid. Al-phons.de Olea. deCeJs.jur. &aä. T. 2 .qu.6.n. 23.Censum edam bonis advent. pater non aliter im-ponere potest, quam ex necessitate vel utilitate.Merlin. dec. 748.». 4.

Z. 1 6. Ad actiones in judicio intuitu hujuspeculii instituendas quod attinet, distinguitur;an filius legitima; sit aetatis, an non: illo casupater solus experitur absque cautione de rato,/. 1. G. de bon. mat. l.f.§. 3. C. de bon. qua lib. Hoccasu aut praesens est filius, qui consentire pot-est , & ejus consensu opus, si pater agere velit,

d. l-f. §. 2. add. omnino Arius Pinei, adi. i.C. debon. mat.p. 2. n. 64 V 6 f>. quod si consentire fi-lius nolit, pater cum cautione admittitur. Lau-teib. adsis, depecul. H. 23. aut vero absens est fi-lius , & pater non praestita prius cautione ex-peritur. Conf. Jus Prut. L. i. t. 19. §. 3 . pr.Transigere de bonis adventitiis pater absquedecreto judicis potest, quia est legitimus admi-nistrator , arg. I. 10. ff. de transaä. Vid.Joh. Bapt. Caccialupus de Transaä. quaft. 7.»- 4- Pinei, d. l.p. 3.«.44.45. Merlin, dec. 767.n. 7.

§. 17. Cognita natura peculii adventitii re-gularis, edilserendum jam est de IRREGU-LARI sive extraordinario, cujus auctor est Ju-stinianus, prout ex variis Codicis & Novell,textibus apparet. Recedit vero in eo a naturapeculii adventitii regularis, quod plenum do-minium in irregulari penes filium , adeoquenosi quoad proprietatem tantum , sed etiamquoad nsumfkictum & administrationem a bo-nis & rationibus paternis separatum sit, & pa-ter nihil juris in eo pratendere possit. Majo-

rem ergo hoc peculium habet affwirarew ßcastrensi vel quasi castr. pec. si effeäuffli* 1 ^^acquisitionis causam consideres; quoad hancnaturam potius adventitiorum bonor uduit. . r e-

§. tg. Quaenam ad peculium adv. irte ^ xt p>.

ferenda sint, fuse quidem persequitur La 11 , *

in dijf.de pecul. adv. irreg. th., 1 o .feqq. & &patern.th.2 2.n- 5. &th. feqq. brevibus tau'quoque recensenda illa erunt; maximal ^invenerim, quasdam species ab illode quibusdam vero dubium adhuc sit > „e-

ad hoc peculium referantur. Regula 01ralem hanc praemitto: Quorum bonoriiffl U J JstSum pater non habet , modo acquisitio* 11 ®non sit militia vel vera vel quasi, ida * J j^Cadv. irreg. fpeäant. Sed ad specialia. I-J 1 j e tvpeculium referuntur omnia ea, quaedd 1te patre extra militiae causam filius acss ß V esive sit hereditas , sive fideicommisin'ss'^Io,legatum, sive aliud quid ex quocunqU elucrativo vel oneroso proveniens, l-f- P'bon. qua lib. iniquum enim non est , llt u jsi 3nullum lucrum habeat pater, quod ^ tä rfilio noluit, sed improbavit, vel coa“ a |ji'dem, ut acquireretur, consensit, - inv> 10que beneficium non datur. /. (»y.ffPdt. j^c

§. 19. Huc II. referuntur, qu*expressa vel etiam tacita conditione r el1 l ji 7 ’tur, ne patri ususfructus acquiratur,c. 1. Vid. Molin. de J. V J. Difp. 230.gius P. 2. qu. 1 2. per tot. Berlich. P. 1 * H”V t 36- quam conditionem tamen leg 1 ' 1 gef'beris necessario relinquenda non adrni tfir j_^s'lieh. dec- i^q.feqq. Brunn, ad l.f.ff-dfh**

».4. Non vero a parentibus tantumscii, aviaaliisque ascendentibus adjicis 0 j^ 11 'conditio,sed etiam ab aliis extraneisenim rem alii plane relinquere potuit, 1 ^ #magis facultatem habuit, hanc condit 10 "ponendi. Obstat quidem autb. Excipd^^v^bon. qua liber, verum huic standum u°°eum Nov. 117. c. 1 - tanquam origini 1 ' 0 \P’

~ ' [ f f0 ros'

el V;

venit. IILadhanc classem referendaquam filius ex hsereditate fratris ve* ;/7cui cum patre succedit, accepit , ^ ' k'1'äo. C. ad SC. Tertullian. Nov. 1 > 8-'' ^qi | ’ s ' [ genim portionisusumfructum pater u° 0 .^ ^

nisi antea illum jam habuerit, quo ca ^5. 5 -filii eundem non amittit. Lugo den. 24. Haereditasaliunde qutesita a°‘ l jS)regularia spectat, ut supra §.5. ^' il !T al itl lCl1Item hareditas. C. de bon. qua lib. non es ^1,ca. Add. Jus Prut. L. 5. s. 12. a. 2- W ^substantiae paternae vel maternae, ^ leg e .lege debetur, si parentes sine ca« 1finitis matrimonium solvere praes« 10 Q,d l * ^13 4.C. 11. & inde desumta autb. ide ,nqua lib. Et quamvis in d.Nov. h& c ' fate r $ralia habeantur, pater rerum filii tnnon habet ufumfruäum; haec tamen 3ibi praecedit, se referunt.

§. 20. Omnia bona adventitia ^J^jses’L \>fieri possunt irregularia , si pa ter c st, ' Asumfructum: quod libere facere P^ o( j ö q ^tis etiam creditoribus aliisque fib^^pd^^^illos attinet, ususfructus a P ar . rC 0 ill 3 i, lJt ^ceptatussit; alias enim renun«« 11