2?e Juribus Singularibus Divortiorum in Ccrmania.

^ilis esse debet. Non tamen statim hsec opiniou biqu e applausum invenit , quemadmodum

477

te ftanturf. io. 23. 24. cau. 32. qu. 7. c. 1. X.dedeDivort. c. 1. X.donat. int. V.&U■ Sed demumex postfacto, ubiomnis divortiorum libertas,ap-probatio per conciliorum decreta matrimoniisacramento, sublata est. Conf.Dn.PrEesesrfeDh;.t ro pt. infid. vit.firuä. §. 7.

H- 9. destituerunt autem textum citatum^^sormatores nostrarum ecclestarum ad men-tert i Christi. Nec hanc separationem quoad^orum & mensam aliter, quam medium interi-'flkum retinuerunt, ut scii, non in totum indeconjuges separentur , sed ad tempus , donecri *rsus mansuefiant , & deinceps in matrimoniic °ncordia inter se vivant. Dn. Prxfesinnot.adBrunnem. L. 2. c. 17. §.31. Richter, conf 515.2. Brouwer. de jur. Connub. I. t.c. 29. Carpz.r. Deiif. igo, ». 5. Nicolai de Divort. p. 2.

5.

§• 10. Est igitur divortium quoad tborum&pensam apud nos in his tantummodo casibus ad-bibendum , ubi spes est vel reconciliationis ,^ e l obtinendi rursus finem conjugii, vel quodP^rs nocens ad meliorem frugem reditura sit.^erum haec non semper a Dd. considerari vel£*'nde constat, quia propter insidias vitae stru-as, obi nulla reconciliatio speranda est, (vid.Pr asses de Divort. propt. infid. vit.firuä. §.33.)

hoc tantummodo, non vero totale divortiumadmittunt, Beust. detnatritn. p. 2. c. 9. Wames.Conf. jur. pontis. 549.tr. 9. Carpzov. Ipr consil. 1 2.des. 217. n. 2. Conf. I)n. Prasses c. I. §. io. ubiplures adducit Dd. - Eadem inconvenientia est,quando hoc divortium tantum indulgent pro-pter morbum contagiosum incurabilem, Carpz. Ip.Conf 1 . 2 .des. 180. & alios similes casus, quos lmbens praetereo.

$. 11. Scimus quidem communirer in ul-timo casu objici, quod Carpzov. d. i8o.».3.habet , nihil conjugio convenientius ac huma-nius esse, quam ut conjuges socii omnis fortu-nae sint. Verum ha?c petita sunt ex regulis ho~neßi , non jufti, qute quidem aliquid ponderishabent, non vero necessirant. Interim nonnegamus , illum , qui propter continentiam,si uxor ejus morbo contagioso incurabili labo-rat , a divortio abstinet, rectius agere. Astconstat, non omnes verbum hoc capere , nonomnium idem esse continentiae donum. Sedfatis jam prata biberunt , inde , quod super-est , DEUM O. M. qui hactenus studia meabenignissime direxit, submisse rogo, velit por-ro mihi dementisiime adsistere , meosque la-bores eo dirigere, ut in ejus gloriam ac proximi,meam que vergant salutem!

FINIS.

DISPUTATIO TRIGESIMA.

VE

FEUDIS LUSATLE SUPERIORIS.

Die Octobr. Anno M D C CIX.

KESTOTIDETL TE.

Nicolao, liber, baro, de gers.

DORFE.

INGRESSUS.

iUm fecundum JCti sententiam turpe sit patricio atque nobili jus ignorare,in quo versatur, /. 2. $. 43.^. de orig. jur. non inutilem me luRepturumesse laborem existimo, si, antequam ex hac alma Fridericiana diicedam,more majorum specimen publicum editurus, inter alia ponffimum desitu-. disLufatinnofirstsuperioris , eorumque disserendis a jure feudalicommuni,

^primis Saxonico, disseruero. Non ignoro , qu* & quanta Iit illustris hujus^terise dignitas & amplitudo ; non difficultatem , cum aggrediar materiam haud? Cu ssam, & ita me temerari« audaci* poenas vix evitare posse judico , quod opu*JJ^eris meis longe gravius aggredi saltem , nedum elaborationi subjicere animoj .°Pofuerim. Verum enim vero, cum tenerrimus, quo moveor, in patri* dulceaffectus, excusationem satis amplam pr*bere aptus iit, veniam coepti ab omni-^ rnihi facile polliceor, cum etiam in arduis quandoque aliquid conandum fit.

Vero consummatam fcudorum Lusati* cognitionem exhibere & sistere possum.Ultl dec instituti ratio j nec virium defectus, nec temporis angustia > imo , quod

Ooo z poussi.