f 8 Disput At

Atqui otttnis, qui Jurisdictionem habet & impe-rium, is quoque exequi potest sententiam ft seIstam, cum imperium consistat in executione,|. y.ff. de Juris d. Rosb. in Proc. civil. tit. 5. n. 24.Menoch. A.J.Q^jj \. Brunn, in Proceßcivil. c. 20.«.8- Smholt.de Jurisd.n. 360. Dn.Ziegl .adLan-tellot. lib. 3. tit. 16. §. 2. Maranta in Spec. aureo P.4 . Dinftinft. 5. ».45. Molina def.&J. Traft. 5.Disp.26. w.4. Perez. »d 7#r. C.deExecutione rei jud.».3. Tholosan. Sjntagm.jur. Pontis, lib. 5. tit. 5.(. 7. Chilian. König” i» Proceß, tit■ de Delegat, pag.89. Matth. Stephan, dejurisd. lib. i.c. 16. n. 42.*14 Obstare videtur. Novell, 5 3. c. 4. ubi Justinianusdisterens tam de judice dato a Magistratu quama Principe,ait, referre debere ad eum,qui dedit,unde consequens est, datum a Principe seu Dele-'*15 gatum referre debere ad Principem. Resp.Per eum qui datus est a Judice ex sacra formaaut juffione, non intelligendum este datum aPrincipe, sed datum a Delegato Principis ; Perdatum ab administratore xnreiligendutn datuma Magistratu ; sicut enim Judex a Magistratudatus, non potest exequi sententiam, quia nonhabet jurisdictionem, ita quoque nec datus aPrincipis Delegato, sed ut ille ad Magistratumrecurrit, ab eoque sententia; executionempetit,ita quoque & datus a Principis Delegato ad De-legatum Principis. Superius dicta adeo verasunt, ut usque ad integrum annum jurisdictio-nem sibi commistam ad exequendam sententiamexercere postit, cap. quarenti 2 6. X. de Offic. jud.i* 17 dei. Distinguit tamen hic Glossa in c. alleg. autsententia nondum lata a Delegato , aut jam la-ta ab eo, sed nondum executioni mandata, aut\% 18 vero & lata di executioni mandata; Priori casujurisdictio ejus semper durat, quia rescriptasunt perpetua,nisi revocentur, cap. Si autem. 9.

19 X deRefcript. Secundo casu conceditur illi an-nus integer ad exequendam sententiam a se la-tam, posteriori autem casu jurisdictio ejus ex-*20 spirat, cap. in literis. 9. X. de Oßic. jud. dei. Vide-tur tamen etiam post annum executioni possedare sententiam luam, quia judex semper eamtueri debet/, i.jf. Ne vis fiat ei qui in poffieffi.miffi.121 Nam judex etiam ad futurum tempus prospicitpartibus /.7. V 12./. fi Servit, vindic. sed respon-X22 deo; leges illas loqui de judicibus ordinariis,quibus semper sententias suas, exequendi con-cessa est potestas, ob jurisdictionem perpetuamquam habent, Delegati vero hac potestate ca-rent, utpote quorum jurisdictio non est perpe-tua,sed intra certas temporis metas posita.Glos-”*23 sa ad cap. qu&renti. iG.X.de Oßic. Deleg. Quodfi ipse nolit sententiam suam executioni manda-re, potest illam judici ordinario committere c.Pafioralis. 28. §. quia vero X. de Offic. jud. deleg.Quia Delegatus in causa sibi commissa habet ju-risdictionem super ordinariam c.sane quia n.todem Coppen. Obs. Praft. Ub. 2. obs. 120. n. 4.Chilianns König, in Proceß’- pag. 89. Layraan. ad124 c -fignificafli- X. de tit. n.i. Dubium movet capit,in literis 9. X de Offic. jud. deleg. ubi dicitur ;fi Delegatus executionem sententiae alteri man-davit, censetur functus officio suo, & juris dicti-er; onem a se abdicasse. Sed respondetur; De-legatum nullatenus abdicasse jurisdictionem,quia ordinarium non constituit Subdelegatum,sed solum ministrum ac veluti officialem suum.Hin* si nolit exequi, compelli ad id potest, c. Si-

/. Cap. III.

gnijcafii 7. X. d. I. Tholosan. Syntagm fur. Ponti'fic.lib. tit. y. c. 6. etiamsi iniquitas sententia’ es-126set ordinario nota, cap. ali. Pastoralis. §. ali non e-nim cognitio, sed tantum exeeutio per Delega-tum in tali casu ordinario demandatur. Non l2 lobstat; quod judex, qui injustum aliquid novit,neque illi resistit, contra conscientiam agat. Dn.Ziegler. lib. 3. adLancell. tit. 16. n. 4. Laynian.Theologia morali lib. 3. Traft. 6. c, i.n. 12. Re-t2§spondeo, appellationis remedium tali in casu su-peresse parti laesa; ad superiorem judicem, vid.Disput. Illustr. Dn. Baron, de Frisen. de Jure Prin-cipis extra territorium habita sub noftro Dn. Praesi-de c.4. n. 40. V seqq. Si enim Executori con - 12 9cessa esset facultas denegandi executionem sibiimpositam, saepe diceret, se habere conscienti-am in contrarium, & sic ordo judicialis perver-teretur, & nullus esset litium sinis; cum veroin tali casu ordinarius sit merus exeeutor, nondebet exceptiones admittere. Glosta in cap. all.vers. etsi sciat. Scaccia. de Appellat. Quast. 6. Li-mit. 10.». 45. vid. Hugo Grot. de J. B. UP. lib. 2.c. 26. n. 4. Si vero ipsi de nulli täte sententiae *3®constaret, vel quod esset lata sententia autorita-te falsarum iiterarum, aut quod Delegatus nonhabuerit Jurisdictionem, & ista objicerenturcoram tali exeeutore, ipse deberet ab executio-ne desistere, donec ad superiorem negotium re-ferretur. c. fi quando 8. X de Oßic. & Poteftat.jud.dei. t. 42 .C. de Transaft. 1 . 75. jf. dejudic. c. decate-ro. ;. X. de Transaft. Dn. Ziegl. adLancellott. iib. 3.tit. 16. §. 4. modo non malitiose & calumniose 13*talis objectio proponatur. I. 2. C. ad L. Cornei, deFalf. Vivian.i« Ration. Jur. Pontificii, ad c.pastora-lis. 28. §. quia. X. de Offic. jud. dei. Alciat. ad Rubr.de Offic. ej. cui mandat. Laymann. ad c. all. 28. §-quia vero n. 7. Quid si tunc Princeps eandem xzrsententiam injustam exequi jusserit? Sic putoipsi obediendum esse; nam jussa Principum re-cusare estcceteris rebellandi occasionem prsebe-re; Siquidem rebellionis species est,denegarequae imperantur. R. A. de Anno 1541. H. Würdesteh aber jemand. Gail. lib. 1. Obs. 17. ». 6. De-133inde neque difficultate caret illud, quid vere in-justum sit, dignoscere, cum pro Principis aequi-tate porius quam contra illam praesumendum,

& Subditus non potest judicare de iis, qute Prin-ceps juffit, quia facultas judicandi repugnat ob-edientise, neque etiam; si quid peccetur hic, illepeccat peccato proprio, sed alieno, h.e. non sub-ditus adeo, quam Princeps in subdito. Undetutius semper rei faciendae se accommodarequam in obedientia sua, & aliis offendiculo Scpublico molestiae esse. Excell. Dn, Becman. inAfeditat.Polit.c. 13. Nisi quid mandaverit con- 134tra Dei&natura; leges, quo casu juxta Apostolieffatum Aftor. 5.U29. Deo magis obediendum xz;quam hominibus. Dn. Ziegl. ad Lancellott.lib. 3.tit. 16. ».4. Quamvis multa sint, qua; Princepsvi summae potestatis & jure superioriratis con-cedit ; Cum tamen omne Regnum sit sub emi-nentiori regno, h. e. ipsum Deum pro Rege lon-ge superiori agnoscere debeat, haec plenitudopotestatis non extenditur ad ea, qua; laedunt pie-tate, justitiam & bonos mores, haec enim ne qui-dem a nobis fieri posse existimanda sunt,de Cond. inft. v.Exc. D.TSecm.inAded.Pol. c. x 9.^.3.

Male proinde sentiunt isti, qui Summum Prin-13^.cipera de plenitudine potestatis posse statuere

contra