402
‘Disputat. XII. Xtcmb. I. Sed. II.
quam Navarra Rex Johannes Albretanus. Ju-lius II. Pontifex, cupiditate potiundi DucatusFerrariensis Alphonfum Esteum Regionis Do-minum generumque Gallia? Regis Ludovici XII.bello aggreditur. Retorta fulmina excommuni-cationis, non in Ducem modo, fed&inRegemGalliae, ob milfaauxilia, futurosqueopitulato-res , verbis : Omnes qui auxilium , subsidium autsuppetias quoque modo tulisse convincentur > ipfofaäofint anathematis mucrone feriti perpetuaque subja-ceant excommunicationi. Febre tunc t'emporisParisiis decumbebat Johannes Albretanus , &sive conscio eo sive ignorante, illi quos in cu-ram regni subornaverat, ipsius armis prohibue-rant transitum Hispanis & Anglis (accidebat idtempore , quo Angli istius viciniae terris domi-nabantur) instigante Pontifice per Navarrae Re-gnum, ad bellum in Galliis Regi inimico sedisRomans faciendi, grassantibus. Convincentiahaec indicia nefarii consortii habebantur. Igi-tur quoniam impietas jam ipso jure judicata ,mulctatusa Papa, potentiam in Reges scelestossibi arrogante , Rexamistse Navarra, ejusdem-que succeffio Anglis & Hispanis concessa. Ethoc jure INavarra Monarchiae Hilpaniarumcoaluit. Vid. L’intereft des Princes. p. 63. Fina-lster subjiciendum , licet ipso jure quis excom-municatus sit, .requiri tamen sententiam decla-randi pravia inquisitione, tale delictum com-missum, quod abnegaverit reus. Cujus senten-tias non iste effectus est, ut effectus excommuni-cationis ab ejus demum exoriantur publicatio-ne , uti alias , sed effectus jam nocuerunt a tem-pore delicti.
Haec dixisse sufficiat de Excommunicatione , quaesit ipso jure: uberius hanc materiam sine dubiodeclarat Antonius Thesaurus , in libro cui nomen,Praxis bipartita de Poenis Ecclesiasticis f Censuris(inter tres censuras communissimas, excommuni-catio quoque reponitur) latasententia Poma 1670,in 4to. Cujus mentionem vide apud PhilippumAilegambe in Bibliotheca Scriptor. Societatis Jesu,nuper aNathanael. Sotvello ad annum 1676. conti-nuata & impressa Roma in Fol. anno sequenti. Decuis-set quoque ejus tractatio Rosam de Execut Jit. A-post, sed altum silentium.
§. XVI. Examinare nunc juvat ea, quae se-remias Taylor dicit, fieri ipso jure, quatenus fa-cto juris ministri judiciali opponitur, Aithiclib. z. cap- i.Rulei. Operis, quod imitandi Mai-monidem, lati ne appellavit Duäor dubitantium ,sed Anglice, qua lingua totum opus constati?«-leosconscience , f. Regula Conscientis, & Lon-dini 1676. in Fol. impressum (1.) Exod. n.v. 25.26. Dominum servum’manumittere juberi, sidentem aut oculum eidem excusserit: Legemvero ibi ferre sententiam, quia eadem ex judi-cio , quod intrare servus non potest, exlpectarinequit; Dictandas autem pcence opus esse sen-tentia. (2.) Levit. 15. Virum accubantem u-xori muliebria ex improviso juxta ipsam patien-ti ad feptiduum immundum declarari. Pariteripsum jus sententiam hic supplere, quia nulli-bi legeretur actio ad id cuipiam concessa , sedpcenae persecutionem conscientis contaminatiinjunctam, (z.) Esum. cap. 5./ 6. illum, quilaeserit proximum, delictum tale non debere in-ficiar! , sed aestimationem damni illati offeren-dam lasso, & quintam adhuc ejus partem. Ex»
■distiti,
cludi ibimanifesto sententiam pronutt CI ^ t0s />
tur jure ipse. Refert postmoduni -lib. 2. Ordinat. Regal. Hispania Ttt.y- . ut)1 fbus, Secretariis, nec non notariis offr ^ ^mum suscipientibus ita sanciri , ) urenaccepturi munera , & quod soluturi 11
receperint , ad quas eos ex nunc ss'
ut fint obligati in foro conscientia adabsque hoc , quod fint in eas condetnd attIpso jure seu sententionante Lege d-l- P ^ ^f 1fligi putat. Idem statuit de Cap.curationes de Cenfibusin Sexto , ubi Ar c " ^id e .visitans Dioecesin & recipiens muner 3 ^^'ctione oneratur, aqua, nisi duplumnon liberatur. Infligi hic poenam # 13 ^ 1 4ipso jure, quia maledictio judicio " u \$tur irrogata , sed ab omni tempo re P ^ipsam facta. jj
Enimvero quod exempla ex jure
lata attinet, quoniam Taylor ait, 1 -^of%jure sententionante, seu jus ipsi-' 111per sententiam suam, & toto isto tr ‘. Alfjtentiam Legis distinguat a sententiacis , necessarium suisset, probare > jqjycujuscunque damnationis, siveeademano sive Mosaico promerita, esse ‘ u .seu Jure Naturae sententiam requ'^'.^^Jus Civile attinet supra per d.pr-fl-manum, liber, probatum , condem" 3 ^,sententiam poenarum non esse ser^F 6 ? ^leJure Mosaico autem nullibi leg 1 ^^tiam ad, essentiam requiri. Proba" ^
Jure Natura nullam poenam esse >tentia , sive ea per legem sive per h" jj C j f ^rit pronunciata , proceffit. Q"? : ä it ssy
illud Lege Mosaica omissum,j.n. .a T u utO ^
dictamineidem innotuisset. -^^ uCiri diceret quis Exemplo judicii, ss 1 . 0 ^vi"?j/Eva ob turborem violatam senter" i3 _ jfl^Vdemnati. Verum illud exempl"^ lj0 o il |)!'
'“ ,r
quidem praebet adhibiti judicii j
0Ü
- r rfa^ ^mentum necessitatis judicii uniye .j
Nam quod protoplasti
bendi. -. r - f . (
cti ad confeffipnem, licet Ici verUU^odivinae innotuisse justitiae, nuU ar " .ff e i * c ' Asitatem. Unde nec necessaria 1
scilicet qua talis , quatenus j i-jf
tia
"— -j.— , -j— , quu-
judicii , Verum prospicio, iU u ° fsß’]/’tia alias appellatur , necessari"" 1nus intimatio efi poena ignota. .
scivisiet Adamus aratro sibi rss" 1 ,,,
& Eva, viro esse parendum ? ^ s> ca tu' 1 'visset puerperii cruciatus ob P^ c jaF Jef’ri, partuum hactenus ignara ?hanc intimationem non opus er x ^ P jffiexamine; Sed Deus statim eXtra fn eii 0< \0^dictitare potuisset ; Respond.
um &pmniprasensadhibuisse-^ 0 ^
jori terrore animi peccatoru" 1 ssjf.yGravior enim poena est , qu® ä gque delicti turpitudinem oster" 3 °^jqti"^ )'•Specie vero talis ostentationismen erat. Cum itaque null" ^JnCfi'sr
c{uitur , si reliqua omnia "
judicium requiritur , consefiO fi linotitia qualitatis poena , judiciop ia 11 ßfVJifjpus, neque sententia judicii p a f t ^’ ; C 0<] , jsconcurrit circa supplicia Moj aiC *hic reus ; nota poena exeeutori.