M
‘Prolegomctict,
DISPUTATIO VIGESIMA QUINTA.
IDE
NECESSITATE EDENDI TlTUk
POSSESSIONIS.
$
Ad Diem Mart. ANNO MDCLXXXVIII*
TRO LlCEKTiy.
CHRISTIANUS FRIDERICUS BARTH
BEROLIN. MARCHICUS.
0 ^’
PROLEGOMENA.
Ommunionem ferum primaevam non omnino esse neganda# ’ A
n _ 3 1;„ o. J-__ nPf l e 7 .. <r,j,
y.
* A
est, quod vita socialis, & distinctio dominiorum non pct (idiate ex natura rerum fluat, sed factum humanum prsesupP^ pr ol ycuivis rerum Politicarum principia curatius indaganti e rit n e y -
Quippe natura nos quidem ducit ad societatem colendam -, tl{ ßi$y
*_ r. 1 1 r-\ /YV . *t n .
per se atque interno instinctu, sed ducta necessitatibus commodisq 11 ^. f et.
f •_11_ C __ _ . __ . J _.
igitur nulla? necessitates forent, nec natura nos ad societatem i#P e *
*? . ... _. ... __ rr _ . 1 ■ r _Winl # .n.
(P
circa communionem rerum primaevam asserere, ac divisionem earu#
sed facto humano immediate derivare sustinemus. Hujusque hyPr,,^,#
■ r 1- -r . .:_1..:^ . „.'UJl_:__*._/! .--.E ^riüSl^ ^ J
05
tem ipsa divisionis natura involvit i nihil enim divi di potest, nisi p rlUSl -''g. . £irPari modo Grotius videtur ratiocinari : DEUS humano ge sleI ^ n n c il J
■f
ne.
oyy.<l
contulit jus in res hujus inferioris naturae statim a mundo condito >mundo post diluvium reparato. Erant, ut Justinus loquitur , OIt ci \w& indivisa omnibus, veluti unum cunctis patrimonium esset. Atomnibus hominibus dederit jus in omnia, &unumquemq; sibi ita co# Jrsinguli rerum possidendarum cupidine ducantur, facile si sibi solisguli, atque in mero Naturae jure persisterent, insufficientiam sua# J
nimirum ad sui tutelam essent invalidi. Proinde cum minime pressicuomnia jus commune retinere,(nam communio est mater discordiam #)^ } fL/remedium se obtulerit, quam ut ad pacta confugerent, probabis $rerum statim homines a communione illa recessiste, singulosque # a jb eI, Ji/
Coetum, vel personam jura utendi viribus suis a beneficio communi > ^i v
proprium transtulisse, ut is terrore tantarum virium unitarum fingi 1 "tes ad unitatem & concordiam, vel, ut verbo dicam, so cialitatfAtque ita societatem perfectam inierunt homines , quae omnia in l e L yfif,tur, quX ad vitam recte tuendam sunt necessaria. Quo facto p° r . r °' 6$$^sociali seu Gentium, tanquam communi societatis humana? vi## .
Ar»mi»-ii/"i»-nm Rr sondratap nnflfpflfsonf^c wirlpnmt 4 mnU-it-nt--*. TTnffl CO- . v* \l
dominiorum & separatae possessiones videntur constitutae. Dum
vel Princeps jus singulorum in se translatum iisdem quasi partic u
- - - umensoriam , ut loquuntur, proportionem distribuit, ita tamenJr rr ip 0 :./£> t \
nium ab illo priore domino penderet. Ex hisce ita dictis porro M ^os^ Lt^i'
cipes non omnino cunctas possessiones in subditos singulos denuo
' ' - " -rvalei partin.
ad universitatem nonnullas retulisse, sibique reservasie; parti# ^
nium universitatis seu totius populi, cujus imaginem Princeps £ e !r ^
il\ 1 Mn s\ n , 1 ». f- - f. O f.t sil ... I .. .. . I 13 Cl" 1 -AI 0 . tlO .1
dum status fui splendorem conducerent,- partim tales, qua? per so J
r ■ _- A _I..-*_i __ r /^.(rafflOO >il) ^
sapiunt, adeoque regulariter ad privatum non spectant. QB arn ^gul 3 ^veniens naturali rationi videtur, quod nimirum privati, quamvissionis fuse titulum edere non teneantur , certis tamen casibus a -frusa Principe adstnngi possint, si vel maxime talia possideant, ^ psii^ 1 *
communiter annumerantur; utpote cum prsesumtio semper si c P
1
i
4
§
h
4
k
4
k
>,
h
k
\
%
S
Ii