Setlio II.

Quando Affaffmium non dicatur commistum --J'

3?4

Affaffmi vox ex fare Canonico est. n. 5 7.

Pecunia auget deliftum. n. 5 8.

AJsasfinii derivatio, n. 59.

Quis hodie vocetur Affaffmus’i n. 6s.

In quem cadat Affaffmium ? ».61.

Singularia ejusdem. «. 62.

Cur interventu aliarum rerum contrahatur Affaff- In crimine parricidii omnino mandans V m 0ritum l ».63. rius £ qualiter tenentur, n. 72.

Certa quoque rei promiffo inducit Affaffmium. ».64. Quatenus fiientta hic accipienda ? ».73.

De conatu in crimine Affaffnii. n- 6 5. De auxiliatoribus, n. 74.

Requisita Affaffnii. n. 66 . Conclusto- n. 75.

9 , n- ‘

’si«f

i» conscientia'etiam tutus occidensAffaffnuAffaffnator & Affaffnus peenitentes antedinarie non puniuntur, n. 69.

De mandato parricidio, n. 70.

Varii parricidii acceptiones, n. 71.

'Um autem praesentis materiae utilitas eomagis appareat, si in specialibus deli-ctis concursum mandantis & mandatariiconsideremus , antequam ad publica proce-dam Crimina (juxta ordinem Imperatoris Sa-cratissimi in Institutis observatum) in privatisdelictis ostendam, quomodo uterque punien-dus sit.

2 Primo itaque loco se sistit furtum, quod quidsit, apparet ex §. i.J. de Oblig. quaex del.IS L. 1.§. 3. ff. de Furt. Ex qua definitione furti hoc sal-tem notamus, quod, ut furtum dicatur com-missum, necessario requiratur contrectatio.Neque enim sola cogitatjo , solusque animusfurti faciendi furem facit, neque etiam cona-tus furandi, vel verba aut scriptura, nisi sequa-tur actualis rei alienae ablatio, 1 .1. §. 1. /. 21.qui furti 7. /.52. §. neque verbo 19. /. 67. ff. deFurt.1 . 55./. mand. /• 3. §- 1%. st. de Acquir. vel amitt.poffeff. Farinae. <2^174. «.3.4. Damhoud. inPr.crimin. cap. 110. n. 9. Unde Ingrediens concla-ve furti faciendi causa, fi nihil furatus sit, fur-ti non tenetur, d.l. 21 .$.quifurti 1 <j.ff.eed.

3 Hoc supposito, dubitare liceret, an etiammandans vel consulens furti obligetur? Et hocomnino affirmandum esse puto , cum nihil in-tersit, an quis ipse manibus suis contrectet remalienam , an per alium contrectari curet. Hocenim certum est > praeter ipsum, qui per se im-mediate damnum dat, alios quoque faciendoaut non faciendo, itidemque vel primario , velsecundario teneri, de quibus vid. Gvotrns lib. 2.cap. ij.th. 6 .&feqq. Statim itaque observari me-retur. Jure Naturali non solummodo furti te-neri , qui ipsi res alienas furantur, & sunt causaphysica illius damni, sed etiam qui dolo maloassistunt auferenti, suppeditando mandatum vel

4 consilium. Exinde optime deduci potest, in per-sonis ejusmodi requiri omnino capacitatemsuppeditandi consilii, ut alium instruere vale-am ; & hinc generalem regulam ex L. 9. §. 1. ff.de Furt. quam optime observandam esse : nemi-nem scii, consilium aut mandatum posse dicisuppeditasse, qui 'ipse furti faciendi (per se)consilium capere nequeat. Ratio cuivis patet ,■quoniam judicio proprio destitutus alienamfraudem instruere non potest, arg. §. ite’m major13. I. de Excusat. Tut. I. i.ff. de Minor. L. ult. C.de legitim. Tutet. Harppr. ad §. 2. I. qui Testam.Tutor, dari poff. n. 1.

5 Licet autem ex consilio neminem furti tenerideducatur ex verbis finalibus §. 11 . I. de Oblig.qua ex dei. intelligenda tamen sunt ea de consilioeffectu non secuto /.36. /. 52. §. 19. ff. de Furt .Alias si sequatur effectus, quin teneatur Consu-

6 lens, dubium non est. Quemadmodum veroconsihum aliud est simplex vel monitorium,

aliud instructorium,

hoc

ita quoque ex n-* . 0 sactio , non ex illo ; usque adeo, ut supp eQ ^consilium instructorium quamvis ipse nPf^jrfurto non adstiterit, modo furtum fueritsummatum, & consulens simul ultrasolidos de furto participaverit, etiam crE^.liter puniri possit. Exinde igitur omni« 0eludendum est , mandantem & confm e P „c( maxime si fuerit consilium instructorium/ jidemum cum mandatario pari subjiciaccesserit lucri participatio & reiteratio-Praeses ad§. 11. 1 . de Oblig. qua ex dei. Uo“ eadmittenda est sententia Carpz. in Pr.

8?i». 4. existimantis, illum qui consiliumauxilio praebuit, poena suspendii non efl®ciendum; hoc enim non aliter concedo>si de furto non participaverit, vel si furtum gC .secutum: aut danda ratio, quare consiH^ Kl-eidend! ad parem poenam obliget, & ^rmdi. , ^

Alterum crimen Rapina est, quodii^^-ris regulis cum furto absolvitur, niG <} ü0 ^ <il>ptores improbiores dicantur fures pr-bon. rapt. /.14. §. 1 2-ff. quod met. caufIum est dubium, etiam in rapina matm^ ßcum mandatario pari psena afficiendum p ja'uterque de lucro participer. Parum fft'terest, utyurn quis ipfemet manibus si 11 * |iO c

rumspoliet, an vero mandando per al>p^

faciat, deque perpetrato spolio parti c! P ff,succedat in vitium alterius. Peretz. ^unde vi. n. 22. infin.

io

Sed quid de iis dicendum casibus

iib J

(et ? 9

jussu & mandato Domini perpetrarum.^ r e "nam ? Resp. Quamvis mandatum D 0ll <c tst et 'gulariter servum in atrocioribus non e \

j L•

L. Servus non in omnibus. 20. ff. de O. &. ü e rC>solum x i.§-si mandatu ff. de injur. turss^gja'mandatum adeo non sit obligatorium > ^ l a ' ^ramento quidem confirmetur, P er a° 0 n e h tCpexius. Nihilominus tamen distim - 1

m

lio»

tlt

ei>m

o**:

opus erit; aut enim servus xapinaMDomini committens participavit de ^ ^non : priori casu, ordinaria rapiu^ Pdem teneri statuendum est ; secus Pf /• e lu csprtecipue cum absque participatione jn r e fjrapina proprie non committatur, P .

videri potest- Carpzov. Q. 91. n- * 4 - 1

hanc sententiam n, 19. tali firmat P r

t en Sachen nach,

dieses zjt statten stammt , daß ihn fein

So wird er desimgen gestalten Sachen nach, ^pfe fdieses zm statten stimmt , daß ihn fein /r eft 0$ ^

nehmen heißen , und er davon nichts genstJkommen , des Tandes ewig biliig verwiest j e nd l Vn -—-- nobis dii c C ßtm

Commode hic praetereavenit, quid sentiendpm de ilh S > siP*liove adjuvant raptores, & an P arlhis teneantur ? Resp. Omnes ill°*