394

CAP. XIV. HISTORIA ASTRONOMIAE;

tur obseruationes distantiarum stellae nouae, a [quibusdam CaCsiopeae,& harum inter se; definitionem longitudinis & latitu-dinis eiusdem, in quibus differentias quasdam a suis obserua-fionibus Tycho deprehendit, p. 505. sq. prodiit separarim Fran-cos. 1574.4.

2. D. PAVLLI FABRICII, Medici & mathematici Cae-sarei, pagellae aliquot de noua stella. refert stellam inter affixasaut ad minimum non infra iouis orbem. Tycho p. 528-

3. BARTHOL. REISACHERI, Professoris mathem. Vi-ennensis Tr. de mirabili noua stella. Praeter generalia, de eiusforma, magnitudine, situ, colore , disserit, & quia stella haeccum astris Calliopeae perpetuo eandem distantiam obtinuit,concludit inde, eam parallaxi carere , & in elementari regionelocum nequaquam habuisse. Tycho p. 530.

4. D. PAVLLI HAINTZEL 1 I, Consulis Augustani, epi-stola ad H. Wolfium , obseruationes nouae stellae , quadrante ma-ximo factas, complect tur. quibus euincitur, discrimen inter ue-rum & apparentem stellae locum nullum fuisse, quapropteream parallaxis expertem pronuntiat. Tycho p. 536.

5. M. MICH. MAE ST LINI, Gaeppigensis, scriptumd? no-tia stella paucis quidem foliis absoluitur, sed si rei pondus consi-deretur, Tychonis iudicio p. 543. maioribus plerisque solidiusest. Inseritur integrum p. 544. sq. annumerat nouum sidus fi-xis orbis octaui, quia toto, quo apparuit, tempore eodem sem-per in octaua sphaera loco haesit.

6 . CORNELIVS GEMMA, Louaniensis, Gemmae FrisiiF. stella durante paucas de ea pagellas edidit, dein in libro decbaraSlerismis macrocosmicis , & de cometa a- 1577 plenius deeadem tractauit. Putat stellam non subito exortam, sed descen-dendo paulatim accreuisse, & rursus ascendendo imminutamfuisse.

7. HIERONYMVS MVNOSIVS, in Acad. Valentiana

mathe-