. Dialogus Lenins.animum,& ratiocinste ex certis principiis„& dubitationi locus nonlit. a i 1 e g

Chryſoc. Hæc ſententia nimiam noyvitatem præſefert; ac proinde velhoc nomine ſuſpecta multis eſſe videbitur.„%%Auguſtin. Fateor vltro, hanc ſententiam novam eſſe, ſed ex antiquisE certis principiis deducta; quòd ſi minimè liceat, nullus vnquam reiliterariæ progteſſus ſperandus eſt:& verò quid damni ex hac noyitate ti-meri poſlit, non video ſupponit enim hæcſententia marinum æſtũ cum lisomnibus phænomenis, quæ à rerum iſtarum pexitiſſimis obſeryata fuereʒdocet, prædictum æſtum eſſeà Luna, eiuſque incrementum in Novilunio& Plenilunioʒ decrementum in Quadraturis; maximam vim circa Æqui-noctia z agnoſcit acta gtavem eſſe; quis hoc neget? atque adeò ſuo niſu,ſua vi preſſiva pollere, quæ toties in actum exeritur quoties major eſt.quàmreſiſtentla;docet præterea Lunam ex noſtris elementis compactameſſe;& hæc communis eſt Sanctorum Patrum ſententia; ac proinde S0lis& caloris vi humorem educi ex Luna; denique docet commune me-dium versüs illum globumgrayitare, cui propiùs eſt. vnde gravitationis,ac proinde preſlionis inæqualitatem ſequi neceſſè ſit,& ex hac, aqua:rum tumorem& æſtum. Cuncta hæc, etiam præſcindendo ab æſtu, ita ànatura conſtituta eſſe putarem; ſi vltra dubitas, ponamus ex hy potheſi-nec enim, opinor, negabis ita eſſe poſſe; fingamus igitur, itaeſſe;& vide„ vtrüm cuncta æſtus marini phænomena rectè expli -

Tentur. 5 3 1 1

Chryſoo. Si aer gravitat, cut eius pondus non ſentimus:deinde quomo-d fieri poteſt, vt idem atis tractus modò versũs vnum, modò verſus aliudcentrum gravitet? An fortè noyit, cui proprior eſt? denique, humor illeLunaris vbi ſemel terræ illapſus eſt, cùm hæc immobilis conſiſtat, nonvidetur, quomodò in maternum patriumque ſinum& globum denuò redi-

re valeat. i N 3 5 GAntim. Hæc facilè ſolvo; primum quidem, quia non ſentimusaëris pondus ſicuti nec vtinatores pondus aquæ; nempe ideò me-dium gravitat„vt corpus ſubjectum levius ſurſum extrudat; nihilergo ab eius pondere nobis timendum eſt, qui acte graviores ſu-mus; immo id vnum dumtaxat aëris, vel alterius medij gravita-tio in nobis præſtat„vt minds graves ſimus, dettacta nobis eagravitatis, ſeu grayitationis parte, quæ pendus rantæ molis actis quan-tæ nos ſumus adæquat. Secundum verò ſic diluo; terminus extrinſecusdeterminat lineam motus gravium, ex naturæ inſtituto, ſed præleriptofine; nec opus eſt, vt mobile cognitione, aut ſenſu polleatzſed cum ſuumnem obtinere debeat, uam vim exerit ad illum obtinendum; cumigiturcorpus grave debeat conſtituere vnum totum, ſeu vnũ globũ totalem: cumaliis cott poribus, ſeu partibus eiuſdẽ globi, vt hũc finem obtineat. ferri debetversus commune centrum, in quo natura conſtituit terminum illius latio-risʒ vnde ſi fortè centrum illud locum mutaret, etiam cor pus grave lineammotus mutaret. Res eſt perſpicua interræ mobilis hy pothieſi, quæ licèt verag non