D AP H NI S ECLO G A.

Tantus amor Iovis, & percepti gratia lactis.

Nec tamen hoc niveum manasse fluore nitorem ,

In duo secta vias, oculis manifesta videntum,

Semita quo candet ducens ad tecta Tonantis $Tergeminam sed noctem productumque canebatAlciden mundo; deus immortalis haberiHaud pote qui fuerat, sopitae parvula mammisLabra pater gnati nisi conjugis admovisset:

Quae, simul experrecta, simul conterrita, {urgensVvidulas tenero mammas subtraxerit ori,

Indignata, pavimentum tabulataque coeliDeciduus maculis ut tunc infecerit albisPer convexa ruens in se revolubilis humor: ■

Orbita cycneo nunc unde bifurca colore,

Ducta per aequales medio discrimine partes,

Caruleum velut argento ferruminet axem:

Axem, cervices qui quum lassaret Atlantis,

Haud gravis Herculeo requierit sarcina collo •

Atque tot aerumnas quem post, manesque iubactoSjIple suis ornet jam portio magna triumphis;Hesperidum contra custodem divitis hortiInsurgens Anguem pede nixus; apertaque retroTerribili rictu nil curans ora Leonis;

Lerneaeque audacem Hydrae succurrere Gancrum;Monstra novercales testantia jugiter irasEt frustra bacchatum odium Iunonis iniquae.

Hinc aliam memorat grassatam fraude novercam;

Et transmittendi pavidam nimis aequoris Hellen:

In thalamos sit ut illa tuos, Neptune , recepta :Phryxeumque pecus, fcetamque heroibus ArgoPhasidos ad fluctus deducit & aethera cantu.

Nec silet Europae vectoris praemia; vel te,

Bigarum Pelopis perjuri, Myrtile, rector.

Myrtoum pelagus signaras ante caducoFunere j sublimem nunc tollunt cornua Tauri.

Haud procul his Hyades notat exardescere: sed, quaeSunt Hyades Graiis, Suculas dixisse Latinos;

Atque duas septem mutasse Trionibus ArctosArctophylaca pigro, sua plaustra sequente, Bubulco;Quando bovem prisco vocitabant more trionem,

'i