pa Itinerarium 1. Dial og ut 1. Caput II „

Mottu ad cum ecce ( mirum dictu ) videbar motu quali naturali dcor-

centrum funvtendere. O quid sentio, dulcis anima; meae director ? ne

LHoa ' quaelo derelinquar servum tuum; & si me dimiseris, quo ibo?

quo ferar ? ubi erit finis itineris mei ? Cosmiel. Confide filimi, nihil timeas, & tametsi nullus mortalium hoc loco , nisidivino fultus auxilio, vivere poslit; te tamen conservabo, tecustodiam , te contra omnes humanae 'conditioni contrariasqualitates defendam ; ita enim supremus rerum conditaru m .Monarcha mihi praecepit. Theodtdafiut. Hoc dicto , totumcorpus meum leniter insufflavit, quod in momento veluti ro-scido quodam liquore perfusum , adeo omnia viscera mea»,corroboravit, ut post ha;c nec fames, nec sitis, nec ignis,necaqua, aut ulla alterius proprietatis aerea qualitas in me quic-quam potuerit. O aeterne Deus! O summum & incommu-tabile bonum meum 1 Tu percussisti cor meum, & per Cbe-rubicam intelligentiam famulum tuum r jam enimvero totocorde 2 mare te incipio super omnia , plusquam unquam alias;sed & coelum , & terra, & omnia qua; eis sunt, ecce undiquemihi dicunt, ut te amem, te glorificem in operibus tuis. Hisdictis , me sensi vehementifTimo quodam motu deorsum fer-ri. -Cosmiel, Quid times fili mi? quid trepidas? nunquid egotecum sum ? Theedidalhts. Ignosce mihi , dulcedo & conso-latio mea, timeo vehementem quem sentio raptum , & quid-• nam deme fiat nescio, Cosmiel. Noveris,te jam intra pere-grinair. sphaerae Lunaris regionem constitutum , qua ad Luna-ris terrae centrum properamus. Scias tamen, fieri non polle ucnaturaii motu in Lunam tuapte sponte ruas: cum enim ex ter-restribus clementis compositus sis non nisi ad tuum centrum.»,ad nullam aliud tc ferri neceste est. Quod vero putes te mo-tu naturali delabi, id mea opera fieri putes velim, ut hoc pa-cto nb; indicem Lunarium partium nilum ad suum centrum.Sed hoc ipsum in aliis Mundi corporibus suo tempore senties*,y\gedutn,bonosisanimo, Theodidaffta.V ixdixerat,cum ecceprope Lunam me constitutum reperio. O Domine mi, quantamirabida ! quam nunquam visa hucusque conspicio ! Cosmiel .

Sustine,