IS»

Itinerarium I. Dialogus I. Cap. V.

morum montium in altum attollit , iterumquc in profundum de-mittit { disjiciuntur circumstantes nebula ac fuligines , (f compa-ret Oceanus solaris stufihbus agitatustnjdttofulgore splendens.Shfod ad primum attinet de montium erufilattone , fimtle quidfex centies multorum annorum [patio not avi , & cominus , emi-nus ,in /£tna monte, e cujus cratere supremo non femper , sed certistemporum tntervaUis [prout nimirum materia intus abundat )er u filatur atque in altum ejicitur flamma ingens ac lucidissima tqua non tantum nofilu , Jed inter diu etiam d longe condici-tur ; qua quidem erufilatio aliquando solum per intervalla quasimomentanea perseverat % ali quando vero ad multas horas ac diescontinuatur.

Hac mea e& de strufilura ac natura Solis, deque macularum acfacularum substanti a opinio , in omnibus fere Auli oris g? communijam aliorum opinioni conformis. ‘Uberiorem explicationem t uti &flegant tor em stabit sequens Caput.

CAPUT V.

De itinere ex globo Mercurii in Solem ; de

mirabili Solisstrufilura.

UtringU- l.S^O/miel. Agedum Theodidacte, accingamus nos eandemh»mielu. V^ad iter illud nullis humanis vestigiis tritum, iter formi-dandis spectaculis refertum ; siquidem jam tempus est, ut mi-rabilium operum divinorum magnitudinem propius intuea-ris: quod dudum tibi pollicitus sum, omnibus numeris com-plebo , ut videlicet in occulca divina? sapientia: gazophylacia_.introducaris, eaque, qua: hactenus neque vidisti, neque intel-lectu comprehendisti , cominus confpicias : tu interim altoomnia pectore conde , ac Mundo, quae obstupescenda videris,communica , ut inscrutabili divinae sapientiae altitudine acimmensitate cognita , Solus ille glorificetur, qui est mirabilisin operibus suis , laudabilis gloriosus in secula. Theodtdafiiut.

v - OCosmiel»