Caput I. Iter Submarinunt. 4rj

ingredi justus. Erae navicula eo artificio constructa, uc ad in-star vjtri mundi & crystalli purissima: quarhbet sine ullo ob-staculo . incra vitrei occani meditullium objecta exacte exhi-beret; nulli ibi remi, nuliustemo, nulla velis subtensa arbor,sedilla pro nutu & voluntate Cosmiclis agitabatur, aut sistebatur;neque hic ullum aeris, neque luminis defectum experiebar, ubiad mundi pradidis imperium & nutum omnia obsecunda-bant elementa, & officiosa sua obsequia offerebant. In hancitaque naviculam mysticis sensibus refertam inclususcgo iter ac-cepi. Cosmiel vero utrum inclusus fuerit, nescio; certe & inclu-sus,& exclusus,intus & extra omnia operari videbatur. Tantasitaqueatque tam insolita* rei admiratione attonitus,in kxc ver-ba erupi.O Cosmiel,quo per avia & devia sineremo,sine temo-ne me ducis ? Cosmiel. Brevi videbis; neque enim remo & temo-ne opus est ci, qui & mundum imperio suo ex commissione»Conditoris gubernat, vastissimos coelorum globos sine labo-

re perenni motu verCxt.Tbeodid.Pcrgc itaque, uti coepisti, Eurisfaventibus iter tuum urgere. O Cosmiel, quanta per vitreos bor-ee parietes in Oceano monstra video ? quanta piscium specta-cula ? quam innumerabiles natatilium cxcercitus ? Cosmiel. O-mnia hax magni maris foetus sunt, hucusque hominibus inco-gniti. Theodidaflus. Siste parumper, Cosmiel; quid hoc mon-stri ?ecce, video ante me ad instar montis ambulantis molem:estne possibile, etiam scopulos rupesque in mari mobiles esse?Cosmiel. O quam luderis, Theodidactc! Non hic mons est, sed *•&***•Balama seu Cetus ingens, quorum haud exiguus in hoc Occa-nio regno numerus stabulatur. Theodtd. Rogo te, mi Cosmiel,ut ad ejus figuram & magnitudinem propius considerandam^aliquantum vicimus me sistas. Cosmiel. Fiac. Theod. Certe, quid-quid tu dicas, mi Cosmiel, ego montem hunc sine radicibus na-tantem , non cetum compeno: ingens enim hic in eo antrumvideo; cerno velutiduas arbores vertici insistentes} forsan unaex earum insularum numeroest, quas natantes vocant. Videoquoque graminibus & herbis maiints , una cum saxis arenamisti», latera ejus mirum in modum exasperata. Ecce & aliud

lui signum,