5 Id DftoscokIDbIs LIN ITE 4
ud en. de EIydropiper. Quaprop ter utranque plantam(ne ab aliquo con-At poſſint) ſuo nomine indicabo. 1 5
Hy dropiper eſt, de qua iam diſputauimus, Per ſicaria, cujus folia& racemoſum ſe-10 naerem Piperis ſaporem habent. Piperitis uero ſine dubio ea eſt herba, quæ in Ita901 Germanla fictilihus uaſculis ſeritur, caule circa alas rubro, foluis laurinis flore15 ido,& poſt hunc ſemine in oblongis uaſculis ceu ſiliquis(unde Siliquaſtiũ etiãppellatum eſt) albo& tenui. tali eam Piper Hiſpanum uocãt, Germani Schottenſeffer/ jd eſt, 8iliquaceum Piper, ut ſic interpreter. f85 f pr ARMICA. cAp. 192. 5tarmicæ d ſternutamentis, quæ olfacta proritat, appellata eſt. Ruellius eam par-um illud ac ſylueſtre Pyrethrum eſſe affirmat, quam herbam probè cognitã habeo.um uerò non una tantuùm ſit quæ reclamet nota, nolo quicquam in hac re affixmare.
RADICVLA, SIVE LANARIA HERBA. CAP. 193.4 Longe diuerſa eſt àĩ Raphano, qui ſimiliter radicula uocatur, ut antea etiam, cumaphano ageremus, indicauimus, NAlia eſt que VN eiſterwurtz& Oſtrutium uulgò dicitur. Aliqui Saponariam eſſe putant, Bnabenkraut/
Seiff,
enkraut.
CYcLAMINVS. CAP. 4.
5 Cyclaminus rotundam habet radicem,& plerunq; latiuſculam, quam Pharmaco--olæ eodem adhuc nomine appellant: quamuis etiam ab aliquibus Panis poreinusominetur,& 4 Germanis Erôtſcheiben. i
5 ALTERA CTCLAMINVS. CAP. 195.
Altera Cyclaminus in Pharmacopoliis donhabetur. Qualis autem ſit herba,&
9 nomine iam appelletur, ignorare me fateor. Ruellius eã cognouiſſe uidetur. Vesm illius decreta cum iudicio legenda eſſe, ſuprà monui. N
gigen altera, Perle hy menu,& Vitis ſylueſtris, uidetur una herba, tribus capitibus deſcripta: quæ& Ca
Holla dicitur, Speck lilien.
DRACVNcVILVYS MAIOR CAP. 196.
aerox læ, ſiue lcaęo/, Latinis Dracunculus& Serpentaria uocatur. Hane magno
ore Biſtortam eſſè hactenus credidit tota ferè Medicorum& Pharmacopolarumultitudo. Cùm uerò Biſtorta, quam nos Naterwurtz appellamus, frigidũ omni-ohabeat temperamentũ, Dracunculus autem calidum uehementer, nullo modo Bidea Dracunculus eſſe poteſt. Veruntamen Dracontia in Italie, Galliæ,& Germa-kloeis quibuſdam habetur Ati ſimilitudine, euius etiã ſpecies eſt, ut ueteres omnesaaliderunt.
0 e eſt genus ad Dracunculum maiorem,& minorem, Aron ex Ariſaron. Pracunculus maior, dicita
de criſpum.DRAcVNcVILVS MIN OR.
Mülner Dracunculus, qualem hie Dioſcorides deſcribit, neſcio an cognoſcatur.
enim hactenus eum uidere non licuit.
Aab planum. Eg ex aliaſpecies quæ d Plinio deſeribitur, Waſſer Aron/ que tot habet genicula, quibus ab
inguitur, quot annos.AR VM: CAP. 192.
ade, Latini Arum in ſecunda declinatione uocant. Elo die uſus inualuit ut in ter-eee autẽ herba ubiq; pingui lolo, in umbroſis& antiquisIn naſcens, quam Germani pariter Græcis, Aron/ Pfaffenpint.& Ceufſchen
gwer uocant. Vulgares etiam Herbarii pedem Vituli, propter foliorum ſimilie
tudinem dicunt.
fia 4 minus. hoc li tuto poſſumus loco Luph. Cprenaicum ueſcendo ec. Aron in calidis regionibus mitius eſt: ivacrius: ſicut c Iris.N ARISARVYM. CAP. 198.ie riſaron ab Aro& Iſaro, id eſt, Dracunculo nomen inuenit. Figura enim Aro,&eri Peramento Dracunculo ſimile deſcribitur. Hodie incognita eſt herba. Dicituxis, diminutiua forma, quoniam Aro minor ſit.& lein Aron. KAsrHO=