ANNO TAT. VALERII CORD]
men diuerſæ ſunt herbæ. Petroſelinum enim non tantum in montibus gignitur, fedpræ tuptis illorum petris, unde nomen inuenit. In Macedonia optimum naſcitur, ulde Macedonicum etiam appellatur. Oſtendunt eodem nomine grande& nigrumquoddam ſemen pharmacopolæ, quod Ruellius etiam uerum Macedonicum Pelleſelinumeſſe credit, lib. iii. cap. xlvii. Cum uero Petroſelini ſemen Ammio candidominimo ſemini comparetur, nequaquam uulgo uocati Petroſelini Macedonici e.men, uerum Petroſelinum eſſe poteſt. Hoc enim nigrum& grande eſt. Quod autemhoc ſemen Petroſelinum Macedonicum non rectè uocetur, eorum culpa eſt, quiſuis luminaribus docent, Petroſelinũ Macedonicum& Oluſatrum, ſiue Olixatrum,(ut illi pronunciant) idem eſſe:ſed magno errore. Habet enim Oluſatrum propriu& a Petroſelino diuerſum genus, eiusq́; ſemen eſt, quod falſs Macedonicum uocatur Petroſelinũ, ut ſequenti capite indicabimus. Porrò uero Macedonico caremus.Quod uero eodem nomine apud nos in hortis ſeritur, illius ſpeciem cultura man 55lactam eſſe minimè inſicias eo. Hoca nobis Peterſilien appellatur.OLVSATRVM. cAp. 78.
Hippoſelinum Theodorus Gaza apud Theophraſtum Equapiumuertit, pro-pter magnitudinem ſic 4 Græcis uocatum. Eſt autem Oluſatrum ſine dubio ea fſpecies, cuius ſemen hodie in pharmacopoliis Petroſelinum Macedonicũ appellani,Omnes enim notæ deſcriptioni conueniunt. Idem etiam Muſa ſentit. Ruellius Olu-ſatrum non cognouit, cum huius ſemen antea Petroſelinum eſſe dixerit.
SMYTRNIVNM. CAP. 75.
Smyrniond Myrrha nomen habet, quoniam radicis lachryma& ſemen Myrrhealiquem odorem& ſaporem babeant. Hanc herbam pater Angelicam eſſe dixit, ouulgarem tamen, ſed quę in Pomerania& Briſgoia naſcitur, nigra foris radice:& 10in re dubiumnoneſt. Ruellius non ſciuit, Smyrnium hodie Angelicam uocari, a 10qui non affirmaret, Angelicam Laſerpitium Gallicum eſſe. Inuenit enim in quibus
artis ueterinariæ compoſitionibus Laſerpitium Gallicum requiri. Poſt quàm igitt
ſatiuam Angelicam in Gallia uidiſſet, ſtatim,(ſed temerè) iudicauit, eam Laſerpii72 1* 2Gallicum eſſe. Cum uerò d nullo unquam probato authore aliqua Laſerpitii ſpec
in Gallia naſci ſeribatur, nec eius hiſtoria a quoquam ponatur, uana hæc eſt coniecra, qua patriam ſuam celebrare conatur, ut ſimiliter Laſerpitiferæ appellentur Galliquemadmodum Cyxenæ, quas Catullus Laſerpitiferas carmine ſuo appellat. Seca,ſto(quod non eſt) Angelica Laſerpitium Gallicum uocetur, tamen etiam Smyll 7um elſe poteſt. Quapropter ipſe Ruellius Smyrnium quoq; non cognouit, quamherbamulderit. Ile Smyrnium eam eſſe herbam dicit, quæ Gallis Leuechia, ſiueueche, appellatur. Cum uero ego compertũ habeam, Leuechea Leuiſtico deductu N& corruptumuocabulum eſſe,& ſie Gallos ſatiuum Liguſticum appellare, miniuerum eſt quòd ſcribit, Leueche Smyrnium Gallis uocari. Porrò uerum Smy midid eſt, Angelica, à Germanis Heilig geyſt wurtz/ Bꝛuſtwurtz& Angelick uoctur: quibus nominibus ea eſt intelligenda, quæ ex Pomerania& Briſgoia affertul,dice nigra. Nam aliud etiam genus ubiq; in uliginoſis circa paludes& profluent 1& in humidis petris prouenit, quod multis notis à priore diſcerni poteſt.T gene diceret Cordus ſi noſtrum Liguſticum ſeu Leuiſticum uulgd dictum, cum ueterum Liguſtico conuenirel.ELAPHOBOSC VM. cAp. 80. iAd Elaphoboſcideſcriptionem ſatis accedere uidetur herba, quæ Germans bſchke appellatur, alias Gerße uel Strenzel. aFOENIcVLVNM. cAp. 81.Marathrum Germani Fenchel appellant. Notum ommibus eſt, ſerulaceam& umbelliferam herbam eſſe Fœniculum.N HIPPOMARATHRVMNM. C Ap. 8. eHippomarathrum grande& ſylueſtre eſt Fœniculum. Deſcribitur& alia l 1ſtris Fœniculi ſpecies, ſed utraq; hodie ignoratur, quamuis Ruellius ſibi Hipporathrumcognouiſſe uideatur. 0Fœniculum ſylueſtre craßius eſt ſatiuo, ex grauioris odoris, Wilder Fenchel. pleriq; eum peucedano caffdunt hodie:ſed peucedano odor ect grauſßimus, radix foris nigra, Hppomarathro candida. 47. D