vi'i »" 1

fi*

r

4

««#.

m.

•ii

VITA MELANCHTHONIS. >71

Qgwd & fipux feci , (fi cjHot idic fido, ob di- modi possem ipje adjicere , fi d firma fiatis nonvinum donmn > quod Dass in hoc fithle vas u- fiunt. Cui Lutherus: tute facies , quod retiumIum (Eccio quidem contemptibile)larga bene- erit. De antiquitate autem lellimoniorumditiione infudit. Ad ipsum autem Melanch- illotum nihil aliud Lutherus dixit, quamthonem ita alicubi: Non probo tuam timidi - hoc , vix credibile, talem errorem tam diututem , cum (jr majori tam fiiiritu , quam er u - tn eccicfia hssiffe. Cui subjecit Melanchthon:ditione polleas , quam eg 0 ej c. fi te hic longinquitas temporis movet, cur non

Nunquam affectavit titulos nunquam ho- (fi in aliis erroribus longe vetustioribus ? Adnores ambiic, aut opes: imo negligentius* Camerarium etiam ita de eadem te * Mc-cule alicubi visus est rem domesticam curare. lauchthon : 3 urS And-^ai wefad.

Qi wu^hoc 1 Kj asdCs tjk nefio vva

ItMV cPüy/J.cl'lt£o/J.iV>K OOHfjLlpiKC toS it^TV Ttfj <SO>IAO. T<& T pgl<?0 S’ «A\’ ÖXOI'©- oVt-jifcivaTo piiTw: cf>»%ve<£o i uS^©' >f SfeßtCasolv ,u.7n^ cgiAiv itj er&Thiov : hec est : Dijpu-

De titulis ipse * ita ; ille adolescens, quisquisest ,si non habet certam conditionem , meo ju-dicio reitius faciet t st wo» properabit ad gra-dum. T culus aliquid habet oneris .meum exemplum , »f»o we perpellere potuit :

* I»

?. m-

»# t//«w, quamlibet honorificum titulum Do- tavi autem cum Luthero multa de jjnaxi , (sBoris , mihi decerni sinerem. Nec ego gradus Hld admirabili , quam aliqui afferunt , permi-

i!los parvifiecio , fied ideo , quia judico cjfe ma-gna onCra (fi necessaria reipubl. verecunde pe-tendos ese ,(fi conterendos, sentio. Et ad Hu-bertum Languetum *. Quar ant alii regna (fipotentiam , nihil hac ad me pertinent, QVC.

In publicis illis conventibus quantumprasstiterit,ncmo nisi prudens rerumque pe-ritus aestimare potest , 6c sii tu in medio con-feffio Augusta exhibita , ejusque Apologia ;alia Ratisbonenfia, Wormatienfia , Smalcaldi-ca , consessio ad synodum T, idcntinam: qua:omnia ad universam ecclesiam 6c ad impe-rium Romanum pertinent: atque ingenium,sapientiam, eruditionem singularem requi-runt. Scripsit Locos communes : enarravitsymbolum Ncenum , ep stolam ad Romanos

U;

Jhone panis (fi corporis Christi Atq } ille re-spondit plane , (fi confiam er affirmans eademfert» qua prius.

Pro omnibus autem laboribus mercedem Mercesmundi retulit, reprehensiones, accusationes, Melanch’injurias , convicia. Ac singulari quasi fato "hoc ipsi impositum fuit, male audtre ,(fi ca-lumniis proscindi. Jam dictus fuit facere cumPontificiis, adeoque galerum Cardinalitmmambire: jam Wutemberga abi iste diffiden-tem ä Luthero, jam colludere cum aliis, jamfrigils este & glacies , & in hac palaestra to-ta ipsi vita confumtaest,unde Ixpccum ge-mitu illud repetivit, calumnia conturbat sa-pientem, (fi frangit robur cordis e us. Ingra- Ingratitorum etiam cuculorum habuit fatis, qui

fere decies totam , de qua solitus fuit dicere: ipsius vitula ararunt atque etiamnum arant,hac epistola est conffilo nostrarum ecclesiarum : sed gratiam minime dignam retulerunt rete-

t.tlaniht.

shjcipuU,

fi*- artes ferme omnes methodice comprehen-dit, 3c perspicuis exemplis illustravit, ut ta-ceamus lethoncs - quas aliis tum "Wittem-bergx tum alibi,prxfcripsit: orationes, car-mina,eptfioi<ts in finitas. Affirmat * Camera

A Vincito,nis vexa-tus.

fi#

41'

runtve. Antio quinquagesimo quinto cum in-ter studiosos tumultu orto,post horam noctisdecimam ,iplecum famulo prodii stet horta-turus cos, ut tumultuati desinerent, actran- Gladio

- __ _ ... . quisti domum redirent, quidam petulantior a Pl etitu(

^bt. riits .-vifits esse chartas cum humtdis adhuc li- stricto in uttumque g'adio impetum fecit,teris reliqu is afferri iis, qui jam pronuntiare extrema quique minatus. Eum Academiacomposita ab eo priora cepissent. Causam fa- ad octennium relegavit. A Elacianis autem'"t>. cramentariam ex profesto quidem non tra- rotae tantas plagas accepit, ut exilium inffi* ctavit, tanquam Lutheri propriam , 3 c ad dies expectarit. Itaque ad Hardebergiumejus mentem, sed tanquam communem Lu- suum saepe ita questus est: Non frangor ani->«, thero cum Pontificiis : adversus quos ferio mo,propter crudelissimam vocem meorum ho-'• fetripcr ursit, & in publica doctrina nihil prae- (hum , qui dixerunt , fie mihi non relitilurostermisit, quod e stet nccestariumcognofcen- esse vestigium pedis in Germania Commendodac veritati. Interrogatus aliquando a Ador- autem me filio Dei. Sifo/us expellar ; de- t(disto: cum sententiam suam ea de controvcr- crevi PaDstinam adire , ££ in illis Uierony- «fa non explicaret ? Faciam hoc respondit: fed mi latebris, in invocatione filii Dei , ££ testi- "dimittite me ex his terris. Instante illo, cw monia perspicua de dottnna scribere , tfi tn «non fatis nobifium ? non, inquit, tibi ignotum morte Deo animam commendare. Et alibi: " £ x ji, umest,qua (fi quanta obstent impedimenta. Sed Avide (fi tranquillo animo expe flo exilia, fcut sAtUn<htdimittite me obficro. (fi ad principes scripsi. Dixerunt adversarii, exjpettat.

Certum est autem Melanchthonem suam se perfeBaros cjfe , ut non fim habiturus vesti-gium , ubi pedem collocare possent in Germa-nia. 'Utinam hoc fiso perficiant, ut filius Deiad sudam dicit. Erit mihi vel in coelo vtjli -gium morienti , vel fi vivam in hoc corpore ,apud honestos (fi doilos viros, vel in Germania ,vel alibi. Ac stultitiam inimicorum miror ,qui fis- dominos Germanist esse existimant , (fime hk minis terreri. Idem alibi: Incitantur

sententiam de ccena a Luthero non celallc.Nam cum anno quadragesimo primo ad col-loquium Ratisbonense iturus, sententiamsuam testimoniis veterum Patrum tam Cne-corum quam Latinorum munitam Luthero >ut solebat , exhibuistet : Lutherus glostasquasdam iis dictis , qme adversari lux sen-tentix videbantur,adferipsit. Tum Melanch*

thon, D> DoBor, inquit » d ego fichoha ejm- adversum me Regum (fi Principum animi,cum

Y i quidem